Адзначце нумар радка у яким дапушчаны памылки у вызначэнни роду назоуникау1. працоуны мазоль, залаты медаль2. вяликая цень, салдацки шынель3. неразборливы подпис, старая таполя4. шырокае галифэ, аустралийски кенгуру​

Ответ на вопрос: омонимы

ответ:

2.вяликая цень,салдацки шынель

Зусіх салдат, якія засталіся на пераездзе затрымліваць ворага, мне найбольш спадабаўся свіст. вясёлы і знаходлівы, віцька ў воінам забыцца пра тое, што іх, магчыма, чакае смерць. яго жарты падымалі ў салдаіт настрой. віцька свіст сам вельмі шчодры чалавек і не любіць скупых. гэтая рыса яго характару вельмі добра раскрываецца ў эпізодзе з салам пшанічнага. іншы на яго месцы мог бы іцца з пшанічным і ціхенька з’есці сала толькі ўдваіх. але віцька так ніколі не зрабіў бы. ён добра разумее, што ўсе воіны галодныя. таму, забраўшы падманам сала ў пшанічнага, віцька прапануе зварыць кашу на ўсіх. вядома, не вельмі добра, што ён гэта зрабіў падманам, але ў дадзенай сітуацыі іншага выйсця не было. мінулае свіста дае нам зразумець, што ў гэтага хлопца ў жыцці не шсё было гладка. ён быў уцягнуты ў нячыстую справу: абкрадванне дзяржавы. за гэта свісту давялося нават пасядзець у турме. але сваю памылку віцька зразумеў сам і хутка выправіў яе. калі пачалося вайна, свіст разам з іншымі воінамі апынуўся на фронце. а ў хуткім часе — і на пераездзе. калм з’явіліся немцы і стала зразумела, што прыйдзецца загінуць, свіст ні на хвіліну не падумаў пра здраду. ён смела і адважна змагаўся да канца, падтрымліваў дух астатніх. васіль быкау ставіць перад сваімі героямі праблему выбару і або здрадзіць радзіме, або стаць яе абаронцам. віцька свіст выпрабаванне вытрымаў, нягледзячы на крымінальнае мінулае і памылкі ў жыцці. за гэта не патрэбна яго вельмі строга судзіць, таму што ў кожнага чалавека ёсць свае памылкі. але адна справа, калі чалавек разумее свае памылкі і ў далейшым не робіць іх, і другая справа, калі чалавек робіць памылкі і ў далейшым іх не выпраўляе.

Мне нравится моя комната. она уютная, теплая и светлая, потому что в ней большое окно. мой письменный стол стоит у окна. когда я устаю, люблю смотреть в окно на то, как качаются вершины деревьев, куда-то плывут облака, меняются краски на закате солнца. рядом со столом — книжный шкаф. в нем мои любимые книги и игрушки: мишка, знайка, незнайка. я с ними сейчас не играю, и они грустят. наверное, вспоминают, как совсем недавно я шила им разные одежки, устраивала с мамой и сестренкой спектакли. напротив шкафа, у противоположной стены, стоит моя кровать. это мой розовый остров. розовый — потому что кровать накрыта розовым покривалом. на этом острове я с подружками секретничаю и мечтаю. а ночью на моем волшебном острове мне снятся сказочные сны. я люблю свою комнату.