Паразважайце пра тое якая мелодыя гучыць у строгим абрысе белай вежы, у вытанчаных силуэтах нясвижскага замка и сафийскага сабора у полацку.

пока ждала ответа сделала сама) 
З гісторыі можна ўзяць мноства ўрокаў. Мінулае падобна ружы - прыгожай, але з шыпамі. Мінулае - гэта тое, чаго не вярнуць і не выправіць, чаго не забыць і не наладзіць! Мінулае - яго няма, але яно ЕСЦЬ, і нікуды ўжо не падзенецца! У кожнага яно свае, у кожнага яно рознае - часам, аб ім хочацца забыць назаўседы, і нікога не прысвячаць ў падрабязнасці даўно мінулых дзен. У каго-то, гэта мінулае поўна дасягненняў і перамог, такому чалавеку хочацца ганарыцца сабой, у каго-то яно поўна смуткаў і страт, няслушных учынкаў і памылак, а ў каго-то за плячыма жыцце, якая поўная клопатаў, радасцяў і смуткаў, як у іншым, у большасці з нас.

Наша мінулае - наша гісторыя, гісторыя нашых узлетаў і падзенняў, як гісторыя кожнай краіны - розная, напоўнена шматлікімі здзяйсненнямі і проступками, але яна есць, і нікуды ад яе не дзецца. Мінулае вучыць нас сваімі памылкамі ці памылкамі нашых сяброў, яно дае нам бясцэнны вопыт. Хто-то становіцца смялей і упорней, хто-то дабрэй і справедливей, хто-то больш жорсткім і хладнокровней, але якім бы адбіткам не лягло мінулае на нашу далейшую жыцце, яно, несумненна, змяняе наша будучыня.

Але есць адзін важны момант - гэта, як пабочны эфект, ўласцівасць жыць мінулым. І гэта есць няправільна, нават больш таго - небяспечна! Трэба жыць тут і цяпер, у гэтым часе, будаваць свае жыцце дзень за днем, кожную хвіліну. Бо, толькі за сапраўдныя заслугі цэняць чалавека. Працягваючы жыць мінулым, ніколі не пачнеш жыць па-новаму!А бывае і так, што чалавек дамогшыся пэўных мэт у жыцці, так і застаўся на тым адным месцы. Не выключана, што будучыня такога чалавека асуджана на правал. Бо, трэба ўвесь час удасканальваць сябе, ісці наперад, а не жыць тым, што было калі-то. За мінулыя заслугі доўга ніхто паважаць не будзе, так як мінулае - гэта мінулае, якое мы пражылі для таго, каб чаму-небудзь навучыцца, чаго-то дамагчыся і з упэўненасцю ісці далей!

Імя Анастасія - жаночая форма мужчынскага імя Анастасій. У перакладзе з грэцкай мовы азначае «вяртанне да жыцця», «уваскрашэнне», «ўваскрослая», «адроджаная», «несмяротная». Народная руская форма - Настасся.
Анастасія добрая майстрыха - умее яна і шыць, і вязаць, і добра рыхтуе. Пасталеўшы, яна будзе імкнуцца трымаць свой дом у чысціні, яна будзе строгая, але справядлівая ў гэтых адносінах і да мужа, і да дзяцей. Яна не любіць трымаць у хаце нічога лішняга. Усе, што ўжо стала непатрэбным, яна без шкадавання ці падорыць, калі гэта можна падарыць, ці ж выкіне. Насця любіць акружаць сваю ўтульнасць кветкамі, карцінамі, дыванамі. У яе хаце заўсёды можна знайсці і прыгожую скрыначку, і незвычайную цацанку. Але ў Настенька ўсе гэтыя рэчы будуць прыносіць карысць, служыць ёй у гаспадарцы. Насця чалавекалюбны, яна вельмі душэўны і спагадны чалавек, ёй не чужыя жаль і міласэрнасць. Многія прысвячаюць яе ў свае ўласныя таямніцы, яна ўмее захоўваць сакрэты. Часцей за ўсё, Анастасія выбірае тыя прафесіі, дзе яна можа дапамагаць людзям, можа аддаваць сваё цяпло, клапаціцца аб кім-то. Яна можа стаць медсястрой, выхавальнікам дзіцячага саду, псіхолагам. Таксама ў дарослым Анастасіі працягвае жыць фантазія, таму, здараецца, што Насці выбіраюць рамантычныя, аб часам і небяспечныя прафесіі. Яны могуць стаць артысткамі, цыркавымі артыстамі, ратавальнікамі, альпіністамі. Анастасія заўсёды гатовая ахвяраваць сваімі жаданнямі, сваім часам на карысць іншага чалавека.