Акт беспрэцэдэнтнай жорсткасці і бесчалавечнага адносіны да жывёл праявіў жыхар вёскі Эксперименталово, які ў сваіх карыслівых мэтах з асаблівым цынізмам выкарыстаў няшчасных курыц для стварэння свайго «філасофскага каменя». Золата было атрымана, аднак гэта жывадзёра не спыніла, і ён, як абсалютна амаральны тып, сышоў у глыбокі запой, нават не спрабуючы дапамагчы бедным стварэнняў, якія сталі ахвярай яго абуральных эксперыментаў. Складана сказаць, чым багата такое адкрыццё, аднак, улічваючы тэндэнцыі ў паводзінах «навукоўца», можна зрабіць выснову, што ён відавочна намышляе захоп улады над светам.
Янка Купала "Спадчына" 1918 год
Ад прадзедаў спакон вякоў
Мне засталася спадчына;
Памiж сваiх i чужакоў
Яна мне ласкай матчынай.
Аб ёй мне баюць казкi-сны
Вясеннiя праталiны,
I лесу шэлест верасны,
I ў полi дуб апалены.
Аб ёй мне будзiць успамiн
На лiпе бусел клёкатам
I той стары амшалы тын,
Што лёг ля вёсак покатам;
I тое нуднае ягнят
Бляянне-зоў на пасьбiшчы,
I крык варонiных грамад
На могiлкавым кладбiшчы.
I ў белы дзень i ў чорну ноч
Я ўсцяж раблю агледзіны,
Цi гэты скарб не збрыў дзе проч,
Цi трутнем ён не з'едзены.
Нашу яго ў жывой душы,
Як вечны светач-полымя,
Што сярод цемры i глушы
Мне свецiць мiж вандоламi.
Жыве з iм дум маiх сям'я
I снiць з iм сны нязводныя…
Завецца ж спадчына мая
Ўсяго Старонкай Роднаю.
Верш Иван Купала Яна Текст
2
0
0
pocklatiy
5 лет назад
Дубликаты не найдены
-1
Kriza
5 лет назад
а можно перевод?
+2
pocklatiy
5 лет назад
От прадедов испокон веков
Мне осталось наследие;
Между своих i чужеземцев
Она мне лаской материнской.
О ней мне рассказывают сказки-сны
Весенний праталины,
Илеса шорох версны,
И в поле дуб опаленный.
О ней мне будить воспоминание
На лiпе аист клёкотом
И тот старый замшелый плетень,
Что лег у деревень вповалку;
И то нудное ягнят
Блеяние-зов на пасьбiшчы,
И крик Ворониным стай
На могилныым кладбищи.
И в белый день и в черную ночь
Я сплошь делаю смотрины,
Или это сокровище не ушло ли проч,
Или трутнем оно не съедено.
Ношу его в живой души,
Как вечный светоч-пламя,
Что среди тьмы и глуши
Мне светит между вандоламi.
Живет с ним дум моих семья
И вижу сныс ним сны несчитанные...
Называется же наследие мое
Всего Староною Родною.
Приблизительно так сто стихотворение переводится с беларуского языка.
Чтобы оставить комментарий, необходимо зарегистрироваться или войти
Авторизация
Забыли пароль?
Регистрация
или
Комментарий дня
ТОП 50
Г - логика
Пропусти ее вперёд и толкай. Морду сделай кирпичом и спрашивай - и че?
+1901
igiarb
15 часов назад
Рекомендуемое сообщество
Лига
226 постов • 1 683 подписчика
Место не только для пожарных и но и для тех, кому кого кто готов
Активные сообщества
все
Аватар сообщества "Клубничный арт"
Клубничный арт
Аватар сообщества "Фабрика Мемов"
Фабрика Мемов
Аватар сообщества "Машинное обучение"
Машинное обучение
Аватар сообщества "Лига образования"
Лига образования
1
Аватар сообщества "Лига Биоников"
Лига Биоников
1
Аватар сообщества "Древний Рим"
Древний Рим
1
Аватар сообщества "Всё о кино"
Всё о кино
1
Аватар сообщества "Лига историков"
Лига историков
1
Аватар сообщества "Книжная лига"
Книжная лига
1
Аватар сообщества "Лига рукожопов"
Лига рукожопов
1
Создать сообщество
Тенденции
теги
Обида 12
Объединить теги
Новости Пикабу
Правила
Реклама
Верификации
Награды
Контакты
Промокоды
Финансы
Билеты
Android
iOS
Контакты
Контакты
Ошибки
Предложения
Реклама
Информация
Правила
Награды
Верификации
Бан-лист
RSS
Конфиденциальность
Mobile
Android
iOS
Партнёры
Fornex.com
Промокоды
Финансы
Билеты
Объяснение:
Поделитесь своими знаниями, ответьте на вопрос:
70 , нужно сочинение1.вобраз князя витаута у "пахвалле витауту" у песн пра забраили 2.кали ёсць у народа такия, не загине давеку народ" 70
Дрэва моцнае свае каранямі , рака — вытокамі , а чалавек — сваімі продкамі. На змену дубам-дзядулям уздымаюцца «ценькія дубочкі» , магутныя кроны якіх праз некаторы час зашумяць у дуброве жыцця, — такі галоўны закон вечнасці і неўміручасці кожнага народа.
Першая ўмова закону вечнасці — каб унукі ведалі : «хто такія іх продкі» , каб помнілі і бераглі як зрэнку вока , створаную імі і пакінутую ў спадчыну маёмасць . Можна ўзгадаць мудрасць тоесную мудрасці шляхціца Завальні з твора Яна Баршчэўскага «Мінулае вучыць нас , як жыць сёння». З люстра мінуўшчыны глянуць на нас вочы Святой нябесная заступніцы Ефрасіні Полацкай . Шасцёра сыноў знакамітага князя-вешчуна Усяслава Чарадзея ўзбагацілі радаводнае дрэва полацкай дынастыі Рагвалодавічаў шматлікімі атожылкамі. Сам Усяслаў Чарадзей княжыў 57 гадоў , і за гэты час Полацкае княства дасягнула найвялікшага росквіту . Нямала Чарадзеевых нашчадкаў увайшло ў гісторыі . Але найбольшую славу прынясуць Полацку пасля Усяслава не ваяры . Зрабіць гэта наканавана было яго ўнучцы — Еўфрасініі Полацкай. Яе жыццё, «як прамень сонечны», прасвятліла «зямлю Полацкую». «Была яна дапамогай пакрыўджаным , суцяшэннем засмучаным , распранутым — адзеннем , хворым — наведаннем ці , проста кажучы, — для ўсіх была ўсім». Заслуга яе перад нашай нацыяй не толькі ў манацтве і перапісванні кніг , не толькі ў садзеянні будаўніцтву скага сабора, распісанага ўнікальнымі фрэскамі . З яе імем звязана і стварэнне ў 1161 годзе полацкім майстрам Лазарам Богшам паводле яе заказу нацыянальнай рэліквіі — крыжа . Гэта сімвал палітычнай самастойнасці і культурнага росквіту Полацкага княства — старажытнага правобраза Беларусі.
У галерэі партрэтаў нашых слынных продкаў , па якіх нас прымае свет — Францыск Скарына. » І Скарына наш друк распачаў за паўвека да Фёдарава», — з гонарам пісаў Пімен Панчанка ў вершы «Мы з тых беларусаў». У тым, што мы ёсць сёння як нацыя і грамадзяне , першая заслуга Францыска Скарыны. Ен не толькі наш першы Доктар навук — ён першы беларускі ўніверсітэт . У яго творчай спадчыне — пачаткі ўсіх нашых пачаткаў , бо ён і філосаф , і педагог , і гісторык, і эстэтык, і батанік, і медык…. Надзённа гучыць Скарынаў успамін усім нам , што светам валадарыць любоў , бо яна самая дасканалая з усіх даброт і каштоўнасцей, без якой марна ўсё ў свеце.
Імя Кастуся Каліноўскага — гэта сімвал нашай Радзімы, а вобраз яго шырока ўвасобіўся ў творах мастакоў . Каліноўскаму за месяц да гібелі споўнілася б 26 год . » За такі час большасць паспявае зрабіць мала . А гэты паспеў стварыць вольную беларускую прэсу, пасеяць насенне народнага гневу , узрасціць яго і зжаць пасеў».
Сапраўдны подзвіг — гэта жыццё беларускіх пісьменнікаў. Яны , нягледзячы на прыгнёт , пісалі па-беларуску. На жаль, расцаніць па сапраўднаму іх майстэрства ўдалося не адразу . Бо сапраўдны талент генія апяраджае свой час. Янка Купала, Якуб Колас, Максім Танк, Максім Багдановіч — яркі прыклад людзей, што стаялі сцяной за мову родную і ўзбагачалі няспынна скарбніцу беларускай культуры.
Усе гэтыя людзі павінны быць прыкладам для нас. Тыя, на каго варта раўняцца. Менавіта яны стварылі радасць і гонар за права беларусам звацца. Людзі , якія і па сённяшні дзень абуджаюць беларускія сэрцы сваёй жыватворнай сілай. Людзі, які праслаўляюць і дагэтуль наш край. Мы шчаслівыя ад таго, што наш народ мае такіх людзей з вялікай літары.