При водной эрозии плодородный слой почвы .

Аскарида (Ascarіdae) – жұмырқұрттар класына жататын дара жынысты құрт; нематод тұқымдасына жатады. Омыртқалы жануарларының ішек тоғышарлары.

Негізгі аскарида туысына 18 түр жатады. ТМД-да 8 түрі бар. Оның кейбіреулері: адамда (Ascarіs lumbrіcoіdes), жылқыда (Parascarіs eguorum), қасқырда (Toxocara canіs), т.б. кездеседі. Адам Аскаридасы паразиттік түрде тіршілік етеді. Оның ұрғашысының ұзындығы 25 – 40 см, еркегінің ұзындығы 15 – 25 см-ге жетеді. Ұрғашысы тәулігіне 200 – 250 мың жұмыртқа салады. Сыртқы ортада 20 – 30°С жылылықта дамыған жұмыртқадан 10 – 15 күнде дернәсіл пайда болады. Ащы ішекте дамыған дернәсіл жұмыртқа қабын жарып шығады. Олар ішектің сілекей қабатын тесіп өтіп, венаға енеді. Қан жүйесі арқылы бауырға, оң жақ жүрекшесіне, одан өкпеге жетеді. Біршама жетілгеннен кейін дернәсілдер қолқаға, трахеяға жылжып, жөтелгенде ауыз қуысына түседі. Сілекеймен қайта жұтылып, екінші рет ас қорыту жолына түскен соң, ас ішекте тұрақтап, 1,5 – 2,5 айда ересек Аскаридаға айналады. Әлбетте Аскаридалар ішектегі қорытылған аспен қоректеніп, адам организмінде 7 – 10 айдай өмір сүреді. Организмде бірден бірнеше жүзге дейін Аскаридалар кездеседі. Соның нәтижесінде адамның орталық жүйке жүйесі зақымданады, мазасыздық пайда болады, зат алмасу процесі бұзылады. Әсіресе дернәсілдерінің зақымдау әрекеті басым келеді. Олар алғашқы өсу кезінде қан түйіршіктерін, бауыр тінін, өкпе альвеоларын теседі, аллергиялық қоздыру тудырады. Адамда Аскарида әсерінен пайда болған ауруды қазақ бөсір деп атайды.[1]

Объяснение:

Итак, Дождевой червь имеет вытянутое, цилиндрическое тело от 10 до 30 см длиной. Спинная сторона более округлая, она темнее, через ее кожу просвечивает спинной кровеносный сосуд. Брюшная сторона несколько уплощенная и более светлоокрашенная. Передний конец тела более толстый и темноокрашенный. Тело состоит из колечек - сегментов. У взрослого червя количество их достигает 200. В области 32-37 сегментов тела находится поясок, богатый слизистыми железками. Наружной сегментации соответствуют разделение полости тела перегородками на отдельные камеры и посегментное (т.е. в каждом сегменте) расположение ряда внутренних органов. На каждом сегменте по 8 щетинок (их легко обнаружить, если провести пальцем по телу червя в направлении от заднего конца тела к переднему). Щетинки располагаются четырьмя парами по боковым сторонам сегментов. Цепляясь ими за неровности почвы, червь с мышц кожно-мускульного мешка продвигается вперед.