Як паэт ставіцца да беларускай зямлі, з якім пачуццём гаворыць пра яе? Броўка. Зямля беларусі

В Україні, а зокрема і на Київщині наразі утримується спекотна погода та великий рівень небезпеки виникнення пожеж в лісових масивах, вздовж узбіч, на сільгоспугіддях та торф’яних полях. В державі переважає надзвичайний рівень пожежної небезпеки. У зв’язку з цим Головне управління Державної служби з надзвичайних ситуацій області закликає громадян утриматися від розведення багаття в лісових масивах!

Причиною пожеж у цей період можуть стати навіть кинутий у траву непогашений сірник чи цигарка. Зважити на це закликаємо і водіїв, які недбало викидають недопалки на узбіччя дороги. Як свідчить досвід ліквідації пожеж, відсутність контролю за процесом спалювання сміття поблизу житлових будинків та на території, що межує з лісовими масивами, нерідко призводить до швидкого розповсюдження вогню, а відтак і непоправних втрат. Навіть уламки скла чи пляшка можуть стати запальною лінзою, фокусуючи сонячні промені. Тому слід бути особливо обережними у цей період і завжди мати напоготові засоби пожежогасіння.

Тож аби після відпочинку на природі, залишилися лише приємні враження та спогади, слід запам’ятати правила безпечної поведінки у лісі під час розпалювання вогню:

- вогнища можна розпалювати тільки в тих місцях, де немає хвойного молодняку, а в пожежонебезпечний період встановлюється обмеження щодо розпалювання багаття будь-де;

- якщо ви розпалюєте багаття, то місце, де воно буде, необхідно обкопати з усіх боків, а коли ви вже збираєтесь піти, вогонь необхідно старанно загасити за до землі, піску, або води;

- потрібно стежити аби не було розлітання іскор від вогнища;

- забороняється кидати незагашеними недопалки чи сірники;

- забороняється залишати у непередбачених для цього місцях лісу обмащене бензином, гасом, мастилом або іншими горючими речовинами ганчір’я та інше сміття;

- під час полювання забороняється користуватися пижами із легкозаймистих матеріалів;

- також в пожежонебезпечний період обмежено в’їзд на територію лісового фонду будь-яким транспортним засобам.

Объяснение:

Қуырдақ – соғым сойғанда етін, өкпесін, жүрегін, бүйрегін, бауырын ұсақтап турап, майға қуырып жасайды.

Томыртқа – қыста ыстық сорпаға бір түйір таза мұз салып, дәмін сәл өзгертіп ішеді. Мұны томыртқа деп атайды.

Ақсорпа – ертеде соғымның етін пісіргенде қалған сүйектерін жинап қойып, кейін жуып, қазанға қайнатып, майлы сорпасын ішкен. Оны ақсорпа дейді.

Салма – етті турап пісіріп, нан кеспесін салып жасап, ішеді. Негізінен, қой, сиыр етінен әзірлейді. Сорпасы дәмді.

Тұздық – сорпаға жуа, тұз қосып қайнатып, табақтағы туралған еттің үстіне салып, оның дәмін келтіреді. Кейде оған азырақ ұсақ туралған сәбізді де қосады.

Шыж-мыж – соғым сойылып жатқанда малдың бүйрегі мен шарбы майын отқа қақтап, шала пісіріп, шыж-мыж жейді.

Қара ала шыжық – ұсақталып туралған етті мал майын қосып табаға қуырып әзірлейтін тағам.

Ет ыстау – қайың қабығын жағып, оның түтінінің үстіне еттерді іліп қояды. Ысталған ет әрі дәмді, әрі ұзақ сақталады.

Бүрме – күзде жаңадан сойылған малды жас күйінде сақтау үшін терісіне салып, бүріп тастайды. Бұл шөпті үнемдеуге, малды арытып алмай етін тамаққа пайдалану үшін өте пайдалы.

Әсіп – ет, өкпе, бауыр мен бүйрек, құйрық майды өте ұсақтап турап, күріш, ұсақ туралған пияз, тұз, бұрыш қосып, жаңа сойылған малдың ішегіне салып пісіріп, әзірлейді.

Түймеш – малдың сұрпы етін ағаш балғамен ағаш жаңғырық үстінде ұрып, жаныштап, жұқалап алып тұздап, сақталған ет. Ол тез піседі, әрі жұмсақ болады.

Тоң май – малдың құйрық, шарбы, іш майларын қазанға шыжғырып алынған май. Оған бауырсақ тәрізді ұн тағамдарын пісіреді. Тоң май бұзылмай, ұзақ сақталады.