Пакажыце, як у вершах паэта спалучаюцца матывы пейзажныя і грамадзянскія («У вырай»), пейзажныя і інтымныя («Явар і каліна»

Верш «У вырай» вызначаецца зусім іншым інтанацыйным ладам. Тут няма заклікаў, няма ранейшага аптымізму, затое ёсць роздум, развага, туга, шкадаванне. Як, у прыватнасці, у вершы «У вырай», дзе паэт стварае карціну адлёту гусей у вырай, адлёту сумнага, вымушанага (яны ж пакідаюць родную зямлю!). Аднак перад намі не проста пейзажны верш, малюнак восені, якіх напісана і пішацца нямала. Тут вобраз гусей, што адлятаюць у вырай, сімвалізуе асобных тагачасных беларусаў, якія выракаюцца Радзімы. Не дзеля паказу адлёту птушак, а менавіта дзеля гэтага напісаны твор. Паэт супрацьпастаўляе крылатых птахаў і людзей-вырачэнцаў, касмапалітаў, пра што выразна сведчыць апошняя страфа верша:
Знаю, зложыце тут косці,
Толькі злётаеце ў госці,
Асвяжыце грудзі:
Вы не ўмееце йшчэ, гусі,
Выракацца Беларусі,
Як умеюць людзі.
Верш «У вырай» напісаны шасцірадковай страфой — секстынай, чаргаваннем 4-стопнага харэя з 3-стопным. Усё гэта вызначае яго своеасаблівую інтанацыю. Тут замест адкрытых заклікаў — малюнак, замест бадзёрасці — туга, замест «мітынговай прамовы» — развага. На канкрэтную інтанацыю, несумненна, уплываюць найперш пафас, змест, а таксама рытмічны малюнак і ўвядзенне ў трэціх і шостых радках секстын жаночых рыфмаў замест мужчынскіх.
Максім Багдановіч у артыкуле «За тры гады: агляд беларускай краснай пісьменнасці 1911—1913 гг.» пісаў, што «ўжо і краса прыроды і краса кахання знайшлі сабе месца ў яго творах». Думку гэту выдатна ілюструе верш паэта «Явар і каліна» (1910):
Песняй вясны лебядзінаю,
Скінуўшы зімнія чары,
Шэпчуцца явар з калінаю
Ў сумнай даліне над ярам.
У вершы ўвасоблена арганічнае адзінства ўсяго жывога на зямлі, злітнасць чалавека з прыродай. Найперш — з роднай прыродай.
Надзвычай меладычны, песенны, верш «Явар і каліна» на першы погляд — тыповы ўзор пейзажнай лірыкі. Сапраўды, перад намі — яскравы свет беларускай прыроды, дзе ўсё жыве, гаворыць на «небу панятлівай» мове: «лісцейкі зеленню хваляцца», «модлы пакорныя // З маткай-зямлёй адпраўляюць»… Свет гэты наскрозь адухоўлены, міфалагізаваны,чароўны: не толькі «шэпчуцца явар з калінаю», але яны яшчэ і «ў ночаньку чорную // Месяца, зор выглядаюць», «слухаюць смехаў русалчыных, // Лопату крылляў начніцы». Усё напоўнена гукамі. Вершаваны гукапіс дапамагае імітаваць плёскат вады: «лісцейкі… // Росамі мыюцца раніцай, // Песцяцца сонцам паўднёвым», «слухаюць… // Плюскату шклістай крыніцы»... Так, гэта пейзаж — своеасаблівы, непаўторны, тыпова беларускі. Але ці толькі? Згадаем, што явар і каліна — гэта частыя вобразы беларускіх народных балад. Там яны алегарычна ўвасабляюць закаханых хлопца і дзяўчыну, зачараваных злымі сіламі, ператвораных у дрэвы. Выходзіць, перад намі не толькі чароўны свет прыроды, але і зачараваны. Значыць, вобразы явара і каліны мы можам успрымаць не толькі ў прамым, але і ў пераносным сэнсе. І тады верш набывае дадатковае, больш глыбокае сэнсава-эмацыянальнае напаўненне, і яго мы з поўным правам можам ужо аднесці да інтымнай лірыкі. Па сутнасці, гэта своеасаблівая літаратурная балада, напісаная з улікам ведання чытачамі народнай баладнай алегорыкі.

ответ:

нет тут мода не ты должен показать себя с лучшей стороны в новом классе. ты должен быть отзывчивым и дружелюбным если можно и умным тоже.

познакомься сначала с мальчиками они тебя поймут потому что ты такой же как и они. с ними (мальчиками) научишься общаться потом потихоньку начинай знакомится с девушками сначала через соц.сеть а если что то не то напишешь просто удали это сообщение.после соц.сетей перейди в живой разговор как мальчиками и всё будет хорошо потому что у меня была такая же проблема и я с ней справился так как я написал выше.

и ещё мода должна быть не по вещам а по душе если ты в душе добрый тебя примут твои новые одноклассники.

Как вы знаете, Джеймс Нейсмит, изобретая баскетбол, написал 13 основных правил. Естественно, что он не учел многие аспекты игры, которые проявились позже, ведь игроки пытались развивать игру, а некоторые - обходить существующие правила. Так, например, появился дриблинг.

Очень скоро игроки поняли, что в некоторых случаях можно передвигаться гораздо быстрее, если отдать пас самому себе (а что? Правила не запрещают!) Они начали пробрасывать мяч вперед, затем подхватывая его в нужной точке и совершая более острый бросок или передачу. Стоит ли говорить, что когда один игрок воспользовался этим преимуществом, а потом, видимо, доказал окружающим, что так играть можно (представляете, какие были споры?), его технику стали повторять все больше и больше человек. В результате появился дриблинг.

Кроме того, практически все существующие правила были плодом вот таких экспериментов. Есть очень грубый игрок, который ломает всех подряд? Хорошо, введем правило 5 фолов и выгоним его с площадки! Команда забила 2 очка и додержала мяч до победы? Хорошо, введем ограничение на атаку. В команде есть прыгучий игрок, который выигрывает все спорные мячи? Хорошо, после забитого броска мяч будет передаваться сопернику! И таких моментов было очень много.