Объяснение:
Правила игры. Из числа игроков выбираются Охотник и Бездомный заяц. Остальные играющие — «зайцы». Они селятся в домах – кругах.
Бездомный заяц убегает, а охотник его догоняет. Заяц может от охотника, забежав в любой кружок; тогда заяц, стоявший в кружке, должен сейчас же убегать, потому что теперь он становиться бездомным зайцем и охотник будет ловить его. Как только охотник поймал (осалил) зайца, он сам становиться зайцем, а бывший заяц – охотником.
Источник: https://multi-mama.ru/podvizhnaya-igra-bezdomnyj-zayac/
көшпелі халық. Ғұндар тәңіршілдік дінді ұстанып, түркі жазуын пайдаланған. Сөйлеу тілі де түркі тілі болған. Шығыста Мөде «шығыс қу» тайпаларын бағындырды, ал оның құрамына, шамамен алғанда, Керулен және Онон алқаптарында мекендеген сәнби және ұқуан тайпалары кірген. Мөде батыста юеди (юечжи) тайпаларына қарсы жорықтар жасаған. Бұл кезде қазіргі Кореядан Тибетке және Шығыс Түркістаннан Хуанхэнің орта ағысына дейін созылып жатқан аумақ ғұн шаңюйлерінің қол астына түскен, ал солтүстікте ғұн конфедерациясына біріккен тайпалар Байкөлден арғы оңтүстік аудандарға дейінгі аумақты алып жатты. Деректемелерде ғұндардың Саян-Алтай тайпаларына жасаған жорықтары туралы да айтылады. Шежіреші б.з.б. 201 жылы сүннулердің солтүстікке және солтүстік-батысқа қарай жорығын жалғастырып, Қуңюй, Түсүйше, Динлин, Гекүң және Сіңлі елдерін бағындырғанын хабарлайды. Мәтінде берілген түсініктемеде әлгі айтылған бес елдің сүннулердің солтүстік жағында жатқаны айтылады, ол батысында Кем (Енисей) өзенінен Іле алқабына дейін созылып жатса керек. Б.з.б. 201 жылғы жорық кезінде ғұндар Алтай тайпаларын түгелдей дерлік бағындырған, бірақ олар бұл аумақты толық қол астына қаратқан жоқ. Қалай дегенмен де, сол кезде осылай болғанын жазбаша деректемелер де, археологиялық материалдар да көрсете алмады.
Объяснение:
сюнну это ғұндар
Поделитесь своими знаниями, ответьте на вопрос:
Перед битвой шведы надеялись мощной, но, довольно-таки прямолинейной атакой прорвать русский строй и расстроить вражеские ряды. В то же время русский царь рассчитывал сдержать натиск шведов, комбинируя заранее подготовленные укрепления и действия в поле, а потом перейти в контрнаступление, что в итоге и было сделано.
Среди причин победы русской армии можно назвать следующие:
-стойкость русской армии, которая выдержала все атаки;
-заранее подготовленные укрепления русских, которые увеличили потери шведов перед решающим моментом боя;
-незначительность казацкого войска, которое пришло с Мазепой;
-разгром корпуса Левенгаупта в битве при Лесной (возможно этих солдат, или казаков «не хватило» для шведской победы);
-нехватка у шведов пороха, что сковало действия шведской артиллерии;
-храбрость Петра I, который лично участвовал в сражении.
Под Полтавой шведы понесли большие потери. Русская армия после этой победы перешла к масштабным наступательным операциям. Многие страны после этой битвы объявили войну Швеции, увидев её слабость. Всё это показывает, что Полтавская битва была действительно переломом в войне, хотя и не означала сама по себе окончательного поражения Швеции.