Пентановая кислота образуется в результате взаимодействия

Каныш Сатпаев хорошо разбирался в топонимике. 17:59 28 Задание по чтению Прочтите текст и ответьте на приведенные ниже вопросы. [10] 1 текст Каныш Сатпаев был геологом, известным всему советскому правительству в 1950-х годах. Он был основателем Казахской академии наук, а в 1945 году стал ее первым президентом. К середине ХХ века доктор минералогических наук Каныш Имантаевич открыл крупнейшие залежи природных богатств в центральной части Казахстана. Его имя вскоре стало известно на весь Советский Союз. Каныш Сатпаев с детства интересовался этнографией. С детства он рос, слушая легенды о разных местах - название воды. Повзрослев, он занимается исследованиями в области геологических наук. Однако он не потерял интереса к топонимии. В конечном итоге это принесет ему большую пользу. Другими словами, он выявляет крупные месторождения в короткие сроки и предоставляет общественности новый источник ресурсов. Текст 2 - Геолог, ученый, общественный деятель, основатель и первый президент Академии наук Казахстана, основоположник академического мира Прииртышья, великая степная звезда, первый казахский академик Каныш Имантаевич родился на западных склонах Баянаула, в небольшом поселке Сатбай Хаджи, на берегу реки. Поэтому земля Семипалатинск называется землей Абая, а земля Кереку - землей Каныша. Выступая на церемонии в день основания Академии наук, Каныш-ага сказал: Наука не терпит компромиссов, тщетной гордости, ложной информации, сплетен и даже покраснения. К этому нужно идти с искренним сердцем ». Баянаул - священное и почитаемое место казахского народа. Из поколения, воспитанного в традициях предков, вышли великие ученые. Каныш Имантаевич Сатпаев родился в этом священном месте. В горах Баянаула мы находим удивительную архитектуру, «сделанную» из натурального камня. Идея строительства города-гиганта по типу Темиртау, металлургического комплекса была выдвинута в 1946 году и претворена в жизнь. Каныш-ага подарил казахскому народу великую степь в ХХ веке, после многих лет смешения. Сколько бы вы ни вдыхали аромат лавровой сосны и душистой зелени, вы никогда не останетесь довольны. Он стал неофициальным гимном Баянаула, слова Кабдыкарима Идрисова и песня Нургисы Тлендиева «Баянаульский вальс» заменены на «сыновья Баяна». Как известно, это продуманная акция. Основатель академии подготовил почву для будущих поколений. 1 - текст 2 - текст Темы Жанровые особенности Структурные особенности (введение, основные заключительные разделы) Подписка Давайте продвинемся вперед. Вы закончили обучение с отличием и стали специалистом по выбранной профессии (какой профессией вы себя видите?). Имеете диплом. Представьте, что вас пригласили поработать в Астане (какую должность вам могут предложить? Подумайте). Напишите свое резюме в связи с вашей новой должностью. [10]

Амёба (гр. Lodosea – өзгергіш) – қарапайымдар типіне жататын тамыраяқтылар класының өкілі. Қабыршақтары мен ішкі қаңқалары жоқ. Денесінің сыртқы пішіні тұрақсыз, көлемі 20 дан 700 мм кейде одан да зор. Жалған аяқтарының пішіні мен ұзындығы әрбір түрге тән.[1]

Амёбадың көпшілігі тұщы суларда, топырақта, теңіздерде және аздаған түрлері паразиттік тіршілік етеді. Денесі бір клеткадан құрылады, олардың денесінде қабықша болмайды. Дене пішіндері тұрақсыз: қалақша, саусақ, жебе тәрізді болып келеді. Амёбаның дене мөлшері 20 – 700 мкм шамасында. Денесінің кез келген жерінен үнемі өсіп шығатын жалған аяқтары болады. Соның көмегімен қозғалып, қорегін ұстайды. Ұстап алған қорегінің айналасында цитоплазмадан ас қорыту сөлі бөлініп, ас қорыту вакуолясы пайда болады да, онда қорегі қорытылады. Ал қорытылмай, сіңбей қалған қорегі әрбір 5 – 8 мин. сайын денесіндегі көпіршік тәрізді жиырылғыш вакуоля арқылы сыртқа шығарылады. Барлық денесімен тыныс алады. Амёбалардың әдетте бір ядросы болады, денесі екіге бөліну арқылы жыныссыз көбейеді. Амёбадың тіршілігіне қолайсыз жағдай туғанда оның денесі жұмырланып, сыртынан тығыз қорғаныс қабықша (циста) пайда болады. Ал қайтадан қолайлы жағдай туғанда циста жойылып, бұрынғысынша тіршілік ете бастайды. Амёбадың кейбір түрлері омыртқасыз және омыртқалы жануарлардың организмінде, сондай-ақ адамның тоқ ішегінде паразиттік тіршілік етеді. Бұлардың ішінде ең зияндысы – дизентерия Амёбасы (Entamoeba hіstolytіca). Ол адамды амебиаз ауруына шалдықтырады.[2]

АМЕБАЛАР. ҚАРАПАЙЫМ АМЕБАЛАР

Тұщы суда, батпақты жердегі мүктер арасында тіршілік ететін амебалар жалаңаш амеба және бақалшақты амеба түрінде кездеседі. Амебалардың түрлері өте көп, тек теңізде ғана тіршілік ететін, қайырылған теңіз түбіндегі қалдықтар мен жыныстар арасынан бақалшақтары құрылысқа пайдаланылатын, диаметрі 0,1 мм-ден 20 сантиметрге дейін жететін ерекше бақалшақты шұрықденелілерді кездестіруге болады. Жалаңаш амебалар, бақалшақьы амебалар және теңіз тамыраяқтылар класына жатқызылады. Бұлардың дене пішіні, құрылысы, тіршілік әрекетінде өзгерістер болғанмен, негізгі белгілері ортақ болғандықтан, жалғанаяқтылар класына топтастырылады. Біз осы кластың өкілі, кез келген тоқтау суларда кездесетін қарапайым амебамен танысамыз.

Қарапайым амебаның тіршілігі, сыртқы құрылысы және қозғалуы. Бұл – жалаңаш амебалардың едәуір ірі денелі түрі, оның дене мөлшері мм-дің 1/5-3/4 бөлігіндей болады. Қарапайым амебаның негізгі мекені – су өсімдіктерінің шіріген жапырағы мен органикалық заттары мол суқойма түбіндегі тұнба. Оның тұрақты пішіні болмайды, денесі қоймалжың цитоплазмадан және кішкене ядродан құралған біржасушалы біртұтас тірі шырыштан құралады. Денесінің мөлшері өте кішкене болғандықтан, қарапайым амебаның құрылысы тек микроскоппен ғана анық көрінеді. Біржасушаның ішіндегі цитоплазма үнемі қозғалыста болады. Цитоплазманың қозғалу әсерінен амебаның денесінде ең алдымен томпақ пайда болып, ол бірте-бірте созылады да, жалғанаяққа айналады. Амеба жалғанаяқтары арқылы бір жерден екінші жерге жайлап қозғала алады. Жалғанаяқтар өсімдіктің тамыры тәрізді болғандықтан, амебаша қозғала алатын біржасушалы жәндіктерді кейде тамыраяқтылар деп те атайды. «Амеба» гректің сөзі, қазақша баламасы – «өзгергіш» деген мағына береді. Жалғанаяқтар дененің әр жерінен пайда болып, қайтадан жойылып тұратындықтан, амебаның дене пішіні үнемі өзгеріп отырады.

Қоректенуі. Амеба денесінің кез келген жерінен пайда болатын жалғанаяқтарымен тек қозғалыр қоймай, қорегін (ұсақ балдырлар, бактериялар) де қармайды. Қорек денеге тиген кезде цитоплазма өсінділері оны екі жағынан орап алады. Цитоплазмадан сұйықтық тамшылары – асқорыту сөлі бөлініп, қоректің түйірі орналасқан жерде вакуоль пайда болады. Вакольдің ішіндегі асқорыту сөлі қоректі ерітіп, денеге сіңіреді де, оның қорытылмай қалған бөлігі дененің кез келген жерінен сыртқа шығарылады. Сол кезде асқорыту вакуолі жойылып кетеді.