Моренные холмы образуются благодаря деятельности

«философия, как мудрость моей жизни..» если задуматься, подумать, осмыслить.. как ни странно, на ум ничего приличного не приходит. начинаешь думать обо всякой ерунде, на важную для тебя тему в голову не приходит ничего, кроме «да ничего, можно сделать и завтра! », «иди отдохни, подумай, потом напишешь! ». и заснула в раздумьях. вот так я мучилась почти месяц, размышляла, обдумывала, взвешивала, анализировала…. пришла к горькому выводу – философии во мне нет. точнее, не во мне, а в моей жизни она отсутствует. может быть, я и не права…. либо это возрастное, приходящее с осмыслением своего существования, цели своего бытия в этом мире, с появлением и осознанием ценностей, моральных и нравственных. либо эта самая философия затаилась где-то в недрах моего сознания. хотя, говорят, что возраст уже тот, пришло время задуматься, я не считаю, что это так. но если посмотреть с другой стороны: когда размышлять и осмысливать? когда буду седой, старой бабулькой, вяжущей своим бесчисленным внукам носки на скамейке возле подъезда, параллельно новую серию очередной мыльной оперы и при этом всём думая, как я прожила жизнь, что сделала плохого, что хорошего, кто пострадал из-за меня, кому я причинила боль. ну раз уж на то пошло, то задуматься нужно сейчас. это не вынужденная мера, ни в коем случае. это то, что стало мне интересно сегодня: пролистать книгу своих прожитых 18 с половиной лет, вспомнить всё, посмеяться, поплакать, , но не вдаваясь в недра воспоминаний, а лишь слегка черпнув из этого жизненного колодца пару десятков воспоминаний буквально на пару часов. итак, можно начать…. период первый. детсад + начальная школа. в этот период меня во многом обделил мой ужасный характер, детское непослушание. я не была записана туда, куда мама спала и видела меня отдать: скрипка, у-шу, рисование, бассейн и всё в этом русле – те секции куда родители заталкивают своих детей против их воли. а я в принципе ничего не потеряла, не стремилась к этому. музыка – однозначно не моё (медведь неплохо постарался), единоборства – ещё не поздно всё исправить, бассейн – позор на весь союз, я не умею плавать но не беда-и эта погрешность исправима. характер с тех пор мало изменился – всё тот же непослушный ребенок, который всё делает по-своему и на мнение отдельных людей ему глубоко наплевать. период второй. 4ый – 9ый класс. ах, как это всё было чудесно. тогда были способности к иностранным языкам, аккордеон, который я вытерпела полгода, шорт-трек, из которого я ушла, так и не став звездой льда (а , постарше меня, с которыми я занималась, связали с этим жизнь и привозят из зарубежных соревнований призовые места), «наклонности»-стихи от зубов, сочинения на 5/5, проверка тетрадей одноклассников на предмет ошибок, бадминтон, волейбол – самый долгий период моей связи со спортом. ровно 6 лет ему отдала, но мало чему научилась. а всё эта паршивая лень-матушка. или просто это было «не моё»? хотя, моё, зря я . о, аллах, эти годы были по-своему чудесны…. новые знакомства, первые мальчики, первая любовь. тогда я думала, что мои друзья – самые-самые лучшие, они всегда будут рядом, и выслушают. как оказалось, я во всём …. стоило уйти из школы, как та, компанейская дружба, рассыпалась на кусочки. наверное потому, что я захотела начать новую жизнь, без старых связей, без той наигранности со стороны лжедрузей. потому что начала соображать, умнеть, знать больше того, что нужно.

Баатырдык эпос — элдин (уруктун, уруунун, тайпанын) өзүнүн жашоосу, көз карандысыздыгы үчүн душман күчтөр жана көбүнесе тарыхый, социалдык-саясий шарттар менен кагылышууларынан келип чыккан күрөшүн чагылдырган чылк ыр же кара сөз аралашкан көркөм баян. Бул эпостордун борборунда өз жамаатынын эң жакшы жактарын, баатырдык сапаттарын типтештирген каарман турат. Мындай эпикалык чыгармалардын кээ бирлеринде «аскердик демократия» доорунун шартына ылайык өздөрүнүн этникалык аймагын кеңейтүү, согуш олжосуна ээ болуу үчүн күрөшкөн тигил же бул уруунун, тайпанын жортуулдары баяндалган. Көп элдердин фольклорундагы мындай чыгармаларды конкреттүү тарыхый, илимий талдоо аларды классикалык мурастын ажырагыс бөлүгү катары туура иликтөөгө жана сын көз менен өздөштүрүүгө толук кызмат кылат. Ошону менен катар баатырдык эпостордун, айрыкча феодалдык доордогу эпостордун мазмунун элдердин эркиндиги жана көз карандысыздыгы үчүн баскынчыларга каршы күрөшү түзөт. Ошондуктан ар бир эл өзүнүн басып өткөн тарыхый жолунун улуу эстелиги катары, урпактарды патриоттук духта тарбиялоонун булагы катары карайт. Өзүнүн формасы, композициялык түзүлүшү боюнча баатырдык эпостор бир түрдүү эмес, ар бир элдин өзгөчөлүгүнө ылайык айырмачылыктарга ээ. Бирок, бардык элдердин баатырдык эпосторуна типологиялык окшоштуктар да мүнөздүү. Оң каармандын өз уруусуна же элине чексиз берилгендиги, душман менен келишпестиги, чечкиндүүлүгү, баатырдыгы, кара күчкө карктыгы, өлбөстүгү жана башкалар бардык баатырдык эпосторго жалпы орток типтүү көрүнүш. Ошондой эле көпчүлүк эпосторго мүнөздүү көрүнүштөр: фантастикалык гиперболалаштыруу, композициялык жактан окуялардын үзгүлтүксүз өнүгүшү, стилдик жагдайда салмактуу ыраатта баяндалышы, эпизоддорду, көрүнүштөрдү деталдаштыруу; салттык кырдаалдардын, мотивдердин, формулалардын, жалпы орундардын (айрыкча баатырдын жортуулунун сүрөттөлүшү, каармандын үйүнөн аттанып чыгышы жана кайтып келиши, душманды куугунтукташы, жекеге чыгышы, куралдарынын сүрөттөлүшү жана башкалар), туруктуу эпитеттердин, кайталоолордун молдугу жана башкалар. Баатырдык эпос тарыхый өсүп-өнүгүп олтуруучу жанр жана стадиялык өнүгүшү жагынан мифологиялык эпосторго караганда бир кыйла кийин пайда болгон, бирок ал дагы таптык коомго чейин, атап айтканда, энелик коом ыдырап, аталык коом менен алмашыла баштаганда түзүлө баштап, «аскердик демократия» доорунда жана тайпалардын курала баштаган мезгилинде калыптанып, кул ээлик жана феодалдык коомдордо өсүп-өнүгүшүн улантат. Эпостордун өнүгүшүнүн көөнө (архаикалык) стадиясында ненецтердин сюдбоби, эвенктердин нимканы, керел-финндердин руналары, якуттардын олонхосу, буряттардын улигери, алтай, хакас, тувалардын эпикалык ырлары, кавказ элдеринин нарттары жана башкалар пайда болгон. Мамлекеттер түзүлгөндөн кийин пайда болгон эпостор да бир кылка эмес, булар бир жагынан кул ээлик дүйнөнүн классикалык эпопеялары, экинчи жагынан европалык эрте феодализмдин эпикалык ырлары жана поэмалары, акырында мамлекетинин калыптанышы өтө создугуп кеткен көчмөн элдердин эпопеялары («Алпамыш», «Жангар», «Гэсэр») пайда болгон. Өнүккөн феодализмдин типтүү эпикалык чыгармаларына орустардын былиналарын, түштүк славяндарда юнактардын ырларын, «Сасундук Давид», «Роланд жөнүндө ыр», «Сид жөнүндө ыр» жана башкалар чыгармаларды кошсо болот. Баатырдык эпостордун стадиялык ар кыл түрлөрү «таптаза» формалардан турбайт. Бүгүнкү күндө жазылып алынган көөнө формадагы эпостор узакка созулган эволюцияны башынан өткөрүү менен кийинки тарыхый шарттардын, идеологиянын элементтерин өзүнө сиңирип, жаңыланган, толукталган мүнөзгө ээ болсо, «классикалык» феодализмдин шартында калыптанган нагыз тарыхый эпикалык чыгармалар эң көп сандагы көөнө элементтерди өзүндө сактап жүргөн болот. «Манас» эпосу өсүп-өнүгүшү жана түзүлүшү боюнча өтө татаал чыгарма болгондуктан, андагы ар кыл мүнөздөгү көптөгөн окуялар эпикалык циклдештирүүнүн мүмкүн болгон бардык түрлөрүн (биографиялык, генеологиялык, эпикалык борбордун айланасында циклдештирүү) өзүнө камтуу аркылуу өтө бекем тутумдашкан. Ал бул түрдөгү фабулалык синтезге ээ укмуштуудай зор эпопеяга соңку кездердеги компилятивдүү мүнөздөгү механикалык кураштыруу жолу менен эмес, элдик оозеки эпикалык чыгармачылыктагы жанр катары тарыхый өнүгүүнүн бардык баскычтарын басып өтүп, табигый түрдө келген.