Ат қайтқанда Шаңыбұлт, екпініжел, аттар қаңбак;Балалар ұран салып, безді зарлап.Шапқан ат, салған ұран - күңіренді Арқа, У да, шу, ұлан-асыр болды жан-жақ...Жер бетін қағып ұшқан құстай шүйгіп, Адақтап барған сайын шықты жүйрік.Төртеудің мың үш жүзден мойны озып, Құлагер келе жатты тістеп құйрық.​