Сравните карту строения земной коры и карту рельефа с целью выявления закономерности размещения форм рельефа.

Платформа - восточно-европейская равнина, западно-сибирская платформа -    западно-сибирская равнина. это примеры того, что равнины лежат на платформах. а в зонах складчатостей располагаются горы

Современные географические исследования.

Перечень вопросов, рассматриваемых на уроке:

Урок посвящён изучению современных методов изучения науки географии и ее значении в жизни каждого человека.

Ключевые слова

Материк, Южный полюс, Северный полюс, Вершина, впадина, атмосфера, гидросфера, литосфера, биосфера, гидролокатор, Марианская впадина, хребет

Тезаурус

Южный полюс- точка пересечения оси вращения Земли с её поверхностью в Южном полушарии.

Северный полюс – точка пересечения оси вращения Земли с её поверхностью в Северном полушарии.

Вершина –высшая точка горного массива или наиболее высокая часть какого-либо поднятия (холма, горы, горного хребта).

Впадина – замкнутое понижение земной поверхности относительно окружающей местности в пределах суши, дна океанов и морей.

Хребет – крупное линейно вытянутое поднятие рельефа с чётко выраженными склонами, пересекающимися в верхней части

Марианская впадина – океанический глубоководный жёлоб на западе Тихого океана, самый глубокий из известных на Земле.

Материк - обширное пространство суши, омываемое морями и океанами.

Атмосфера - газовая оболочка Земли

Гидросфера – это водная часть биосферы, представленная реками, озерами, морями и океанами

Литосфера – твёрдая оболочка Земли. Состоит из земной коры и верхней части мантии.

Биосфера – оболочка Земли, заселённая живыми организмами, находящаяся под их воздействием и занятая продуктами их жизнедеятельности.

Гидролокатор - средство звукового обнаружения подводных объектов с акустического излучения.

Объяснение:

Лев Семенович Берг (14.3. 1876, Бендеры қаласы – 24.12. 1950, Ресей, Санкт-Петербург) – ғалым, география ғылым докторы (1908), профессор (1914), КСРО ғылым академиясының академигі (1946), Ресейдің еңбек сіңірген ғылыми қайраткері (1934). Мәскеу университетін бітірген (1898). Берг География институтын ұйымдастырушыларының (1918) бірі. Бұл институт кейін Ленинград университеттінің география кафедрасына айналғаннан кейін (1925) өмірінің соңына дейін осы кафедраның меңгерушісі (1925 – 50). 1898 – 03 жылы Батыс Сібір, солтүстік Қазақстанның көп көлдерін, Балқашты, Арал теңізінен зерттеді. «Арал теңізі» физ-география тақырыбында докторлық диссертациясын қорғады. Осы еңбегі үшін Бергке Ресей География қоғамының П.П. Семенов-Тянь-Шаньский атындағы медалі берілді. Бергтің негізгі ғылыми еңбектері физика географияның жалпы мәселелеріне, жеке аймақтар мен аудандар географиясына, геоморфологияға, көл зерттеуге, палеогеографияға, зоогеографияға, жалпы биологияға, география тарихына, ихтиологияға, тағы басқаларға арналған. Ол табиғат бедері туралы В.В. Докучаев ілімін дамытты, география ландшафт ілімінің негізін салды. Қазақстан табиғатын зерттеуге үлкен үлес қосты. Теке, Қорғалжын, Қызылқақ, Сілеті теңіз, Теңіз, Балқаш көлдерінің, Арал теңізінің толық география сипаттамасын берді. География әдебиеттерде Торғай қолатын, Сарыарқаны дербес геоморфология аймақ ретінде жеке бөлді. Қазақстанды физика – география аудандарға бөлу де Бергтің еңбектерінен басталады. Берг 1904 жылдан Орыс география қоғамының мүшесі, 1940 – 50 жылы КСРО география қоғамының президенті, КСРО Мемлекеттік сыйлығын алған. (1954). Ол бірнеше орден, медальдармен марапатталған. Памирдегі бір шың, Курил аралдарындағы жанартау, Жетісу (Жоңғар) Алатауы мен Памирдегі мұздық, 60-тан аса өсімдік пен жануар Берг есімімен аталған.