Что такое зона арктических пустынь ?

Бізге толықтай дерлік жеткен «География» ( ежелгі грекше Γεογραφικά ) - сол кездегі географиялық ғылым қандай болғандығы туралы түсінік беретін, сонымен қатар ғылымның алдыңғы тарихымен де, әртүрлі ғылымдарымен де таныстыратын жалғыз еңбек. бағыттар. Страбонның «Географиясының» барлық 17 кітабы толығымен дерлік сақталды, көптеген көшірмелермен, қатты бүлінген және Х ғасырдың аяғынан әрі қарай . Тізімдердің ең жақсысы (Париж № 1397 А) тек алғашқы 9 кітаптан тұрады; барлық 17 кітап, бірақ көптеген олқылықтармен, әсіресе VII кітапта., Парижин No 1393; олқылықтардың шамалы толтырылуын ашық Козза ұсынадыпергамент тізімі (олар туралы О.Мищенконың Страбонның орысша аудармасына алғысөзін қараңыз). Крамердің сын басылымы Страбон мәтінінің тағдырын және оның көшірмелерінің салыстырмалы қадір-қасиетін ұсынады.

Толық мәтіннен басқа эпитомдар (қысқартулар, үзінділер) сақталған , олар 10 ғасырдың аяғынан бастап белгілі және жиі олқылықтардың орнын толтыруға қызмет етеді. Осы қысқартулардың арқасында Македония мен Фракияға арналған VII кітаптың жоғалған бөлігі едәуір толықтырылды.

17 география кітабының ішіндегі алғашқы екеуі кіріспені құрайды және негізінен бұрынғы ғалымдармен полемика түрінде Страбонның философиялық ғылым ретінде жер туралы жазба туралы, әр білімді адам үшін, әсіресе командир мен билеуші үшін географиялық білімнің артықшылықтары туралы басшылыққа алатын тұжырымдамаларынан тұрады; географияға қатысты ең үлкен жазушылар ретінде Эратосфенді сынау және оған қарсы Гомерді қорғау, сондай-ақ жердің суын және құрғақ бетін өзгерту мәселесінде Эратосфенді Гиппархтан қорғау үлкен орын алады ; мұнда Эратосфенге жердің көлемін, оның ұзындығы мен енін анықтауда, оны үш бөлікке бөлуде және т.б. түзетулер, Посидоний мен Полибийдің жер белдеулері туралы ілімдерін сынау және т.б.

Кіріспе сөздің соңы Страбонның жерді жазу тақырыбына, географтың физика және математикамен танысу қажеттілігі туралы т.с.с. көзқарастарының презентациясына арналған . Сипаттамалық географияның өзі III кітаптан басталады, сегіз кітаптан (III-X) Еуропа , Азиядан алты кітап ( XI-XV I), соңғы (XVII) - Африка .

Еуропаның сипаттамасы Өңдеу

Пиреней түбегінен бастап Еуропаны суреттеу кезінде автор ең ұзақ уақыт Эллада мен оған іргелес аралдарда тұрып, оларға үш кітап (VIII, IX және X) арнайды; Элладаның сипаттамасы Пелопоннеден басталады , Этолия , Акарнания және аралдармен аяқталады . Италия жақын аралдармен бірге Страбонның назарын ерекше аударады (V-VI кітап). III кітапта. ол дейді Iberia туралы IV жылы, галлий туралы VII жылы, немістер , Kimbri , скифтер , сармат , Геты , Dacians тыс тұратын Рейн осы жағында халықтардың туралы,Истра , Illyrians , Pannonians туралы, т.б., сайып келгенде, Македония және Фракияның . Ол сонымен бірге Батыста Ұлыбритания мен Шығыста Танаиске белгілі.

Қырым мен оған жақын аймақтар жеткілікті егжей-тегжейлі сипатталған . Көптеген беттер мен бөлімдер Херсонес Тауридке , Киммерия түбегінің өзіне (қазіргі Қырым), Страбонның «Географиясындағы» Понт Эуксин мен Меотидаға , әсіресе II, VII, XI, XIV кітаптарға арналған.

Азияның сипаттамасы Өңдеу

Азиядағы, осы жағында Торпақ, Троя , Перғам және Лидия жатқан ең егжей-тегжейлі сипатталған.

Taurus басқа жағында Азия кіреді Үндістан (арасындағы Үнді және Ганга өзендерінің ,) Парсыны , Ассур , Бабыл , Армения , Месопотамиида , Сирия , Финикия отырып Палестина , және Арабиясы . Елді мекеннің шығыс шеті - Үндістан, батыс шеті - Иберия .

Күкірт ( қытай ) Үндістан халқы деп аталады; географ олардың ұзақ өмір сүруін және Nearchus бойынша олардың мақта маталарын атайды . Атлас тауларында , Карфагенде , Сиртеде және Киренаикада тұратын маврлар туралы да сипатталған . Халықтардың ішінен Насамдар мен Гараманттар туралы айтылады .

  архитектура второй половины 19 века   в архитектуре второй половины 19 века окончательно изжил себя классицизм. с развитием капитализма в градостроительстве произошли изменения. научные и технические открытия в промышленном производстве, строительство железных дорог, транспортной сети городов, уличное освещение к поискам новой структуры городов и возникновению новых сооружений: вокзалов, фабрик, заводов, административных зданий, спортивных сооружений, торговых зданий и т. д. зодчие искали изменения в прошлом, в стилях: готика, ренессанс, барокко. это к господству стиля эклектика. в середине xix - начале xx веков в дворцовой архитектуре появилось направление, провозгласившее - византийский стиль. например, в фасадах большого кремлевского дворца в москве (архитектор к. тон) механически соединены приемы композиции того времени с деталями и византийской архитектуры. 

5  другое направление в архитектуре приняло стилизацию деревенского декора изб, орнаментов народного прикладного искусства, вышивок (центральный фасад московского политехнического музея, архитекторы и. монигетти, н. шохин). третье направление было основано на подражании нарядному московскому зодчеству середины xvii в., но создало сухую, вычурную архитектуру, например в москве - здание музея (архитекторы в. шервуд, а. семенов) с усложненной композицией фасада, в архитектурные членения которой механически введены мотивы декора xvii в. в это время в моду входят шатровые завершения, башенки, узорчатые декоры, фигурные наличники. это можно наблюдать на примере таких строений как: городская дума в москве(архитектор д.н. чичагов), и верхних торговых рядов(архитектор а.н. померанцев). примером господства эклектики в эти годы могут служить здания архитекторов: м.месмахера(архив государственного совета в петербурге) и вокзал архитектора а.и.кракау. особая страница в архитектуре занимают доходные многоэтажные и многоквартирные дома. сооружение таких домов не требовало ни больших материальных средств, ни творческих усилий. они стали прологом к появлению типовой архитектуры 20 века.