Различия были в том, что Александр был реформатором/либералом, а Николай - консерватором. Однако оба были весьма умны, образованы и понимали, что России необходимы реформы. К тому же, оба были императорами и, соответственно, считали, что единственная надежда России - это самодержавие, что только единоличный государь может править страной. В свое царствования оба царя проводили реформы, однако не очень значительные, так как оба боялись мнения высших кругов общества. Александр был либералом, и старался образовывать народ, прислушивался к мнению интеллигенции и люда, старался ослабить гнет на людей, снимал различные запреты и отменял цензуру. Впрочем, к концу своего царствования он, наоборот, ужесточил некоторые законы, издал гнетущие уставы и прочее. Николай же, как консерватор, вообще старался никаких особых реформ не проводить, так как считал, что России нужна стабильность. Он ужесточил цензуру, создал знаменитое третье отделение Собственной Его Величества Канцелярии, то есть тайную полицию, запрещал всякие либеральные разговоры, и от своих исполнителей требовал исключительно послушания. В отличие от Александра, Николай предпочитал все решать в одиночку и ничего не хотел менять.
Мал шаруашылығының тарихы осыдан 10 мың жылдай бұрын жабайы жануарларды қолға үйрету кезеңінен бастау алады. Алғашқыда мал шаруашылығы табиғи сипатта дамығандықтан малдардың өнімділік бағыттары мен тұқымдары санын ұлғайтуға жеткілікті жағдайлар болмады. Мал тұқымдарын шығарудың қарқын алуы мал шаруашылығы өнімдерін өндіру тауарлары сипат алған капиталистік қатынастардың өркендеуімен тығыз байланыста жүрді. Мыңдаған жылдық тарихы бар мал шаруашылығының Қазақстанның экономикалық, әлеуметтік және мәдени дамуындағы орны ерекше болды. 20 ғасырдың басына дейін адамдардың әл-ауқаты мен тұрмыс тіршілік деңгейі түгелге жуық мал шаруашылығының өркендеу деңгейімен анықталды. Қазақстан жерінде мал шаруашылығы ежелден жайылым ауыстырып отыруды талап ететін көшпелі жүйе бойынша дамығандықтан негізінен қой, ешкі, жылқы және түйе өсірілді. Салыстырмалы түрде күтімді және құнарлы азықтарды көп қажет ететін сиырдың кеңінен таралуы, сондай-ақ, қазақ халқы төрт түлік мал санатына қоспайтын шошқа өсірудің қолға алынуы 19 — 20 ғасырларда Ресейден орыс шаруаларының қоныс аударып келе бастауымен тығыз байланысты. Сол кездерде Орталық Қазақстан аймағындағы мал шаруашылығы ерекшеліктерін анықтау мақсатында жүргізілген зерттеулер нәтижесі мал түрлері үлес салмағының төмендегідей болғандығын көрсетті.
Поделитесь своими знаниями, ответьте на вопрос: