Всостояли особенности устройства общества в древней руси？какую роль в жизни страны играла православная церковь？

Русская православная церковь (РПЦ) играла важную роль в политической сфере как Руси, так и России, однако на это можно смотреть с разных сторон. С одной стороны, она укрепляла власть царя, монарха (венчание на царство), оправдывала неравенство между людьми (ещё со времен Руси), царь, несмотря на тяжелое положение крестьян, считался для них батюшкой, искренне заботящимся о своём государстве и народе. С другой стороны, церковь была отделена от власти над государством, хотя известны случаи, когда они были едины (например, основатель династии Романовых - Михаил и его отец, который стал священником и стал зваться Филарет (был возведен в высший церковный сан), правили вместе).Также РПЦ играла большую роль в экономической сфере. В её владениях, особенно во времена Руси, было множество земель и угодий, на которых работали крестьяне. Наиболее важную роль РПЦ играла в духовной сфере. Как известно, грамотой сначала владели лишь монахи из церквей и монастырей, в то время как обычные люди её не знали, не умели ни читать, ни писать. Тогда при церквях создавались школы, в которые отдавали детей люди разных сословий, чтобы те получали там знания. Также РПЦ выполняла воспитательно - нравственную функцию (что было во все времена), ведь в заповедях и священных книгах описывается должное и правильное поведение человека: "не убий", "не кради" и т. д.

Поражение России можно объяснить тремя группами причин или факторов.

Политической причиной поражения России в ходе Крымской войны стало объединение против нее основных западных держав (Англии и Франции) при благожелательном (для агрессора) нейтралитете остальных. В этой войне проявилась консолидация Запада против чуждой им цивилизации.

Техническая причина поражения состояла в относительной отсталости вооружения русской армии.

Социально-экономическая причина поражения состояла в сохранении крепостного права, что неразрывно связано с ограничением промышленного развития.

қазіргі Қазақстан жерін ежелгі а бұдан 1 миллиондай жыл бұрын мекен еткен.

Қола дәуірінде Сібірдің, Жайық өңірінің, Қазақстан мен Орта Азияның ұлан-ғайыр далаларын тегі және тарихи тағдырларының ортақтығы жағынан туыс тайпалар мекендеді. Бұл тайпалар өзінше бір үлгідегі жарқын мәдениет қалдырды. Мұны ғылымда Андрон мәдениеті деп атайды. Ерте темір ғасыры дәуірінде (біздің заманымыздан бұрынғы I мыңжылдық ортасы) Қазақстанда тайпалық одақтар қалыптасты. Қазақстанның оңтүстік, шығыс және орталық аудандарын мекендеген тайпалар сақ тайпалар одағына, ал батыс, солтүстік аудандарындағы тайпалар савроматтар тайпалық бірлестігіне бірікті. Біздің заманымыздан бұрынғы 3-ғасырда Қазақстан жерінде кейбір тайпалар өз мемлекетін құрып, алыс-жақын елдермен саяси қарым-қатынастарға түсті. Олардың алғашқылары сюнну (ғұндар) болатын. Зерттеушілер ғұндарды түріктердің арғы ата-бабалары деп есептейді. Бұл бірлестікті Мөде басқарған кезде ғұндар бүкіл әлемге танылды. Ғұндардың батысқа жорығы “Халықтардың ұлы қоныс аударуына” түрткі болды. Жетісуда ежелгі тиграхауда сақтарының жерін мұра етіп алған усундер (үйсіндер) біздің заманымыздан бұрынғы 160 ж. шамасында Іле алқабында өз мемлекетін құрды. Олар Қаңлы мемлекетімен шектесті. Бұл тайпалар құрған мемлекеттер Қытай, Парфия, Рим және Кушан империясы сияқты елдермен саяси, экономикалық және мәдени байланыс орнатқан.

Объяснение: