Ұлы суретшілердің сурет өнерінде қалдырған жаңалықтары​

Дюрер Альбрехт (1471-1528). Ол Германияның алдыңғы қатарлы суретшілерінің көшбасшысы болды. Альбрехт Германияға, Нидерландға, Италияға көп саяхат жасап, бұл елдердегі шеберлердің жетістіктерімен танысты. Ол неміс суретшілерінің ішінде дарынымен, терең білімділігімен, ізденімпаздығымен, мүрат айқындығымен көзге түсті. Дюрер суретші, инженер әрі сәулетші болды, көне тілдерге жетік әрі ақын еді. Басу станогы табылғаннан кейін суреттерді көбейтуге және оларды көп адамның пайдалануына мүмкіндік туды. Суретшілер суретті ағашқа ойып жасады немесе оларды мыс пластинкаға қышқылмен түсірді, одан кейін оған бояу жағып, қағазға басты.

Дюрердің таңдаулы гравюраларының бірі «Төрт салт атты» деп аталады. Онда тәңірдің жер бетіндегі адамзаттың үштен бірін жазалауға жіберген - Індет, Соғыс, Ашаршылык және Ажал кейпіндегі салт аттылар бейнеленген

Рембрандт Харменс ван Рейн (1606-1669) - сурет өнерінің ұлы шебері, голланд кескіндемешісі әрі график. Диірменшінің баласы 1620 жылы аз уақыт Лейден университетінде оқып, соңынан біржола өнер жолын қуды. Лейденде, Амстердамда кескіндеме бойынша сабақ алды. 1525-1531 жылы Лейденде әр түрлі жұмыс істеді. Рембрандт шығармашылығы Голландия өнеріндегі реалистік бағыттың даму кезеңінде қалыптасты. Суретшінің діни мазмұндағы алғашқы туындыларынан қиял еркіндігі мен өмір шындығын бейнелеуге деген талпыныс байқалады. 1632 жылдан Амстердамда тұрып, кейін әйгілі суретшіге айналды, оның көптеген шәкірттері болды.

Веласкес Диего (1599-1660). XVI ғасырдың аяғынан басталған Испания өнерінің өркендеу кезеңі жүз жылдай уақытқа созылды. Бұл кезең Испан мемлекетінің «алтын ғасыры» деп аталды. Осы кезеңде көптеген жазушылар мен суретшілер шықты. Буржуазиялық Голландиядан өзгешелігі, феодалдық Испанияда өнер шығармаларына басты тапсырыс беретіндер шіркеу, король мен текті феодалдар болып қала берді. Сондықтан мұнда көбінесе діни тақырыпқа салынған картиналар мен текті адамдардың салтанатты портреттері басым еді.

Дайте характеристику Европейского культурного пространства в 9-11 вв.  

В период с 9 по 11 века европейская культура еще не существовала в полной мере, а только начала свой путь формирования. Центром развития и передовой культуры была Византия. Византийская культура, пережив римскую, была в наибольшей степени развита в то время. Здесь работали библиотеки, строились университеты (Магнаврская школа), изучили Аристотеля и литературные произведения Гомера. Культура основывалась на живописи, скульптуре, музыке, литературе, иконописи.  

В чём проявлялось влияние культура европейских стран на культуру Руси?

Учитывая тот факт, что византийская культура была самой передовой и самой развитой культурой того времени, именно византийская культура оказывала сильное влияние на культуру Руси, но и не только Руси, но также на Грузию, Италию и Балканы.  

Самый сильный элемент влияния – христианизация. Византийские ученые приглашались как учителя, а архитекторы в качестве строителей многочисленных православных храмов. В период с 9 по 11 век византийская культура и ее элементы просто копировались. И только позже они стали использоваться как старт для создания уникального. Но даже в 17 веке Россия пыталась быть удобной и похожей на Византию – пример тому церковная реформа Никона.  

Во главе Руси стояли великие киевские князья. Великий князь сажал и снимал в городах своих наместников великого князя, его вассалами были бояре, члены старшей дружины. Рядом была и младшая дружина, где состояли люди менее знатные, более молодые. Но и те и другие являлись слугами великого князя. Они исполняли его различные поручения в военном деле, в управлении страной, в суде и расправе, сборе даней и податей, в области дипломатических отношений с другими государствами. В городах князь опирался на бояр-посадников, в армии — на воевод, тысяцких, которые также являлись, как правило, представителями видных боярских родов.
Сам великий князь руководил войском, организовывал оборону страны и направлял все походы, нередко участвуя в них в качестве верховного военачальника, который шел впереди своего войска. Великий князь руководил всей системой управления страной и судопроизводством.
Народный сход - вече решал вопросы войны и мира, судьбы княжеского стола и княжеской администрации. Вече ставило и снимало князей, принимало любые другие важные решения, которые беспрекословно исполнялись.
После смерти Ярослава Мудрого (1054 г.) стали созываться снемы (съезды князей), на которых решались вопросы войны и мира, изменения законодательства, династические споры и т. п.