Әбілқайыр хан жоңғар шапқыншылығын да​

1721 жылы казактар мен қал­мақ­тар­дың атаман Балмаш­нов басқарған тобы Ойыл өзеніне дейін шабуыл жасап, көп тұт­қындармен мал айдап кеткен. 1722 жылы қаңтар айында 300 қол қазақ сарбаздары қарымта қайтару үшін казак-орыс­тардың Шаған жанындағы қысқы станицасына шабуыл жа­сап, 70 қазақ орысты айдап әке­те­ді. Ақпан айында қазақ-орыс­тар­дың Жайық қалашығы жа­нын­дағы жылқы табынын айдап ке­тіп, оларды түгелдей жаяу қалдырады.

Жоңғар шапқыншылығы кезінде қазақ әскерлерінің бас қолбасшысы болып сайланып, өзін білікті басшы ретінді көрсете білген. Соның арқасында халық арасында зор беделге ие болған. 1729/30 жылы ұлы хан Болат хан қайтыс болғаннан кейін Тәуке ханның ұлы, жоңғралғар қарсы күресте танылған Сәмеке ханмен және Болат ханның ұлы Әбілмәмбет ханмен қатар таққа басты үміткерлердің бірі болған. Алайда, Әбілқайыр ханның беделінен сескенген билер, Болат ханның жігерсіз ұлы Әбілмәмбетке қолдау көрсетеді. Үш жүздің батырлары Әбілқайырды ұлы хан етіп сайлағанымен, билерден қолдау таппағандықтан ол бұл атақтан бас тартқан.

Была принята 14 марта 1921 года X съездом РКП(б), сменив политику «военного коммунизма», проводившуюся в ходе Гражданской войны, которая привела Россию к экономическому упадку[1]. Новая экономическая политика имела целью введение частного предпринимательства и возрождение рыночных отношений, с восстановлением народного хозяйства. НЭП была мерой вынужденной и во многом импровизацией. Однако за семь лет своего существования она стала одним из самых удачных экономических проектов советского периода[2]. Главное содержание нэпа — замена продразвёрстки продналогом в деревне (при продразвёрстке изымали до 70 % зерна, при продналоге — около 30 %), использование рынка и различных форм собственности, привлечение иностранного капитала в форме концессий, проведение денежной реформы (1922—1924), в результате которой рубль стал конвертируемой валютой.

Сугубо мое мнение.

Декабристы,кто это по сути?Дворяне.Не просто дворяне,а дворяне выдевшие Францию,Пруссию и другие страны во время заграничных походов.Везде,где ступала их нога жизнь крестьян была лучше,чем в России.Этот вопрос был для них важнейшим на протяжении всего существования их заговоров,кружков и т.д.

Когда они вернулись из похода они надеялись как минимум на улучшение положения крестьян,как максимум на отмену крепостного права.Они не получили ничего,крестьяне безжалостно гнались на восстановление городов,поместий и тд.Они видели что делали французские крестьяне и надеялись ,что русские пойдут за ними,но как известно это безынициативный народ. 
Все чего они хотели была свобода(конституция,отмена крепостного плана),но эти люди видели жизнь сквозь ,розовые очки, они не знали ничего о русском народе и их духе,и если судить с этой точки зрения,то декабристы герои,но не просто герои ,а недальновидные герои, неготовые ко всем поворотам герои.Герои-идиоты
Надеюсь еще раз-сугубо мое мнение,vivat!