Казак тiлiнiн тол дыбыстарын корсетiнiз а)а, и в)и, у. с)о, е. д)ы, э. е)о(казахская) у(казахская мягкая)

Қазақ тілінің төл дыбысы е) ө

Күні кеше ғана жүз жайнаған, құбылжыған сәнді табиғат. бүгін көрсең жөнді түр қалмаған, солған, өшке, өлген - бәрі жат. қатбар - қатбар қара жар бұлт, көкті қапта, жерге еңкейіп. тасты жарып, бейне тауды бұзып, түйдек - түйдек жүзген теңселіп. көк көркемі анау тұрған күннің, болар - болмас қана жаны бар. әжім басқан жарық нұрлы жүзін, нендей көрік, нендей сәні бар. шошынған ол, безген, бетін басқан, бір қарауға жерден жиіркеніп. қол жетпейтін биік алысқа асқан, бұлдырайды шақ - шақ көрініп. көкте ызғар, жерде ойнақ салып, ұйтқып ескен долы салқын жел, ойды - қырда түссіз тоңған қалып, тілсіз дала, үнсіз жатыр ел. қайда қаз, қу көкте қиқу салып, суылдатып қанат қағынған. тамылжыған жазғы таң сәріден, шуылдасып көлге жиылған. қош айтысқан, кеткен көңіл суып, туған, өскен жерге бауырлас.

Аяз би. Жаман - қазақ ауыз әдебиетіндегі, ел басшысының үлгілі бейнесі. Аяз би туралы аңыздарды Жаман қойшының Мадан хан сынынан өтуі, үйленуі, ханның күншіл, ақылсыз қырық уәзірін өлімнен құтқаруы, оның даналығын, достыққа адал, сертке беріктігін, әділдігін мойындаған хан өз тағын беруі сөз болады. Хан болған Жаманның жыртық шапанын хан сарайы босағасына ілдіріп, соған көзі түскен сайын тәубасынан жаңылмай: "Аяз би әліңді біл, Құмырсқа жолыңды біл" деп отыруы халық даналығының көрінісі болып табылады.