Маған жаздыгүні, қыстыгүні, күздігүні, ендігəрі, əлдекімдерше, құсша, лезде, ақырын, əлсін-əлсін, бей-берекет деген сөздерге мəтін құрап берінішші өтінемін тез

Жаздыгуни ауылга барып бей-берекет сабак окымай журдм,бир кыз кусша зулап бара жатыр екен мен неден каштын деп сурап едим каскырдан деп жауап берди,артыма карап едим шыныменде, ишимнен ендигари ауфлга келмеспин дедим акырын кашуга бет алдым,каскыр артымыздан кууды койды менен кыз корыктынба деп сурады ал мен  алсин алсин гана корыктым деп жауап бердим

Абай - ұлы тұлға.

Абай - ақын, ағартушы, жазба қазақ әдебиетінің, қазақ әдеби тілінің негізін қалаушы, философ, композитор, аудармашы, саяси қайраткер, либералды білімді исламға таяна отырып, орыс және еуропа мәдениетімен жақындасу арқылы қазақ мәдениетін жаңартуды көздеген реформатор. Абай ақындық шығармаларында қазақ халқының әлеуметтік, қоғамдық, моральдық мәселелерін арқау еткен. Абай Шығыс пен Батыс мәдениеті мен өркениетін жетік білген. Бірқатар әлем ойшылдарының еңбектерімен жақсы таныс болған. Болашақ ақынның дүниеге көзқарасының қалыптасуына оның озық ойлы орыс зиялы қауымының өкілдерімен араласуы орасан зор ықпал етті. Абай — ұлы ақын әрі ойшыл. Ол өз төңірегіндегі адамдардың, жақындары мен шәкірттерінің бойындағы өз халқына риясыз берілгендікті, оның мүдделерін қорғау қасиеттерін қолдап отырды. Ұлы ақын жас ұрпақты имандылыққа, адамгершілікке, ғылым-білім үйренуге шақырды. жастарды бес нәрседен — өсектен, өтіріктен, мақтаншақтықтан, еріншектіктен, бекер мал шашпақтықтан қашық болуға, бес асыл іске — талап етуге, еңбекті сүюге, терең ойлай білуге, қанағатшыл болуға, қайырымды рақымшылық жасауга шақырды.

Абай жастардың бойындағы кеселді кемістіктерді, арсыздық пен ұятсыздықты, дөрекі надандықты тәрбие және білім беру арқылы жоюға үндеді. Ақын ол үшін қазақ балаларын оқытатын мектептерді көптеп салуды жақтады.

Объяснение:

Байкону́р (мен каз. байқоңыр - жасаулы жазық), "байқоңыр" космодромы - бірінші және ең ірі[1] арада әлемде космодром, қазақстанның аумағында пейілді, қызылорданың облысында қазалы қаласының және жосалының кентінің арасында, вблизи кенттің төретам. ауданды километрлерді²6717 қарызға алады. байқоңыр қаласы және космодром байқоңырды бір тәрбиеле- ресеймен бас қазақстанның кезге 2050 жылға дейін жалдаған "байқоңыр" кешені[2]. космодромның қанаушылығы около 5 миллиард рубльті жылда ("байқоңыр" кешенінің жалының құны 115 миллионды доллар - около 7,4 миллиард рубль жылда келеді; тағы около 1,5 миллиард рубльті жылда ресей космодромның нысанының сүйеуіне деген жұмсайды) тұрады, бұл 4,2 % роскосмоса ортақ бюджетінен 2012 жылға келеді[3]. басқа ана, ресейдің федералды бюджетінен байқоңырдың қаласының бюджетіне жыл сайын өтеусіз түсім арада өлшемде 1,16 миллиард рубль (ша күй бас 2012 жылды) жүзеге асады[4]. арада ортақ күрделілікте космодром және қала ресейдің бюджетінің в 6,16 миллиард рубль жылда алалайды. ша күй бас 2012 жылды

байкону́р  (с  каз.  байқоңыр  — богатая долина), космодром «байконур»  — первый и крупнейший[1]  в мире  космодром, расположен на территории  казахстана, в  кызылординской областимежду городом  казалинск  и посёлком  джусалы, вблизи посёлкаторетам. занимает площадь 6717 км².

город байконур  и космодром байконур вместе образуют комплекс «байконур», арендованный  россией  у  казахстана  на период до 2050 года[2]. эксплуатация космодрома стоит около 5  млрд рублей в год (стоимость аренды комплекса «байконур» составляет 115  млн долларов  — около 7,4  млрд рублей в год; ещё около 1,5  млрд рублей в год россия тратит на поддержание объектов космодрома), что составляет 4,2  % от общего бюджета роскосмоса на 2012 год[3]. кроме того, из федерального бюджета россии в бюджет города байконура ежегодно осуществляется безвозмездное поступление в размере 1,16  млрд рублей (по состоянию на 2012 год)[4]. в общей сложности космодром и город обходятся бюджету россии в 6,16  млрд рублей в год.

по состоянию на 2012 год байконур сохраняет лидирующее место в мире по числу пусков: отсюда за год была запущена 21 ракета-носитель (второе место занимает космодром мыс канаверал (сша) с 10 пусками за год)[5].

рассматривалось несколько вариантов возможной дислокации полигона:   марийская асср,  дагестан  (западное побережье  каспийского моря),  астраханская область  (вблизи города  ) и  кзыл-ординская область. имелся ещё один важный фактор: первые модификации ракеты  р-7  были оснащены системой . для её функционирования необходимо было иметь три наземных пункта подачи радиокоманд: два симметричных по обе стороны от места старта на расстоянии 150—250  км, третий  — отстоящий от старта по трассе полёта на 300—500  км. этот фактор в конечном счёте и стал решающим: была выбрана  кзыл-ординская область, поскольку в марийском варианте пункты оказались бы в непроходимых лесах и болотах, в дагестанском  — в труднодоступной горной местности, в астраханском  — один из пунктов пришлось бы размещать на акваториикаспийского моря.

таким образом, для полигона была выбрана  пустыня  в  казахстане  к востоку от  аральского моря, вблизи одной из крупнейших рек  средней азии  сырдарьи  и железной дороги  москва—ташкент[7]. также преимуществами места как полигона для запусков послужили более трёхсот солнечных дней в году и относительная близость к  экватору.

12 февраля 1955 года  цк кпсс  и  совет министров   совместным постановлением №  292—181сс утвердили создание научно-исследовательского испытательного полигона №  5 министерства обороны (ниип №  5 мо ), предназначенного для испытаний  ракетной техники.

для дислокации  полигона  был отведён значительный участок пустыни (здесь в 1954 году работала рекогносцировочная группа  топографов  и  геологов) посередине между двумя райцентрами кзыл-ординской области казахстана  —  казалинском  и  джусалы, около разъезда  тюратам  железной дороги  москва  —  ташкент. район формирования полигона в первой половине 1955 года имел условное наименование «тайга».

руководителем строительства был назначен строитель генерал-майор  г.  м.  шубников. первый отряд военных строителей прибыл на станцию  тюра-там  12 января  1955 года.

строительные работы на полигоне были начаты во второй половине зимы 1955 года. поначалу военные строители жили в  палатках, весной появились первые  землянки  на берегу сырдарьи, а 5 мая 1955 года было заложено первое капитальное (деревянное) здание жилого городка. в тот же день  5 мая  1957 года  специальная комиссия приняла первый  стартовый комплекс  полигона, а 6 мая первую  ракету  р-7 уже установили на этом комплексе.

официальным днём рождения  космодрома  считается  2 июня  1955  года, когда директивой  генштаба  была утверждена штатная структура пятого научно-исследовательского испытательного полигона и создан штаб полигона  — войсковая часть 11284. к началу испытаний и запусков на полигоне находились 527 инженеров и 237 техников, общая численность военнослужащих  — 3600 человек.