Нужно сочинение на казахском языке на тему моя школа от 8-10 предложений

Мен 1 мектеп гимназиясында оқимын.Менің мектебім өте әдемі,жарық. Біздің мектебімізде асхана,кітапхана,спортзал,математика,қазақ тілі,орыс тілі,химия,физика кабинеттері бар. Барлық кабинеттер кең және таза.Кітапханада әр түрлі қызықты және пайдалы кітаптар көп.Ал мектептің алдында әдемі алуан түрлі гүлдер және қайын,шырша сияқты ағаштар өсіп тұр.

Мен өз мектебімді сүйемін және мақтан тұтамын!

ответ:Оқу  - білім азығы, Білім – ырыс қазығы. *** Білім басы - бейнет, соңы - зейнет. ***  Оқығаныңды айтпа, тоқығаныңды айт. *** Білімдіге дүние жарық. Білімсіздің күні ғаріп. ***  Көзі жоқ, құлағы саудың Ақылы толады. Құлағы жоқ, көзі саудың Ақылы солады. ***  Өмір - үлкен мектеп. ***  Өмірдің өзі - ұлы ұстаз. ***  Жердің сәні - егін, Ердің сәні - білім. ***  Жер - ырыстың кіндігі, Білім - ырыстың тізгіні. ***  Білімді бесіктен тесікке дейін ізден. ***  Өнер - ағып жатқан бұлақ, Ілім - жанып тұрған шырақ. ***  Білімді өлсе, Қағазда аты қалар. Ұста өлсе, Істеген заты қалар. ***  Кітап - алтын қазына. ***  Көп жасаған білмейді, көп көрген біледі. ***  Тіліңмен жүгірме, біліммен жүгір. ***  Көргенсіз дегенге кек тұтпа, Көргеніңнен көрмегенің көп. ***  Ғылым - теңіз, білім - қайық. ***  Алтын алма, білім ал. ***  Ұстаздан шәкірт озар. ***  Оқымаған бір бала, Оқыса екі бала. ***  Жеті жұрттың тілін біл, Жеті түрлі білім біл. ***  Әліппенің ар жағы - білім бағы. ***  Ғылыммен жақын болсаң  , қолың жетер, Залыммен жақын болсаң, басың кетер. ***  Шәкіртсіз ұста - тұл. ***  Ұстазыңды ұлы әкеңдей сыйла. ***  Кітап-ғылым - тілсіз мұғалім. ***  Білімі жоқ ұл - жұпары жоқ гүл. ***  Мың малың болғанша, бір балаң ғалым болсын. ***  Наданмен дос болғанша, Кітаппен дос бол.

Толығырақ: https://massaget.kz/maal-mtelder-zhayltpashtar/957

Материалды көшіріп басқанда Massaget.kz сайтына гиперсілтеме міндетті түрде қойылуы тиіс. Авторлық құқықты сақтаңыз

Объяснение:

Бірнеше күннен бері ауа-райы жауынды болып тұр. Табиғаттың әр жылдары қилы мінез танытатыны өзіне ғана тән дүние. Шығыс өңірінде биыл қар қалың болды, есесіне жауын да көп. Елге тұтқиылдан шабуыл жасаған дағдарыс уақытында табиғат-анадан сыбағамызды да алдық. Жалпы қара халық қой басынан өткеретін. Үлкен кісілер «өзіңде жоқ болса да,елде болсын» деп жатады. Не көрсек те, «көппен», «елмен» көрген жақсы. …Бүгін таңертең үйден шықсам, тағы жауын себезгілеп тұр екен. Сыртқа жиналып жатқанда сіңлім «машинамен жүрмін ғой, үстің су болады,менің қолшатырымды ал» деген. Бір қызығы, 3 сынып оқыған кезде әкем құлпынайдың суреті бар кіп-кішкене қолшатыр сатып алып берген, одан кейін қолданған емеспін. Жылы жауынның астында малмандай су болсам да, салқын өтсе де… қолшатырсызбын. Жауынды жақсы көретіндігімнен шығар. Аялдамаға қарай тез-тез қадам басып келе жатырмын. Кешеден бері томсырайып тұрған бұлтты аспан төгіп-ақ жатыр. Ал іште… белгісіз бір жанталас, тоқтаусыз аққан ағын судай, менімен арпалысып келеді… Не ойлап келе жатқанымды өзім де білмеймін… өткінші жауындай жалған әсер ме…? Ақын Қалқаман Сариннің жаңбыр туралы бір өлеңіндегі «Жаушы, жаңбыр,жауа түс,жаушы,жаңбыр, Періштелер қондырған қанатымен, О, құдірет! Тамып тұр тамшыдан нұр!… деген жолдарын есіме алдым.Рас,нұр болып жауған мына тамшылар жүрек түбіне мәңгілік сіңеді ғой. Осыдан кейін біртүрлі көңілім көтерілді. Анығында, жақсы ой жинақтап, аузыңнан шыққан әр сөзге мән беріп сөйлей білсең, әр дұрыс сөз алдыңнан жақсылық әкелері хақ.