Перевидите ! мұз қаламығы деген не?

Мұз қаламығы леденой домик

Туризм – демалыспен, бос уақытпен, спортпен, сондай – ақ мәдениетпен және табиғатпен тілдесумен тікелей байланысты, жәке және ұжымдық толық жетілудің жолы ретінде жоспарлануы және тәжірибеге енгізілуі тиіс қызмет. туризм әлемдік басты рольдің бірін атқарады. бүкіл әлемдік туристік ұйымның деректері бойынша ол әлемдегі жалпы ұлттық өнімнің оннан бір бөлгін халықаралықинвестициясының 11%- дан астамын, әлемдік өндірістің әр бір тоғызыншы жұмыс орнын қамтамасыз етеді. 1993 жылы қазақстан республикасы дүниежүзілік туристік ұйымға мүше болып кірді. қазақстанда қазіргі заманғы инфрақұрылым салаларының , соның ішінде туризмге үлкен мән беріледі. туризм елдің тұтас өңірлерінің белсенді ықпал етеді. б.э. дейінгі үшінші мыңжылдықта басталған ұлы жібек жолының құрылуы мен қазақстан турмзмінің тарихи алғы шарттары болып табылады. қазақстанның тәуелсіздік алуы туристік қызметті реттеу мен халықтың тарихи және мәдени мұрасын жаңғырту үшін негіз боп қаланды. туризмнің тез және тұрақты өсуін, оның қоршаған ортаға, ң барлық саласына және қоғамның әл – ауқатына күшті ықпалын назарға ала отырып үкімет қазақстанның ұзақ мерзімді бағдарламасында туризмді басым сала деп анықтады. қазақстанда туризмнің үшін нормативтік – құқықтық база құрылды. 2001 жылдың маусымында «қазақстан республикасындағы туристік қызмет туралы» жаңа заң қабылданды. ол қазақстан республикасы ң бір саласы ретінде туристік қызметтің құқықтық, қ, әлеуметтік және ұйымдастырушылық негізін айқындады. заңға сәкес қазақстандағы туристік қызметті мемлекеттік реттеудің негізгі принциптері болып: туристік қызметке жәрдем беру және оның қолайлы жағдайлар жасау, туристік қызметтің басым бағыттарын айқындау және қолдау, сонымен қатар қазақстан туризм үшін қолайлы ел туралы түсінікті қалыптастыру саналады.

Сейчас январь — середина зимы. С утра светит яркое солнце на голубом чистом небе. Снег переливается разноцветной радугой, легкий морозец. В такой день приятно встать на лыжи и пойти в зимний сказочный лес. Тут необычайно тихо. Таинственно стоят ели, укутанные в теплую белую шубу из снега. Дунул легкий ветерок, с ближайшей ветки осыпался снег. Пролетела большая ворона и смахнула снег на дорожку. Я иду вдоль опушки и наслаждаюсь этой суровой и сказочной красотой. Кажется, все замерло вокруг, но это обманчивое впечатление. Где-то на верхушке сосны суетится белка, вдали заяц-беляк. Зима диктует свои законы, но жизнь не останавливается ни на минуту, обитатели леса заняты своей повседневной работой. Я тоже иду домой — пора готовиться к учебной неделе. Разгар зимы. Холодно, ветрено. Как хорошо, что сегодня воскресенье и не надо никуда выходить. Я подошла к окну, чтобы посмотреть температуру на градуснике. Минус десять. Даже поежилась, мысленно представила, как пробирает до костей этот пронзительный ветер. У нас под окном растет рябина. Она заметно раскачивается под напором ветра. Вдруг ее облепила стая снегирей. Они деловито расселись на ветках, огляделись по сторонам и стали клевать яркие сочные ягоды. Дерево большое, алых кистей изобилие, поэтому птицы не суетятся, всем хватает. Наклевавшись вдоволь, снегири выпятили ярко-красные грудки, как на выставке. Вероятно, они ждали команды вожака. Отдохнув после обильного обеда, птицы улетели. А я удивилась — дерево было серое, не осталось ни одной красной грозди. Как хорошо, что есть такие зимние столовые для наших птиц!