Несколько пословиц про дом на казахском

Туған үйдің түтіні жылы,
Туған ананың күтімі жылы.

Түздегі май ішеді,
Үйдегі зәр ішеді.

Түтін шыққан үй жылы,
Төскейлей шыққан күн жылы.

Үй баласымен базарлы,
қонағымен ажарлы.

Үй болған соң: белбау да керек, желбау да керек.

Үй болған соң шыны-аяқ сылдырламай тұрмайды.

Үйге келгенде үйдей өкпенді айтпа.

Үйге кірген жыланды да басына ақ құйып шығарады.

Үйге ұт кірді —егіншінің көкейіне құт кірді.

"Үйде — атан, түзде — бурамын".

Үйде бір күн ұрыс болса, қырық күндік ырыс кетеді.

Үйдегі есепті базардағы нарық бұзар.

Үйдегі нарық көшеге тура келмейді.

Үйде кісісі көп болса, далада кісі тимейді.

Үйден ұзап шыкпасаң қатынға қадірің болмайды.
Ауылдан ұзап шықпасаң жақынға қадірің болмайды.

Үйде оңбаған түзде де оңбайды.

Үйде өскен бұзау түзде өгіз болмайды.

Үйде шешен ,дауға жоқ,
Үйде батыр, жауға жоқ.

Бір мемлекет болу үшін бүкіл  әлемдегі шашырап жатқан қазақтарды біріктіру керек,-деген бүгінгі күннің басты мәселесі,- деп эссе жаз дейсіздер ме? Ал, сонда біз ше? Осы елде туып, өскен, осы мемлекетті Отаным деп жүрген азаматтар не істейді. Көзін ашқанда, шыр етіп дүниеге келгенде, есін жиып, азамат болғанда өз Отаным, өз жерім, деп жүрген өз елі бар, өзінің басқа мемлекетте азаматтығы бар жандарды, тек ұлты қазақ екен деп елімізге жинауымыз керек пе? Елімізде 130 дан астам ұлт өкілдері бар деген мақтанышымыз жәй сөз бе? Бұл эссені мен қалай жазуым керек? Білмеймін, қатты дағдарыстамын. Әлде, бұл эссені қазақ балалары ғана жазу керек пе? Неге бұл бүгінгі күннің негізгі мәселесі болып тұр, бұдан басқа еш мәселе қалған жоқ па?

Объяснение:

Ана тілі дегеніміз – сол тілді жасаған, жасап келе жатқан халықтың өткені, бүгінгісі, болашағы. қазақ тілі өзінің даласындай бай. қазақ сөзі қашанда даланың қоңыр желіндей аңқылдап, еркін есіп тұрады. қазақ тілі қасиетті қазақ домбырасының үнімен үндесіп жатады. ана тілі – бұл әкенің тілі, туған халықтың тілі. ана тілін біз кішкентай кезімізден әке-шешемізден, әжеміз бен атамыздан біле бастаймыз. ана сүтіндей бойымызға біртіндеп сіңеді. халықтың тәуелсіздігінің ең басты белгісі – оның ана тілі, ұлттық мәдениеті. өзінің ана тілі, ұлттық мәдениеті жоқ ел өз алдына мемлекет болып өмір сүре алмайды. дүниедегі барлық халық тәуелсіздікке ұлттық қадыр-қасиетін, мәдениетін, ана тілін сақтап қалу үшін ұмтылады. сондықтан кез келген мемлекет өзінің аумағында салт-дәстүрін, ана тілін айрықша қорғайды. еліміз қазақстан республикасы егемен ел атанды. ана тілімізге мемлекеттік мәртебе берілді. тіл туралы заң қабылданды. президентіміздің 2003 жылғы 15 қарашадағы жарлығымен қыркүйектің үшінші жексенбісі қазақстан республикасы халықтары тілдерінің күні ретінде атап өтілетін болды. тіл арасындағы қатынас құралы, өйткені қоғамдық өмірде бір-бірімен тіл арқылы сөйлеседі, пікір алмасады, ойын жеткізеді. тіл арқылы біз оқып, білім аламыз, қалаған мамандықты игереміз. тіл арқылы даналар сөзін оқып білеміз, одан ғибрат аламыз. “өнер алды – қызыл тіл” деген осыдан шыққан болар. тіл халықпен бірге жасайды, , өркендейді.