Нужно перевести текст! "к сожалению, социальные сети не могут заменить реального общения. но люди тратят на них время, которое могли бы провести с семьей или друзьями. человек как бы уходит от настоящей жизни в какой-то вымышленный мир. и больше всего от этой напасти подростки. ведь, когда заводишь контакты в социальной сети, вовсе не обязательно рассказывать о себе правду. всегда есть возможность несколько приукрасить действительность, показать себя более красивым, успешным, крутым. в реальной жизни все эти ухищрения скоро становятся заметными и придуманный ореол героя пропадает. а в социальной сети можно поддерживать заданный образ чуть ли не бесконечно. только вот одна беда – настоящих друзей в сети не заведешь. подросток даже тольком не знает, с кем он общается. может, все его друзья тоже строят из себя кого-то, кем на самом деле не являются. но ведь невозможно уйти в интернет навсегда! все равно придется общаться с реальными людьми. а соответствующих навыков у подростка нет. ведь общению тоже нужно учиться. для этого нужна практика, а не «виртуальные тренировки» в сети. мне кажется, люди, которые привыкли к общению через интернет, в жизни одиноки. дружба с реальными людьми сильно отличается от электронной переписки. и если человек не научится дружить по-настоящему, он навсегда останется один."

Unfortunately, social networking can not replace real communication. But people are spending time on them, which could spend with family or friends. The man, as it were out of the real life in some fictional world. And most of all from this scourge affects adolescents. After all, when the plant contacts in the social network, it is not necessary to tell the truth about himself. There is always the possibility of some color the truth, show themselves more beautiful, successful, cool. In real life, all these tricks very soon become visible and come up with a halo of hero disappears. A social network can be maintained given way almost indefinitely. Only one problem here - real friends in the network is not zavedesh. Teenager even just do not know with whom he communicates. Maybe all his friends also build yourself someone who actually are not. But it is impossible to go to the Internet for all! All still have to deal with real people. A relevant skills a teenager there. After all, communication is also necessary to learn. This requires practice, but not a "virtual training" on the network. I think people who are accustomed to communicating via the internet, in the life of a very lonely. Friendship with real people is very different from the e-mails. And if a person does not learn to be friends for real, he will remain one forever.

пікір. қиястың әкесі майданға кетіп, науқас шешсін бағу үшін   оған егістікті өз қолына алуға тура келді.

дәлел. бірінші абзацтың соңғы жағындағы сөйлемдерден қиястың отбасының ауыр жағдайын көруге болады.

мысал. кейде осындай жағдайлар өмірде де кездесіп жатады. кей отбасыларда әкесі кетіп қалып немесе ішімдікке салынған кезде ананың бағуы немесе жетім қалған ң бірі екіншісіне қарасуы кездесіп жатады. мұндай жағдайда бүкіл ауыртпалық қияс сияқты үйдің үлкеніне түседі.

қорытынды. он төрт жасар жігіт тақырыбында қиястың іс-әрекеті суреттелген. оның анасы науқас, әкесі майданға кеткен,сондықтан үйінің барлық ауыртпалығын өз мойнына алған. егін ісін толық білмесе де отбасы үшін барын салып жүр. бұл нағыз қайсарлық деп білемін. қарап отырсақ қияс істеген жұмыс қазіргі он төрт жастағылардың бәрінің қолынан келе бермейді.

кино – техника мен өнердің қосынды туындысы, әдебиет пен музыканың, бейнелеу өнері мен актерлік ойынның басын қосқан құдірет десек те болады.

қазақ киносын кеңестік, одан әрі әлемдік кино шеңберінде, биігінде алып, талдап-бағалайтын мақалалар бар. олардың авторлары да білімді, ойлы, қазіргі заман лебі мен демін білетін кино зерттеушілердің соңғы ұрпағы екені даусыз. кино - синтетикалы өнер, онда әдебиет те, сахналық-актерлік өнер де, музыка да, сурет те бірігіп бас қосады. солардың бас қосқан жерінен бүгінгі ұлттық мәдениеттің хал-жағдайын, халықтың өткені мен бүгінін көруге болады.

қазақ даласында жиырмасыншы жылдардан бастап ең елеулі оқиғалар, ең белгілі камераның көзіне ілігіп, кинотаспаға түсіп, мәңгілік тарихта қалды. мемлекеттік киномұрағатта жатқан мыңға жуық деректі фильмдер солардың еңбегі, ізі мен жемісі екені ақиқат. қазіргі таңда сол киномұрағат жинаған қазақстанның xx ғасырдағы бүкіл тарихын, өмір жолын көрсететін бай кино материалдар сұрыпталып, құрастырылып бізге жетіп отыр.