Улттык киим, укили борик, кимешек, такия, куй тарту создерине матин курау

Əр ұлттың ұлттық киімі болады. Қазақтарда үкілі бөрік, тақия, кемешек жəне т.б. Ерте заманда аталарымыз дəстур бойынша қобызбен күй тартатын.

Тудырады, ата-аналар тарапынан немесе оқушы, кейде осындай әдісі тәртіпті сақтау сияқты қарайды данности, кейде пробуют онымен күресуге. Сондықтан, қарастырайық бұл құбылыс тұрғысынан заңнама. Конституция бар екі-бабының қолданылатын дәл осы жағдай. 37-бап Конституция Ресей, ол былай делінеді: "Еріксіз еңбекке тыйым салынады" және 50-Бап білім туралы "Заң," онда тыйым салынған тартуға мектеп оқушыларының еңбекке, ол емес, мектеп бағдарламасына, олардың меншікті келісім және келісім олардың ата-аналары. Сілтеме жасалған кезде, аталған қаулылар ата-аналар мен оқушылар, көбінесе, мектеп басшылығы өз тарапынан қабілетсіздігіне сілтеме жасаса, онда бұл міндет оқушы өтілуі мектеп Жарғысында. Мұндай жағдайда, артық болмас сұрай осы Жарғыға және мұқият онымен танысуға. Көп жағдайларда, атап дежурствах онда жоқ. Бірақ егер міндеті дежурить шын мәнінде прописана Жарғысында, бұл факт қарама-қайшылық болып табылады қолданыстағы заңнамаға, және мұндай жағдайда, қажет емес Жарғысында ал Конституцияда және ұмытпау, мектеп Жарғысы мүмкін емес қайшы Конституция Ресей. Тиісінше, ендеше қорытынды, мектеп басшылығы мүмкін емес мәжбүрлеуге оқушы кезекшілікке олардың келісімінсіз және жазбаша келісімінсіз, олардың ата-аналарының немесе басқа да жауапты тұлғалардың Әрекеттері мектеп әкімшілігіне шағым беруге болады. Бірінші, бұл істеу керек, бұл сізге жазбаша шағыммен директорына заңсыз әрекеттері классного руководителя. Егер шағым назардан тыс қалмайды, яғни білім басқармасы немесе балалардың құқықтарын қорғау органдары. Егер мен бұл шағымды емес жұмыс істейді, және мектеп әкімшілігі жалғастыруда мәжбүрлеуге бала заңсыз еңбекке, ата-аналар сотқа жүгінуге құқылы және көндіруге сот талқылауында. Бар және екінші тарап мәселелері кезекшілік

Бухар жырау не утешил его словами,,не умрешь,,.Увидев в его острых глазах погасающие лучи ,он подумал что нужно хотя бы поговорить.с ним.Он сел поближе к постели Абылая.
--Да ,Абылай начал он немного подумав  более 50 лет ,ты был верхом на лошади,был и батыром, в конечном итоге сел на кресло хана Но что из этого стало?Абылай словно ждал этого вопроса.Немного задумавшись ,искоса посмотрел на Бухара.
--Сын-дочь ?--говоришь . А разве есть сын-дочь которые идут по моим советам,Но все таки я скажу 2 совета.Первое-казахского народа мало и чтобы они не пришли в истощение ,сохраните единство между ними ,если сможете.Править народом где есть единство,легко.Второе -что хочу сказать ,более 50 лет я вел войны . В свои 70лет пусть я и с копьем выходил на поле битвы ,но я не отдал Китаю ,что шли с юга ни клочка казахской земли.А русскому государству ,что шли с запада не мог возразить в укреплении города.
Почему я это сделал?Я хотел с ними договориться .Правда  и с  их стороны не мало было обмана..Абылай, --сказал Бухар жырау В жизни у тебя были трудности и много интересного ,но какое есть сожаление?
--Сожаление ,спросил Абылай вздохнув.Это мое личное сожаление Я не смог сплотить три рода ./племени/в одно целое ,был ханом маленького государства.Хотя казахский народ хорошо знал  скотоводство,но не  научился земледельческому ремеслу,Когда я жил в Кокчетаве то по совету своего советчика Тимофея Егоровича привез  русских мужиков ,чтобы они научили сеять пшеницу.Но казахский народ державший в руках копье не не смог быстро усвоить все это.Земля ведь.золотое богатство.Узбек имеющий  не большой  влажный участок земли богаче казаха имеющего 2 табуна лошадей.Он не боится массового падежа скота.А я защищая казахские земли от врагов и не заметил как жизнь пролетела.Абылай лежал, немного открыл закрывшиеся  глаза еще раз .посмотрел на дворец хана ,,словно ему не хотелось покидать этот мир.