Переведите (на казахский) если сравнить последние строки: подожди немного, отдохнешь и ты. и тыншығарсын сен-дағы, сабыр қылсаң азырақ. то здесь виден немного разный подход: если лермонтов говорит: просто подожди, время пройдет и ты отдохнешь… то абай говорит: потерпи… и потом уже отдохнешь… успокоишься… если у лермонтова жизнь со всеми её радостями и страданиями почти пройдена, все успокоилось, и говорится – просто подожди немного… и отдохнешь уже навсегда. то у абая до последнего жизнь идет в тяжелом испытании, и надо бороться, надо выдержать все эти страдания, еще «немного потерпеть». и уж потом придет последнее успокоение.

Өлеңдердің соңғы жолдарын салыстырайық:
Подожди немного,
Отдохнешь и ты.
және
Тыншығарсың сен-дағы,
Сабыр қылсаң азырақ.
Мұнда әртүрлі көзқарас бар екені байқалады: Лермонтов :егер күте тұрсаң, уақыт өте сен де демаласың ... десе, Абай : шыдамды бол, сабыр ет, сосын демалуға болады, тынығуға болады... дейді. Лермонтов өмір барлық қуанышымен, азабымен дерлік өтіп кетіп, айтылғандай, біраз күте сен де мәңгі демаласың дейді. Ал Абайдың айтуынша өмірдің соңына дейін қиындықтар мен сынға ұшырап, күресуге тура келеді. Біз сол азапты жеңу тиіспіз және «аздап сабыр етсек», соңғы мәңгі тыныштық келеді.

Мемлекетіміздің тәуелсіздік алғаннан кейінгі еліміздің жеткен жетістіктері аз емес. Ең алдымен  мемлекетіміздің  гүлденуінің берік іргетасы әрі кепілі болған еліміздің басты заңы – Қазақстан Республикасы Конституциясы қабылданды. Сонымен қатар, әнұранымыз бен мемлекеттік рәміздеріміз дүниеге келді.  Оның негізінде, елімізде біздің қоғамымыздың басты құндылығы саналатын адамның дамуына, оның әл-ауқатын арттыруға бағытталған ауқымды қайта құрулар жүзеге асырылды. Бүгінде тәуелсіз отанымыз ауыз толтырып айтарлықтай жетістіктерге жетті. Осыған байланысты «Ел.кз» әлеуметтік желісі «Тәуелсіз Қазақстанның жетістіктері» атты фоторепортаж байқауын жариялап отыр.

Әлия Нұрмұхамбетқызы Молдағұлова (шын есімі Ілия, майдандас достары «Лия» деп атапты) (1925 ж. 15 маусым (кейбір деректерде 25 қазан, 20 сәуір), Ақтөбе облысы, Қобда ауданы, Қаз КСР – 1944 ж. 14 қаңтар, Псков облысының солтүстігіндегі Новосокольники, Казачиха ауылы, РКСФР) – Кеңес Одағының Батыры (1944), мерген, ефрейтор.

1925 ж. 25 қазанда Ақтөбе облысы, Қобда ауданының Бұлақ ауылында Сарқұлов Нұрмұхаммед және Молдағұлова Маржанның отбасында дүниеге келген. Бала кезінде анасынан айырылып (1933 ж.), кейіннен Алматыда ағасының қолында тұрған, ал 1935 ж. бастап Ленинград, Красногвардейский ауданы, Гурдин көшесіндегі №46-шы балалар үйінде тәрбиеленген. Санкт-Петербургтегі 9-орта мектебінде оқыды. Оқудағы озаттығы және үлгілі тәртібі үшін Әлия Қырымдағы Бүкілодақтық пионерлер лагері – Артекке жіберіледі. Артекте батырлар тақтасына Рубен Ибаррури, Тимур Фрунзе сияқты батырлармен қатар Әлия Молдағұлованың да суреті енгізілген. Соғыс басталған соң балалар үйімен бірге Ярославль облысының Вятское селосына эвакуацияланған. Вятское орта мектебінен 7-сыныпты бітірісімен Рыбинск авиациялық техникумына түседі, бірақ көп ұзамай (1942) ЖШҚӘ-ға (Жұмысшы-Шаруа Қызыл Әскері) майданға жіберу туралы өтініш жібереді.

1943 ж. Снайперлер дайындау орталық әйелдер мектебін аяқтайды. 1943 ж. бастап 54-ші арнайы атқыштар бригадасы 4-батальонының снайпері болған (22-ші әскер, 2-ші Балтық жағалауы фронты). Жау әскерінің 30-дан аса сарбаздары мен офицерлерінің көзін жойған. 1944 ж. 14 қаңтарда Псков облысының солтүстігіндегі Новосокольники ауданында қаза тапты.