Найдите существительное ... Мені олар «салқын сарайларына» алып келді. ..Үңгір кең, кішігірім бөлмедей бар. . Түкпірге таман, қабырғаның бір жерін әдемілеп тұрып қолмен ойыпты да, оған бірталай кітап тізіп қойыпты. .. Мен бір қарағанда-ақ он бес кітап екенін сыдыртып санап шықтым. Менің кітаптарға көзім түсіп тұрғанын Шеген де байқап қалып: — Оқи білемісің? — деді. — Білмеймін, — дедім ұялған үнмен. Шеген оныма өкінетіндей, басын шайқады: — Оның болмайды, Костя! Оқу керек! Адамның басы қарбыз емес, — деді. Мен қайда жүріп, қалай оқы дейтініне түсіне алмай, аңырып қалдым. Шеген біраз ойланып қалғандай болды да: — Есептей білемісің? — деді. — Білем. — Нешеге дейін? — Екі мың сегіз жүз сексен жетіге дейін... Шеген қарқылдап күліп жіберді... Әрі-беріден соң ғана есіме түсті, сексен жеті дегенім баққан сиырларымның саны екен. Шегенге осыны айттым. — Е, бақташы ма едің! — деді Шеген, күлкісін тыйып...