Нағыз аже кандай ? Шыгарма !

Менің ойымша қазіргі барлық әжелердің бейнесі нағыз әже бейнесіне сай келмейді. Мүмкін арасында иманды да өте ақылды әжелер бар, бірақ ондай әжелердің саны күннен-күнге азайып келеді. Мысалы өткен замандағы немесе өзіміздің аналары, яғни әжелерді алып қарасақ ақылы жасына сай, өте пысық әйелдер болған. Ал қазіргі жасы үлкен әйелдерді қарастырсақ, мейлі бәрі емес бірақ көбісі жастармен жарысып киінеді, 21 ғасырға сай болайын деп түрлі нәрселерді пайдаланады.Әрине әжелерді құрметтеу қажет, себебі олар өмірін көрген, қиындықтарды өткізген,бірақ олардың барлығы құрметке лайық емес. Заманға сай болу үшін өзіне жараспайтын қылықтарды істеп, жастар бізді құрметтесін деген оймен жүретіндерде жеткілікті. Бір жағынан айтып кеткендей өткен заманның әжелері жан-жақты болған, олар тек бала бағу оларға ақыл үйретуді ғана үйретіп қоймай, жүректері иманға толы болған, уақытылы намазын тыстамай үнемі дәретпен таза жүрген. Ал қазіргі әжелердің барлығы ондай емес деп ойлаймын. Діни сауаттылық өмірге қажетті, себебі ол арқылы да баланы дұрыс жолға салуға болады. Қорыта келе, айтқым келгені қазіргі заманғы әжелер бейнесі иманды да ибалы, ақыл үйрететін, тек баланы ғана емес өзге адамдарға да жақсы ықпалы тиетін, жақсы ойлар тудыратын бұрынғы әжелерімізге ұқсағаны жөн

Салт-дәстүр ұлт үшін өмір, қоғам заңы болып негізделіп, сана, тағылым, тәрбие, тіршілік ережесі ретінде ел зердесіне рухани байлық — өнеге тәжірибесін құраған. Бұл талаптар мен ережелерді халық бұлжытпай орындаумен бірге оны құрметтемеген, сақтамаған адамдарды сол заң негізінде жазалап та отырған. Өткен заманда қазақ қоғамы үшін салт-дәстүр бұлжымас заң рөлін атқарды. Мысалы, той, наурыз көже, қыз ұзату, қонағасы, шашу, ерулік ата салты болып саналады. Салт-дәстүрдің ел арасындағы тәлімдік, тәрбиелік, халықтық мәні зор. Халықтың атадан балаға көшіп, дамып отыратын тарихи әлеуметтік, мәдени-тұрмыстық, кәсіптік, салт-сана, мінез-құлық, тәлім-тәрбие және рухани іс-әрекетінің көрінісі дәстүр арқылы танылады. Салт-дәстүр байлығы — мәдениеттің байлығы. Мысалы, ата-ананы, үлкенді құрметтеу, байғазы, көрімдік, сүйінші, кәде сұрау, сәлем беру, ат тергеу, құрдастық қалжың, т.б. салт-дәстүрге жатады. Қазақ халқы салт-дәстүрге бай. Әдет, ғұрып, ишара, ырым, тыйым, дағды бәрі осы салт-дәстүр көрінісі.[2]

Кез келген адамның әдептілігі мен жан дүниенің сұлулығы, ең алдымен балаға ақ сүтін беріп, әлпештеп өсірген ана жүрегінің жылуынан басталады. Бала бойындағы ең жақсы қасиеттер бізге алдымен анадан тарайды. Ананың нәзік үні, жұмсақ аялы алақаны, жан жылуымен аялауы бізді әлдилеп жұбатады.

Баласы үшін анасы бармайтын құрбандық бар ма? Ана болу – бүкіл өміріне кететін ұлы рухани күш пен ерен еңбек. Өз баласын бағып қағуда, ол ана өзін-өзі ұмытып барлық күш жігерін сарқа жұмсайды, бұдан оның жаны байи, нәрлене түседі.

Ал баланың анаға деген махаббаты жеткіліксіз. Оны барынша құрметтеп, сыйлау әрбір баланың парызы. Кейбір балалар арасында, өз ата-анасын жөндеп сыйламайтын, еңбегінің қадірін білмейтін, айтқан тілін алмайтын балалар да кездесіп қалады. Мұндай бала өсе келе ата-ананың борышын өтемек түгілі, екі жүзді сұрхия адам болып шықпасына кім кепіл. Ылайым балалардың тәрбиесі адам қызығарлықтай болып өсе берсін дегім келеді.