7-тапсырма. Мәтін мазмұны бойынша бір-біріңізге сұрақтар қойып, диалог құры- ңыздар.ТЕКСТ:Құрылыс қызу жүріп жатыр. Мұндағы адамдардың көбі осы маң-дағы Күрті болысынан келгендер көрінеді. Кешегі «мен көшемін»деген кісі сайдан топырақ тасып жүр.Лашығын өзен бойына қалдырып, жол құрылысының бастығытіккен шатырға жүгіріп келген жігіт көп кідірмей-ақ шатырданқуана шықты. Әуелі ол шатырға кірерде, «осылар қазақша сөзімді түсінбес» деп жүрексініп еді, олайболмады, кіріп барған жігітке:- Амансың ба? - деп қазақшасөйлеп, мұртты сары кісі Столяроворнынан тура келіп, қолын өзіберді.- Амансыз ба? - деді, не айта-рын білмей қалған Әліш те.Жүмыс сүрай келдің бе?- Иә.- Ендеше, мен қағаз жазып берейін, ана Тарасов деген кісіге бар, ол саған жүмыс береді, Ендігі сенің бастығың сол болады.- Қүп.Осыдан кейін ол жұмысқа кірісті. Оның жұмыс істеуіне сары атантиді. Осы сары атанды жетелеп, Әліш бірнеше күн басқалармен біргетопырақ тартты, Азғана күннің ішінде жап-жазық далада топырақжалданып, тау болып үйіліп қалды. «Көп түкірсе - көл» деген осыекен-ау деп ойлады Әліш.Аз күнде Өліш құрылысшылармен үйренісіп кетті. Ауылдағыжолдастарының да көбісі осында келді. Жұмысшылардың бірсыпырасытасылған топырақты тегістеп, нықтаптап, енді бірсыпырасытақтай тілуге кірісті…​

Сан ғасырлық тарихымызда мақтан тұтар, бүгінгіміз бен келешегіміз үшін ғибрат алар оқиғалар мен ел тағдырын өз тағдырынан биік қойған, ұлтының тұтастығын, жерінің бүтіндігін мұрат еткен қазақ батырлары, Отан алдындағы адал қызметінен үлгі алар ұлы тұлғалар аз болмаған. Сонау ғасырлар қойнауының қатпар - қатпар белесінен байқасақ, ежелден - ақ ру - тайпаларымыздың өз жерін еш жауға бастырмай, шыбын жанын шүберекке түйіп, қасық қаны қалғанша күрескен жауынгерлік істері бізге аманат болып жеткен.
Қазақ халқының тарихына көз жіберсек, сонау Күлтегін, Білге қаған, Тоныкөктен бастап жерін, елін, тілін, ділін қорғаудағы өшпес ерліктерге толы. Бесік жырынан басталатын ерлікке баулу дәстүрлері түркі халқына тән негізгі ырымдар. Халқымыздың бойындағы отансүйгіштік құндылықтарды ұрпақтан - ұрпаққа беріліп отырған заңдылық тұрғысынан да қарауға болады. Бұған дәлел көне түркі заманынан бастау алған патриоттық құндылық Күлтегін жазбаларында былай деп суреттеледі: “Елтеріс қағанның алғырлығы, еліне деген сүйіспеншілігі Күлтегіннің қанына ана сүтімен сіңді” – деген көне жазу қазақ халқының бойындағы ұлттық патриотизм сезімдері бүгін ғана пайда болған жоқ, ол ежелден - ақ туындап, дамып келе жатқан қасиет деуге болатындығын көрсетеді. Күлтегін жазбасында тағы да мынадай жыр жолдарын кездестіруге болады:
Кедей халықты бай қылдым,
Аз халықты көп қылдым…
Түркі иелігінен
айырылған халықты
Ата - баба мекеніне орнатты… - делінген еді.
Бұл жазбадан патриотизмнің – ата - баба мекеніне ие болып отыру жолында жан аямау, діл бірлігін қорғау, жиғанын халықтан аямау екендігін аңғаруға болады. Жоңғар сияқты алып империямен алысуға, Ресей патшалығының зеңбірегіне жалаң қылышпен қарсы шабуға жетелеген де осы Отанына деген сүйіспеншіліктің, патриотизмнің қуатты күші.

мен ертегі оқуды жақсы көремін. Бір күні маған бір ой келді 'менде балаларға ертегі жазайын'. Отырдым да күні түні ойланып ертегімді бітірдім. Ол ертегіде былай болған
Ерте ерте ертеде 
Ешкі жүні бөртеде
Қырғауыл жүні қызыл екен
Құйрық жүні ұзын екен
Бір  күні Абай атты бала шегірткеге отырып аспанда ұшып жүрді. Балалар оған өте қатты қызықты. Бәрі сол сияқты ұшып жүргісі келді.Бірақ Абай дың шегірткесін біреу ұрлап алып кетеді.Бәрі таңғалды себебі Абай шегірткесін үйге кіргізетін ,ал бүгін әдейі кіргізбеген сияқты болды.Бәрі кәдімгі ауылда сияқты өмір сүретін болды.Ал Абайға бәрібір болды.Ол орманға күнде түнде баратын болды.Ал таңертң түкте болмағандай үйықтап жататын.Бір бала қызығып сол орманға барса ол жерде абай ұшатын жануарлады өсіріпті.Ол аң-таң боп қалды.Оны Абай ұстап алып сен ешкімге айтпа мен саған бес жануар берем деді. бала келісті.Ал Абайдың сиқырмен айналысатынын ешкім білмеді.