1-тапсырма: Меңке бидің болжамы қаншалықты дұрыс немесе бұрыс екендігін пайымдап жазыңыз1 Дома ак Осман туймедей дәрің боладыБіздің дәріміз қандай?2 Ташкең сары болады, Берсек шаң шейді.Бірақ, адам оған құмар болады. Бүгінгі адамдар ше? Олар неге құмар?3. Шақырмаса, көршi керушіге кірмейді... Осы заманның көршілері қандай?4. Кабалык туйіп қайыр тілейтін адамдар болады. Ондай адамдар бүгін бар ма?​

Сенің атың кім?как твоя имя? Сен неше жастасың?сколько тебе лет? Сен нешінші сыныпта оқисың?в каком классе ты учишься? Сенің отбасында неше адам бар? сколько вас семьи? Олар кімдер?кто они? Олар неше жаста?сколько им лет? Сенің ата анаң қандай?какие у тебя родители? Сенің ағаң әпкең бар ма? У тебя есть брать и сестра? Сенің інің қарындасың бар ма?У тебя есть брать и сестры? Сен қанда тұрасың?где ты живешь? Сен не істеуді жақсы көресің?твой хобби? Сен спортпен айналысасың ба?ты занимаешься спортом?сурет салуды жақсы көресің бе?ты любишь рисовать? Сен ән айтуды, билеуді жақсы көресің бе?ты любишь петь?шахмат ойнауды жақсы көресің бе?ты любишь шахмат играть,? Сен үй жинауды,тамақ пісіруді жақсы көресің бе?тебе нравится убираться, ты любишь готовит? Сен мақал білесің бе? ты знаешь пословица? қандай мақал білесің?какую пословица знаешь? Сен отбасы туралы қандай мақал білеің? ты какую пословицу знаешь про семью?

Дос деген қиындықта сыналады, оның шын дос екеніне сонда көзің жетеді,- деп естуші едім. Егер ол дос болса, оны сынап қажеті не,-деп ойлаушы едім. Менің досым - Данияр өз ісімен маған өзінің шын дос екенін мен күтпеген, ойламаған жерден дәлелдеді. Ал, мен болсам алғашқыда оның жақсылығын түсінбей одан теріс айналдым. Түсінікті болу үшін бәрін басынан бастайын. Біз, Данияр екеуміз кішкене күнімізден доспыз, балабақшадан бастап, қазір бір сыныптамыз. Екеуміз де жақсы оқимыз, тәртібіміз де жақсы. Мен биылғы оқу жылында сабаққа көңіл бөлуді азайттым, көбіне компьютерлік ойындар ойнап, планшетте отырғанды ұнататын болдым, үлгірімім кілт төмендеді. Досым маған бірнеше рет ескертіп, үлгірімім туралы ата-анама айтатынын білдірді, мен құлақ аспадым. Бір күні ата-анама айтты, мен оны сатқындыққа санадым, онымен дос болғым келмейтінін айттым. Сонда ол маған оқудың маңызын, біздің болашаққа жолдамамыз біліміміз екенін жақсылап түсіндірді, "дос жылатып айтады, дұшпан күлдіріп айтады" мен саған дос болғандықтан сен күмілжіп, сабақ айта алмай тұрғанда, менің жаным ауырады, -деп өзінің мен үшін қатты қиналатынын айтқанда, мен өз қателігімді түсініп кешірім сұрадым. Досымның дер кезіндегі ескертуін естен кетпес жақсылық деп санаймын. Рахмет, досым!