Касаңдар. 2. Оқылым мәтінінің соңғы азат жолын орфоэпиялық нормаға сайжазындар.7Мүсінші Харестің қолынан шыққан Күн құдайы Ге-лиостың алып мүсіні әлемдегі тендесі жоқ ескерткіштердіңбірі болған. Родос тұрғындары Гелиосқа айрықша табынған.Күн Құдайы аралды өз қолымен теңіз түбінен алып шыққандеген де аңыз бар. Биіктігі 36 метр мүсінді салуға 13 тоннақола мен 8 тонна темiр пайдаланылған екен. Ескерткіштің екіаяғының арасынан үлкен желкенді кемелер еркін өтетін бол-ған. 977 жылы Родос аралын жаулап алған арабтар 56 жылтұрып қираған мүсіннің бөлшектерін бір бай көпеске сатыпжібереді.

Естай көркем отбасында өсті - анасы Кулипа және ағасы Байтұлым танымал әншілер болды, олар жас Естайды алды және көптеген жыр, эпос, толғаулар бар. Қазірдің өзінде он алты жасында халық әндерін танымал және дарынды орындаушы болды. Ол атақты ақындар Ақан күкірт, Жарылғапберді Жұмабайұлы, Балуан Шолақ, Сатмағанбет Ахметов Үкілі Ибрай, Шашубай Қошқарбаев Омбы, Көкшетау, Қызылжар, Семей, Зайсан, Алма-Ата және Тарбағатай айналасында ірі фестивальдарда орындады.
1939 жылы ол Жамбыл Жабаевтың кездесті Қазақстан, Жазушылар ІІ съезіне қатысты. Содан кейін музыкатанушы BG Ерзакович авторлық орындау кезінде Естай әнінің ноталары тіркелді.
Ұлы Отан соғысы кезінде, оның көркем еңбек ерліктері адамдарды Құдай рухының жетелеуімен жазылған. 1945 жылы ол ғасырдың Абай тойлауға қатысты.

Жеңге

Жеңге деген – ол менің ағамның сүйген жары. «Жақсы жеңгең - жарты анаң» дегендей, менің жеңгем өте асыл жан. Біздің үйге келін болып түскелі екеуміз апалы - сіңілі адамдардай болып кеттік, менің бүкіл сырларымды білетін, маған үнемі ақылын айтып, білмейтінімді үйрететін – осы жеңгем. Жақсы жеңге ғана болып қоймай, қайынжұртына инабатты келін, балаларына сүйікті ана.

Қазақ халқының сан ғасырлардан бергі тәлім – тәрбиесінде жеңгенін орны ерекше. Қашанда өзінен кіші қайындары мен қайынсіңілдеріне әзілі мен қалжыңы араласа жүретін сыйлы, әрі сүйкімді адам болған. «Қызы бар үйдің жеңгесі сүйкімді» деп айтылғандай, әсіресе қайынсіңілсінің тәрбиесінде ерекше орын алатын, сырласатын осы жеңге болған. Жақсы жеңге кенжелерді атймын атамай, оларды еркелетіп қайындарына «төре бала», «ерке бала», «төрем», «еркем», «кенже бала», «мырза жігіт», «төре жігіт», «мырзатай», ал қайынсіңілдеріне «шырайлым», «кекілдім», «арайлым», «сырғалым», «шашбаулым», «күлімкөз», «шашбаулым», «еркем», «ерке қыз» деп ат қояды. Менің жеңгем мені еркелетіп «Сырғалым» деп атайды.

Бұл дәстүр бүгінгі күні де жалғасын тауып келеді. Бұл сыйластық пен құрметтің ерекше белгісі. Ер адамдар ақсақалдар мен өзінен үлкенді «ата», «әке», «ереке», «жәке» деп құрмет көрсету осы дәстүрден туындаған. Осы бір әдет — ғұрыптан жасы үлкен адамды сыйлаудың озық мәдениетін көруге болады.