Қазақ халқының салтында үлкенді сыйлау әдептіліктің бір үлгісі болып табылады. ата-ананы сыйлау, оларды қадірлеу, ізет көрсету ң ең қастерлі қасиеттерінің бірі. кіші үлкенді сыйласа, үлкендер де өз тарапынан оған лайық ықылас білдірген. содан барып үлкен мен кіші арасында жарасымды қарым-қатынас орнаған. ол әдетке айналып әдептілік ережелерін тудырған. үлкендер отырған жерде сөз жарыстырмай, ізет көрсете білу, көңілге қарай сөз айту, қажет кезде өзіңді ұстай білу халық дәстүрінде қалыптасқан қасиеттер. әдептілік бойында бірден қалыптаспайды. ол - біршама жылдардың, қоршаған ортаның, жақсы тәрбиенің жемісі. ата-ана өз үшін тәртіптілік пен сыпайылықтың, жарасымдылықтың, қамқорлықтың үлгісі, отбасындағы тәрбие құдіреті осында. арасындағы қарым-қатынас әдептілікке негізделсе, жан-жағына жылуын шашады, әдепсіз болса қапаландырады.
zabrodin
14.01.2020
Вххi веке шахматисты, к сожалению, мало читают, даже книги, посвященные их любимой игре. спору нет, чтение художественной не способствует повышению рейтинга. и все же трудно представить, чтобы чемпионы прежних лет не знали "шахматную новеллу" стефана цвейга или "защиту лужина" владимира набокова. возможно даже, что во второй половине прошлого века имена этих великих писателей для поклонников шахмат по значимости стояли в одном ряду с именами шахматных королей - ласкера, капабланки или алехина. вообще, в хх веке в советском союзе гроссмейстеры причислялись к рафинированным интеллигентам, людям высокой культуры. собственно, такими они, за редким исключением, и были. достаточно вспомнить ботвинника, смыслова, таля, кереса, корчного, тайманова, полугаевского, котова, флора и многих других. остановимся на знаменитых произведениях, в которых шахматы занимают весьма значительное место.