Бұл қатынастар нақты тұлғаларға бағытталған. Оларды құрбандыққа шалудың себептері де жеткілікті еді. Осыған полный синтаксистік талдау жасау керек берем

-Мама,бүгін мен Славаны қонаққа шақырдым.

-Өте жақсы балам.Ендеше,дайындалайық. Қонағыңды төрге шақыруды ұмытпа,балам.

-Жарайды,мама.Папам екеуіңе оны таныстырсам деп едім. Міне,өзі де келді. Сәлем,Слава! Қош келдің!Төрлет!

-Сәлем, Асқар!Сенің ата-анаңмен амандасып алайын.Сәлеметсіз бе,Ажар тәтей!Ассаламағалейкум, Мұхтар аға!

-Папа,мама,бұл менің досым Слава.

-Қош келдің,Слава.Қане төрге шық!

-Кешіріңіз,мен түсінбей қалдым."Төрге шық" деген не?

- Слава,қазақта қонақтар құрметтеп төріне отырғызады. Сондықтан сен біздің қонағымызсң,төрге отыруың керек.

-Рахмет.

-

Объяснение: