Сочинение на тему алегарычны сэнс вобраза плачки и сына буры

Рамантызм – надзвычай важны этап у развіцці культуры, гэта сапраўдная рэвалюцыя ў мастацтве, не толькі ў літаратуры. рамантыкі падпарадкавалі сабе тэатр, жывапіс, музыку, філасофію, многія гуманітарныя навукі. а ў літаратуры тэмп развіцця надзвычай паскорыўся, новыя плыні і напрамкі ўзнікалі і развіваліся нават за месяцы. як ні ў адну іншую эпоху, літаратура рамантызму звязана з філасофіяй. рамантыкі сцвярджалі веру ў панаванне духоўнага пачатку ў жыцці, падпарадкаванне матэрыі духу. адным з выдатных пісьменнікаў-рамантыкаў быў ян баршчэўскі. вяршыняй творчасці пісьменніка стала кніга "шляхціц завальня, або беларусь у фантастычных апавяданнях". яна складаецца з чатырнаццаці апавяданняў міфалагічна-фальклорнага зместу, сюжэты якіх аповеды падарожнікаў у доме шляхціца завальні падчас доўгіх зімовых вечароў. усе апавяданні глыбока павучальныя і ў той жа час займальныя. найбольш цікавыя апавяданні "плачка" і "сын буры". "плачка" - адно з самых незвычайных апавяданняў кнігі. у гэтай гісторыі апісваецца незвычайная прыгожая кабета, якая з'яўляецца ў пакінутых , у пустых касцёлах і на руінах. на яе вачах заўсёды блішчэлі слёзы, з-за таго людзі называлі яе плачкай. вобраз плачкі сымвалізуе, што ў чалавека на першым месце павінны быць не матэрыальныя, а духоўныя каштоўнасці. яна плача, бо іх, каштоўнасці, не бачаць, не разумеюць, ганяюцца за ўяўным, несапраўдным. у апавяданні "сын буры" сляпы францішак расказвае пра сваю сустрэчу з дзіўным пілігрымам, які назваў сябе сынам буры. у час буры гэты чалавек не хаваўся ад дажджу і ветру. сын буры расказаў, як некалі каля беднай хаціны сваіх бацькоў спаткаў плачку, апранутую ў сукенку вясёлкавых колераў і з кветкамі на галаве. плачка паказала юнаку далёкі свет, над якім пад аблакамі кружылі арлы. хлопе вырашыў пабачыць, што дзеецца на свеце, і з таго часу блукае па зямлі. сын буры - чалавек, апантаны вечнай прагай творчасці, пошуку ісціны, пазнання, дзеяння. вобразы плачкі і сына буры арыгінальны і не сустракаюцца ў іншых славянскіх літаратурах. кніга "шляхціц завальня" ўздымае перш за ўсё маральна-этычныя праблемы. але паўстаюць яны ў цікавых міфалагічных вобразах.

1.  евгений онегин вел достаточно пассивный образ жизни, после того как приехал в деревню. он не любит разъезжать по гостям, да и у себя редко принимает кого-то. ленский же знал всех в округе. его привлекала бурная жизнь, насыщенная любовными приключениями. ленскому нравились веселые, красивые девушки, такой была и ольга, его возлюбленная.

2  татьяна  — воплощение пушкинских представлений об  идеальной женщине. она образованна, тонка, мечтательна, близка к  природе, ее  внутренний мир сложен и  значителен. воспитанная на  французских романах,

3   татьяна верила в приметы , святочные гадания . хотя татьяна и находила тайную прелесть “в самом ужасе”, ворожить она не решилась.  

вещий сон татьяны – один из самых важных и интересных сюжетных ходов пушкина, и неспроста он расположен в пятой главе – ровно посередине романа. сон этот определяет дальнейшее развитие событий в жизни героев, предсказывая не только ближайшее будущее (дуэль), но и гораздо более отдалённое. в предпоследней строфе романа пушкин в последний раз упоминает ключевое слово “сон”:

4.  ее  трагедия в  конфликте со  средой своей семьи, ее  ничтожными духовными запросами, она страдает от  одиночества, от  невозможности быть счастливой от  высокой любви. она жертва социальных условий жизни, но  не  изменяет своему внутреннему миру, тогда как онегин страдает прежде всего от  собственной позиции нравственного отрицания.

хотя комедия не является моим любимым жанром, могу с уверенностью заявить, что мольер для меня писатель особенный и горячо любимый. читается на одном дыхании, легко, интересно. произведение богато остроумными шутками и всем известными афоризмами. скучать вам не придется.

нужно отметить, что творчество писателя относится эпохи просвещения. этого времени была моралистической и нравоучительной. "мещанин во дворянстве" - комедия просветительского классицизма, т.е. в ней присутствует присущее классицизму единство времени, места и действия.

в комедии изобличается страстное желание казаться теми, кем мы не являемся. мольер доказывает нам на примере господина журдена, что за деньги ум не купишь. пусть и встречают по одежке, но провожают-то по уму.

нельзя оставить без внимания вставки, которые идеально вливаются в произведение, дополняя его.

рекомендую к прочтению.