Скажите в сочинение и.с.тургенева муму какие героические поступки он (кроме спасение собачки)

Воткрытости, порывистости, искренности. образ аси похож на изящный акварельный рисунок, но где то в глубине его, как дымок, клубится тень трагедии. все повести тургенева, все его романы, о любви которая окутана дымкой трагедии, дымкой неразделенности чувства. ася — один из самых поэтичных женских образов тургенева. героиня повести — открытая, самолюбивая, пылкая девушка, с первого взгляда поражающая своей необычной внешностью, непосредственностью и благородством. она дочь крепостной крестьянки и помещика. этим объясняется ее поведение: она застенчива, не умеет вести себя в обществе. после смерти матери девушка оказывается предоставленной самой себе, она рано начинает задумываться над противоречиями жизни, над всем, что ее окружает. так же ася близка к другим женским образам в произведениях тургенева. с ними ее роднит нравственная чистота, искренность, способность к сильным страстям, мечта о подвиге. в образе аси идея долга, получает своеобразный поворот. запросы ее к жизни одновременно и велики, и просты. она кажется странной и неестественной именно потому, что обычная жизнь людей ее круга ей не по душе. она мечтает о жизни деятельной, возвышенной и благородной. ее внимание привлекают люди простые, она, как видно, и сочувствует и в то же время завидует им. так, наблюдая за толпой богомольцев, она замечает: “вот бы пойти с ними”. она понимает жизнь простых людей как подвиг: “пойти куда-нибудь на молитву, на трудный подвиг”. ей не хочется, чтобы ее жизнь прошла бесследно. но она чувствует, как трудно достигнуть этого. асе никто не внушал никаких правил. не подавляемая извне, она была цельной натурой. но как раз этому асю считали странной и непонятной люди ее круга. в асе, воспитанной без всяких правил и проведшей раннее детство в крестьянской семье, совмещалось желание быть счастливой с желанием исполнять высокий долг человека. она мечтает и о подвиге, и о соединении своей судьбы с человеком, который бы ей совершить его. ася дана в повести через восприятие господина н. н. , от лица которого ведется повествование. н. н. встречается с ней во время путешествия по германии, где ася живет со своим братом. ее своеобразное обаяние пробуждает в нем любовь. сама ася впервые в своей жизни сталкивается с таким чувством. н. н. представляется ей необыкновенным человеком, настоящим героем. любовь окрыляет героиню, придает ей новые силы, внушает веру в жизнь. асе показалось, что она встретила “необыкновенного человека”, “героя”, и она была готова подчинить его судьбе свою собственную. но она ошиблась. тот, кого она приняла за героя, на деле не был им. и это означало, что поиски и ожидания ее были напрасны, что соединение подвига и личного счастья неосуществимо, что подвиг для нее мыслим лишь как следование каким-то принятым для себя правилам, как самоотречение. ее избранник оказывается человеком безвольным и нерешительным, он не может достойно ответить на ее пылкие чувства. решимость аси пугает его, и н. н. оставляет ее. первая любовь героини оказывается несчастной. нежный образ аси навсегда остался в памяти н. , так же как образ «тургеневской» девушки, нарисованный писателем, навсегда остается в памяти читателя. он поражает своей красотой, искренностью, чистотой. он вдохновляет и сводит с ума, этот милый образ аси. каждый писатель создает в своих произведениях неповторимые, особенные образы. некоторые из них забываются, а другие остаются в памяти читателей надолго. и. с. тургенев воплотил в нескольких своих произведениях образ, навсегда вошедший в мировую как «тургеневская» девушка в повести

1) приезд сыновей бубльбы домой. принятие решения поездки на сечь.2) дорога до сечи.3) жизнь казаков на сечи.4) новости о гетьманщине. запорожцы уезжают из сечи.5) андрий ляхам.6) переход андрия на сторону поляков.7) подмога приходит в польский город. тарас узнает о переходе андрия на сторону врага. битва заканчивается поражением поляков.8)разделение казаков. речь бульбы перед боем.9) битва. тарас убивает андрия. остапа забирают в плен, а тарас тяжело болен.10)бульба едет к янкелю, чтобы он его в польшу к остапу.11) казнь остапа.12) гибель тараса.

Табигать һәрвакыт үзгәрештә. шуларның иң зурысы − ел фасыллары алмашыну. күзәткәнегез бармы икән? шулар арасында көз − иң матуры. бу айларда урманнар бик матур. нинди генә төсләр юк анда? ! көз билгеләре август ахырында ук сизелә башлый инде. кайбер чәчәкләрнең җәй уртасындагы матурлыгы югала, алар инде киләсе ел өчен орлык бирә. агачлар яфракларын коя, җир өстенә сары юрган түшәлә. җәйге киемнәрен беренчеләрдән булып каеннар сала. имәннәрдә яфраклар озаграк саклана. ә менә чияләр кар ныклап ятар алдыннан гына яфрак коеп бетерәләр. кырларда комбайннар гөрелтесе ишетелә. арыш, бодай җирләре бушап кала. ул кырларны кара каргалар яулап ала. аларның ерак юлга китәр өчен хәл җыясы, тукланасы бар. алар шунда коелып калган бөртекләрне рәхәтләнеп чүплиләр, аннары, канатларын ныгытыр өчен, төркем-төркем булып очып алалар. башка кошлар да җәй аендагыча сайрамый. алар ашыгыч ыгы-зыгыда. ә сентябрь аенда кырлар һәм бакчаларда бәрәңге алалар. машиналар тыз да быз чабып тора: бәрәңге ташыйлар. зәп-зәңгәр күктә җепкә тезелеп кыр үрдәкләре, торналар, саубуллашып, ерак юлга кузгала. иелеп бәрәңге чүпләгән җиреңнән тураеп, аларга кул болгыйсың: "хәерле юл сезгә! исән-сау әйләнеп кайтыгыз". аларны ерак юллар көтә, туган җир белән вакытлыча аерылышу сагышы биләп ала. аларның бер җепкә тезелгән кебек очулары кешеләрдә моңсулык уята. мине иң дулкындырганы − көзнең менә шул чоры. моңсу да, шул ук вакытта шатлыклы да ул көз башы. җәй тәмамлану моңсулык тудырса, мул уңыш шатлык китерә.ак көзтабигатьтә үзгәрешләр берөзлексез булып тора. менә беренче кар да яуды. ул бик матур иде. кар агачларга ак тун кидерде. кар әле иртәрәк яуган. агачларда нинди генә төс юк: яшел, сары, кызыл, көрән һәм ак. алар ак кар арасыннан тагын да матур күренәләр. җир өсте ап-ак. әллә инде кыш та җиттеме? юк, бу − ак көз. карлы көз. бу кардан әле чаңгыда да шуып булмый. әмма кар йомарлап атышып уйнап була. бик теләсәң, кар бабай да ясап була. чын кышка ераграк әле. борынгылар чын кышны, беренче кар яугач 40 көннән соң гына килә, диләр. килсен генә, көтәрбез. ноябрьдә урманда да бик матур. агачлар кышкы йокыга әзерләнә. аларның ботакларына кар шәлләре ябылган. урман җәнлекләре дә кышка үзләренчә җайлашалар, туннарын алмаштыралар, азык эзли башлыйлар. урман эчендәге сазлыкларга, чишмәләргә сукмаклар сузыла, кайбер җәнлекләр анда су эчәргә төшәләр. ул сукмаклар төрле яктан килеп бер ноктада кисешәләр. андагы симметрия гаҗәпләндерә мине. табигать могҗизалар тудырырга сәләтле. яратам мин елның шушы фасылын. беренче кар йокыга китәр-китмәс кенә ятканда, әниемнең ягымлы тавышы ишетелде. ул: ", беренче кар ява, торып карыйсынмы? " − диде. мин сикереп тордым да тәрәзәгә капландым. чынлап та, беренче кар ява иде. әле генә сап-сары яфраклар белән түшәлгән җир өстенә энҗе чәчәгедәй ап-ак кар бөртекләре куна. көз белән кыш очрашканнар. кем кемне җиңәр? кар бөртекләре ниндидер акыл ирешмәслек көй астында бииләр, ул көйне алар үзләре генә ишетә сыман. мин дә шулай җир өстендә тирбәлеп очып йөрер идем. бу зур кар бөртекләреннән башка нәрсә күрмәм микән дип, мин борыным белән пыялага терәлдем. берни күренми. караңгылык. мин тәрәзә янында уйланып басып тордым: анда − төпсез караңгылык эчендә берәм-сәрәм әле сүнмәгән тәрәзәләр шәйләнә. ул тәрәзә артында яшәүче кешеләрне күз алдына китердем. бу кышкы кичтә алар нишли икән? нәрсәләр эшлиләр, нәрсәләр турында уйлыйлар икән? шул вакытта әнием ут яндырды һәм мин тәрәзә яныннан киттем. минем гаиләм үз янымда, шуңа күрә башка кешеләр турыңда миңа нигә уйланырга? хәзер минем бөтен дөньям — минем әтием, әнием, сеңлем һәм аягыма сырпаланып торган песием. яңа яуган ак кар бөтен кешегә дә, минем гаиләмә дә, ул йортлардагы һәр гаиләгә дә ак бәхетләр, күп шатлыклар алып килсен иде!