30 характерные особенности эпохи возрождения - это: обращение к и фольклора влияние философии даосизма и конфуцианства культ античности и гуманизм патриотические идеи и обращение к фольклору вопрос №3 ? 2 термин «возрождение» первым начал употреблять: дж. вазари тициан рафаель санти леонардо да винчи вопрос №4 ? 1 кто из писателей эпохи возрождения утверждал право человека на земные радости? фр. рабле фр. петрарка в. шекспир дж. боккаччо вопрос №5 ? 2 автор произведения ( «утопия») о путешествии на чудесные острова, где люди живут радостно и беззаботно, в любви и уважении - это: фр. петрарка эразм томас мор фр. рабле вопрос №6 ? 1 кто из названных ученых не принадлежит к представителям эпохи возрождения? жан-жак руссо джордано бруно микола коперник галилео галилей вопрос №7 ? 2 какая особенность не характерна для эпохи возрождения? индивидуализм бог в центре мировоззрения гуманистическое мировоззрение античные традиции вопрос №8 ? 1 в искусстве северного возрождения ведущая роль принадлежала: архитектуре живописи скульптуре

Наука- одна из немногих вещей, которые всегда будут актуальны и никогда не забудутся со временем и то, что является действительно важным и ценным в современном мире. Почти вся наша жизнь проходит вокруг научных законов и изобретений. Большую часть нашей жизни, а иногда и всю жизнь мы отдаем науке. Мы начинаем с малого: учим буквы, слова, цифры, времена года, затем 11 лет получаем образование в школе, а затем, каждый сам выбирает, что и где ему изучать. И даже после окончания вуза, университета или другого образовательного учреждения, мы всю жизнь чему-нибудь учимся.

Рамантызм – надзвычай важны этап у развіцці культуры, гэта сапраўдная рэвалюцыя ў мастацтве, не толькі ў літаратуры. рамантыкі падпарадкавалі сабе тэатр, жывапіс, музыку, філасофію, многія гуманітарныя навукі. а ў літаратуры тэмп развіцця надзвычай паскорыўся, новыя плыні і напрамкі ўзнікалі і развіваліся нават за месяцы. як ні ў адну іншую эпоху, літаратура рамантызму звязана з філасофіяй. рамантыкі сцвярджалі веру ў панаванне духоўнага пачатку ў жыцці, падпарадкаванне матэрыі духу. адным з выдатных пісьменнікаў-рамантыкаў быў ян баршчэўскі. вяршыняй творчасці пісьменніка стала кніга "шляхціц завальня, або беларусь у фантастычных апавяданнях". яна складаецца з чатырнаццаці апавяданняў міфалагічна-фальклорнага зместу, сюжэты якіх аповеды падарожнікаў у доме шляхціца завальні падчас доўгіх зімовых вечароў. усе апавяданні глыбока павучальныя і ў той жа час займальныя. найбольш цікавыя апавяданні "плачка" і "сын буры". "плачка" - адно з самых незвычайных апавяданняў кнігі. у гэтай гісторыі апісваецца незвычайная прыгожая кабета, якая з'яўляецца ў пакінутых , у пустых касцёлах і на руінах. на яе вачах заўсёды блішчэлі слёзы, з-за таго людзі называлі яе плачкай. вобраз плачкі сымвалізуе, што ў чалавека на першым месце павінны быць не матэрыальныя, а духоўныя каштоўнасці. яна плача, бо іх, каштоўнасці, не бачаць, не разумеюць, ганяюцца за ўяўным, несапраўдным. у апавяданні "сын буры" сляпы францішак расказвае пра сваю сустрэчу з дзіўным пілігрымам, які назваў сябе сынам буры. у час буры гэты чалавек не хаваўся ад дажджу і ветру. сын буры расказаў, як некалі каля беднай хаціны сваіх бацькоў спаткаў плачку, апранутую ў сукенку вясёлкавых колераў і з кветкамі на галаве. плачка паказала юнаку далёкі свет, над якім пад аблакамі кружылі арлы. хлопе вырашыў пабачыць, што дзеецца на свеце, і з таго часу блукае па зямлі. сын буры - чалавек, апантаны вечнай прагай творчасці, пошуку ісціны, пазнання, дзеяння. вобразы плачкі і сына буры арыгінальны і не сустракаюцца ў іншых славянскіх літаратурах. кніга "шляхціц завальня" ўздымае перш за ўсё маральна-этычныя праблемы. але паўстаюць яны ў цікавых міфалагічных вобразах.