Сравните дроби 11/12 и 13/16; 17/48 и 25/72 с решением

1)11/12   > 13/16       44/48   >   39/48                  12=4*3     16=4*4   общий знаменатель=4*4*3=48 2) 17/48     >   25/72       54/144 >   50/144     72=24*3     48=24*2     общий знаменатель=24*3*2=144

1. в эрмитаже находятся две картины леонардо да винчи: "мадонна с цветком" (мадонна бенуа) , 1478   и "мадонна с младенцем" (мадонна литта) , 1470-1490.   2. рафаэль санти (raffaello santi) из урбино (1483-1520). "мадонна конестабиле" 1502-1504 эрмитаж, санкт-петербург это первая картина рафаэля, которая находится в эрмитаже. она маленькая и могла бы казаться иконой, если бы не фон - природа, что сразу превращает иконописный вид мадонны в портрет юной женщины эпохи возрождения, исполненной тишины и грусти, что соответствует пустынной местности - озеро с едва зеленеющими склонами холмов, с тонкими деревцами без листвы еще, вдали заснеженные вершины гор. вторая картина рафаэля в эрмитаже «святое семейство» (1506 г.) .   и еще, в эрмитаже было выполнено точное повторение росписей лоджии двора сан (ватиканский дворец) - лоджии рафаэля (1783-1792). подлинные лоджии в риме были построены по проекту д. браманте, росписи исполнены по эскизам и под руководством рафаэля в 1516 — 1518. лоджии рафаэля в санкт-петербурге расположены в специальном корпусе, примыкающем под прямым углом к зданию старого эрмитажа. копии росписей рафаэля исполнила группа художников под руководством х. унтербергера в риме. 3. микеланджело буонаротти. скорчившийся мальчик между 1530-1534 гг. мрамор. 54 см - единственная хранящаяся в эрмитаже работа микеланджело.

Паэма «энеіда навыварат» носіць ярка выра-жаны парадыйны характар. яна ў лёгкай жар-таўлівай форме пераказвае сусветна вядомы ан-тычны міф аб тым, як адзін з герояў траянскай вайны эней — сын багіні кахання венеры — са сваімі паплечнікамі вяртаецца на радзіму. аўтар адкрыта насміхаецца з высокага стылю класіч-ных трагедый, іх адарванасцю ад жыцця, увагі толькі да высокага і трагічнага. займальны сю-жэт, вьфазная трапная мова, цікавыя прыкметы вясковага побыту, запамінальнасць пераказу пад-зей зрабілі паэму творам шырока вядомым задоў-га да друкавання. мяркуюць, што паэма была напісана не ра-ней за канец айчыннай вайны 1812 года. аб гэтым сведчыць такое гістарычнае параўнан-не: пасланых богам эолам загубіць энея са спа-дарожнікамі вятроў праганяе бог мораў нептун, ад якога вятры ўцякаюць, «як ад кутуза бана-парт» . імёны галоўных міфічных герояў у па-эме захаваны, дзеянне адбываецца, як у паэме старажытнарымскага паэта вергілія «энеіда» . але захавалася толькі знешняя форма сусвет-на вядомага сюжэта, змест жа ўкладзены зусім іншы. сапраўдныя героі паэмы — зусім не ан-тычныя багі, цары, а сучасныя аўтару беларус-кія паны і прыгонныя сяляне. так, багіня прыгажосці венера апранаецца, як звычайная сялянская дзяўчына, якая вяр-таецца з кірмашу: андрак з насоўкай апранула, 3 падплётам уздзела кавярзні, анучы рабыя абула, як быццам войта селязні.. дыдона — царыца карфагена, куды нарэш-це прыплылі траянцы, запрасіла іх у госці. i хоць эней трымаецца з ёй, як роўны, астатнія прыніжана просяць яе «запісаць у крэпасць» : — хочуць стаць яе прыгоннымі сялянамі, абяца-юць працаваць на паншчыне, хваляцца, якімі рамёствамі яны . прычым, у адроз-ненне ад галоўных герояў, спадарожнікі энея носяць тыповыя беларускія імёны: піліп нам лепіць гарлачы, пракоп жа ступы, таўкачы, а саўка зелле ўсяка знае.. але дыдона адмаўляе сялянам, якія хацелі памяняць свайго пана на іншага, больш спагадлі-вага, бо дзейнічае ўказ аб аседласці, які заба-раняе панам прымаць чужых беглых прыгон-ных сялян: я й так дзесяцкага прыбіла, што ён распраўшчыны не знае ды без пашпартоў усіх пускае. аўтар асуджае ўзмацненне прыгоннага ўціску на беларусі, спачувае пагаршэнню ста-новішча сялян, іх спробам палепшыць стано-вішча. разам з апісаннем вясковага побыту аўтар адначасова ўсхваляе працавітасць і таленавітасць працоўнага беларускага народа. паэма «энеіда навыварат» раскрыла мастац-кія магчымасці звычайнай размоўнай беларус-кай мовы. праўда, у творы толькі размоўна-бытавая мова. але нават з дапамогай пераважна гэтай часткі лексікі аўтару ўдалося не толькі высмеяць аджыўшыя прыёмы і стыль класі-цызму, а і адлюстраваць гістарычныя асаблі-васці жыцця беларускага народа.