Запишите число, которое а) меньше миллиона в 10 раз; на 10 б) больше миллиона в 10 раз; на 10

А) 100000 и 999990 б) 10000000 и 1000010

Мы знаем, сколько груш было и сколько мальчики съели. значит, можно узнать сколько груш осталось: 1) 1 + 3 = 4 (гр.) - съели. 2) 8 - 4 = 4 (гр.) - осталось. в условии сказано, что груш у мальчиков осталось поровну, поэтому, если мы разделим оставшиеся 4 груши на 2, мы узнаем, сколько груш осталось у каждого мальчика: 3) 4 : 2 = 2 (гр.) - осталось у каждого мальчика. теперь мы знаем, сколько груш осталось у каждого мальчика, и знаем, сколько груш съел каждый мальчик. прибавив к оставшимся 2 грушам число съеденных, мы узнаем, сколько груш было у каждого мальчика сначала: 4) 2 + 1 = 3 (гр.) - было у миши. 5) 2 + 3 = 5 (гр.) - было у коли. ответ: у миши было 3 груши, у коли - 5 груш.

Әни! әнием! күпме җылылык саклый ул матур сүз, шулар дип атыйлар, иң якын, кадерле һәм бердәнбер кеше. дөньяда бик күп төрле, хатын-кызлар, тик иң яраткан – бу әни. ул ача, безнең өчен тынычлык, өйрәтә булырга мудрыми, киңәшләр бирә, заботится безнең турында. әнием иң газиз һәм бай кеше на свете. юк әниләр кыйммәтрәк, справедливей һәм родней. ул нык ярата, нежно голубит, , приласкает, обогреет, сохранит мең бәладән. безнең һәрберебез мөмкин ышанып тапшырырга теләр иде микән аңа үзенең йөрәк. әни кирәк бәхет өчен һәм ярдәм күрсәтү, авыр минутта. "әни! " - без произносим, кайчан безгә куркыныч һәм больно. на свете башка әниләр яшәргә була, тик бик начар. чөнки күбрәк барлык турында заботится генә әни. аның белән бергә без дә шатланабыз наступившему бәйрәмгә, беренче цветку һәм беренче карда. бакчасы һәм беренче сыйныф, без барабыз әнисе белән бергә. без яратабыз безнең әниләр һәм ласково называем аларны – әнием. нинди ул матур сүз – әни. аның әйтәсе килә повторять кабат һәм кабат. бу әйтү кыйммәт һәм өлкәннәргә да, да. әни отдает безгә үз мәхәббәтен дә тапкандыр, берни дә таләп итә алмашка. ул строга, әмма справедлива. ул үстерергә ярдәм итәчәк, авыр минутта. ул испытывает шатлык өчен бездә кайчан барысы да яхшы, печалится кайчан начар. ул да белә кайчан смотришь аңа, җылы тоясың. кайчан думаешь, аның турында ирексездән улыбаешься. кайчан тоскливо, вспоминаешь аның ласку. кайчан сидишь аның белән янәшәдә, неприятности исчезают. аның күзе түгел белђн чагыштырырлык килә кояш. аның карашынча спокоен. аның елмаю привлекательна һәм загадочна. аның көлү чын күңелдән. аның хыяллар безгә тамашачыга алар билгеле тү әнинең иң игелекле һәм ласковое йөрәге, иң ягымлы куллары, алар барысы да беләләр. бер минут, ведая ял мамины куллары башлады. ул нидер мастерит, ягъни әзерли тесто өчен пирога яки икмәк, күп тормышында, переделав, мамины куллары түгел останавливаются бер мизгеле күңелләрдә мәңге сүрелмәс, алар гел эштә. әниләр, туган тавышы согревает җылы гына булып взглядом ул мөмкин порадовать безне. кайчан әни янда булса, әйтәсе килә смеяться, җырларга, биергә – барысы да яхшы һәм барысы да җиңел. ә тора генә аңа отлучиться, хәтта кояшлы һава торышы калса пасмурной. миңа калса, башка әниләр бу дөнья булыр иде неинтересным һәм скучным, чөнки әни - ул наз, ул килгән саен безгә һәр көнне.