Прачытайце.пастауце знаки прыпынку у сказах неузабаве лесную цишыню парушыли глухия удары сякеры заспявала пила бурундук крыху паляжау пасля узнауся и циха свиснуу собрали на поли рамонки васильки маргарытки званочки

Неўзабаве лясную цішыню парушылі глухія ўдары сякеры.
Заспявала піла.
Бурундук крыху паляжаў, пасля ўзняўся і ціха свіснуў.
Сабралі на полі рамонкі, васількі, маргарыткі, званочкі.

В
Вениамин 9 ноября
Слуцкия Ткачыхи

Мэта чытання - бацькоушчына

Тэма твора - выказванне любви да радзимы

Праблемы у творы - Патрыятычныя

Аутарскае пачуцце - захапленне, радасць

Адкуль узникла идэя - Жыццевыя вытоки

Манера аутарскага выказвання: Перадае захапленне, паведамляе пра свой край.

Рысы характара аутара. Даверливы, шчыры.

Эпитэты:

Край родны, прыгожы

Милы кут

Ветлых берагоу

Божый свет

Крыничныя хвали

Старыя Бярозы

Метафары:

Прастор думае

плачуць лозы

нивы гутарки вядуць

пахнуць грэчки

Бярозы адзначаюць пуць

Быры-лясы удуць

Есць словы з пераносным значэннем.

Тлумачэнне назвы твора.

Побач з домам маёй бабулі працякае звонкі ручаёк, які пачынаецца з крынічанькі і хутка бяжыць да рэчанькі. На яго дне ляжаць маленькія і вялікія каменьчыкі, праз якія ручаёк пераскоквае, як з парожка на парожак. Агінаючы вельмі вялікія камяні, ручаёк падзяляецца на маленькія струменьчыкі, а потым зноў збіраецца разам. Месцамі ручаёк разліваецца і становіцца настолькі спакойным, што на яго паверхні бачны толькі дробныя хвалькі, а на раслінах, якія схіляюцца да вады, сядзяць рознакаляровыя матылькі. Калі на небе няма хмарак, у такія месцы прыходзяць конікі, каб пабыць у цяньку і папіць чыстай вады. У дрэвах і кустах побач з ручаём шмат птушачак, якія звілі тут свае гняздзечкі. Часта з лесу да ручая прылятае зязюлька.