Какие неблагоприятные природные явления, скорее всего, могут угрожать жителям Южно-Сахалинска? А) землетрясения

Өңдеу

Гомер (көне грекше: Ὅμηρος; б. з. д. 12-8 ғ. ш.) — Ежелгі Грекияның эпикалық ақыны. Өлеңдері мен дастандарын ел аралап жүріп, ішекті аспаптың әуеніне қосылып, айтып шығарған. Г. шығармаларының кейбір тұстары, соның ішінде «Илиада», «Одиссея» дастандары 8-7 ғ-да-ақ кең тараған. Абайдың Жиырма жетінші сөзінде Гомер аты аталады. Ұстазы Сократ Хакім ғалым шәкірті Аристодимнен өнеріне ел таңданарлықтай кімдерді білетінін, олардың қандай өнерімен танымал екенін сұрағанда, Гомерді жұрт бәйітшілдігі (ақындығы) үшін құрметтейтінін айтып, оның есімін бірінші атайды. Гомер өмірдерегін зерттеушілер оны “ионий отарларының бірінде туған болуы керек” деп, шығу тегін ионий гректеріне жақындат­қанымен, бұлтартпастай дәлел келтіре алмайды. “Кейінгі заман гректерінің өзі Гомердің қайда туғанынан бейхабар. “Грек антологиясындағы” Смирна, Хиос, Колофон, Пилос, Аргос, Итака, Афины – жеті қала Гомердің отаны деп аталады”, деп көрсетеді “Илиада” эпосын зерттеуші А.И.Зайцев (Гомер. Илиада. Л, 1990. 399-б). В.П.Яйленко: “Тағы бір ұлы ақын Гомер есімі Кіші Азия халықтарының сөзінен шыққан. Грек тіліне ауысқанда ол “соқыр” деген мағынаға ие болған” деседі. Көптеген зерттеушілер Гомер есімі ақынның шын есімі екеніне күдік келтіргенмен, ол Гомер аталса керек. Гректерде мұндай кісі аты жоқ, гректер оның мағынасын мүлде ұқпайды. Сондықтан “тұтқын”, “соқыр” деп түсіндіруге тырысады...Ұлы ақын грек болмай, жастайынан грек тілін меңгерген “варвар” болуы да ғажап емес” деп тұжырады (В.П.Яйленко...33-б, А.И.Зайцев... 400-б).

Homeros Caetani Louvre Ma440 n2.jpg

Homer (William Bouguereau, 1874)

Страбон мәліметінше: эолийліктердің қаласы Смирнада (Измирде): “төрт бұрышты айлақта Гомер храмы және ағаштан ойылған Гомер мүсіні бар. Гомерді меншіктеуге олардың себебі жеткілікті. Гомерик аталған мыс ақша шығарған да осылар”, деп мәлімдейді (Страбон. М, 1994. ХІV, 1, 3, 7. 604-б).

Сонымен, Гомердің эолийлік (алаштық) Смирнада тууы басқа топшылауларға қарағанда негіздірек көрінеді.

Ғажабы сол – Гесиод пен Гомердің айтысқаны туралы дерек сақталған. Екі ұлы ақын шақырумен Евбейге барып, Халкидон патшасы Амфидамантты жерлеу кезінде айтысқан. Оны Плутарх жазып кеткен. Амфидаманттың інісі Паниданың шешімімен жеңіс соғыс пен жаугершілікті жырлаған Гомерге емес, еңбек пен диқаншылықты дәріптеген Гесиодқа берілген. Бұл оқиғаны Гесиод “Еңбек пен күндер” поэмасында жазып қалдырған. “Алдын ала шақырылған соң, ақылды Анфидаманттың құрметіне өткізілген айтысқа қатысу үшін Халкидаға бардым. Ұлдары мол сыйлық атаған екен. Сонда құлақты аспалы ошақты жеңіп алып, Геликон лираларына сыйға тарттым” деп баяндалған (В.П.Яйленко...35 б). [1]

ответ:

родился 31 января 1797 г. в лихтентале близ вены в семье школьного учителя. отец и старшие братья обучили франца игре на скрипке и фортепиано.

красивому голосу с 1808 по 1812 г. он был певчим венской придворной капеллы, одновременно обучаясь в конвикте (хоровое училище-интернат). здесь наставником шуберта по композиции был до 1816 г. а. сальери.

с 1814 г. шуберт учительствовал в школе отца, правда, не чувствуя особой склонности к этому. в 1818 г. он оставил преподавание и всецело занялся творчеством. уже за время своей недолгой работы в школе шуберт создал около 250 песен, среди которых шедевр мировой вокальной лирики «лесной царь» (1814 г.; на стихи и. в. гёте).

основой творчества шуберта стала песня. всего им написано более 600 произведений этого жанра. среди них вокальный цикл «прекрасная мельничиха» (1823 г.; на стихи в. мюллера) -— простая и трогательная любви скромного подмастерья и дочери хозяина мельницы. это один из первых вокальных циклов в музыки.

в 1823 г. шуберт стал почётным членом штирийского и линцкого музыкальных союзов. в 1827 г. им был написан ещё один вокальный цикл на стихи мюллера — «зимний путь». уже посмертно, в 1829 г., вышел последний вокальный сборник композитора — «лебединая песня».

кроме вокальных сочинений шуберт много писал для фортепиано: 23 сонаты (из них 6 незавершённых), фантазия «скиталец» (1822 «экспромты», «музыкальные моменты» и др. в период с 1814 по 1828 г. написаны 7 месс и « реквием» (1818 г.) — основные сочинения шуберта для солистов, хора и оркестра.

для камерного ансамбля композитор создал 16 струнных квартетов, 2 струнных и 2 фортепианных трио и др. он писал также оперы («альфонсо и эстрелла», 1822 г.; «фьера-брас», 1823

умер 19 ноября 1828 г. в вене.

если слишком длинно - повыкидывай то, что считаешь лишним.