Анализ трудовых показателей целесообразно начинать с выяснения изменения численности персонала по всем категориям работающих

Балачакта әни миңа бик күп әкиятләр укыды, миңа аларны йоклар алдыннан тыңларга һәм әкияти картиналар белән таныштырырга, әни тавышына күмәргә ошады. Миңа бик күп әкиятләр ошады:» Кызыл калфак «да,» өч бала " да, әмма яраткан әкиятем-көлке турында әкият.

Бу тарих әтисе явыз, эретеп ябыштыручы хатынга өйләнгән мәрхәмәтле йөрәкле кыз турында. Әнинең ике туган кызы бар, ул аларны бик ярата, ә үги кызына аның мәхәббәте җитми. Золушкага, пычрак эш башкарып, шелтәләргә һәм түбәнсетүләргә түзәргә туры килә һәм беркемгә дә аның өчен якланырга туры килә. Әти хатынына әйтә алмый, ул ирекле һәм аз характерлы була. Әмма, бөтен үпкәләүләргә карамастан, көл болгана да, күңел җылысын һәм йомшаклыгын саклап кала. Кыз оста була һәм аның кулында теләсә нинди эш бәхәсләшә. Бервакыт аларны Королева балына чакыралар, тик үги кызының бер кызы Принцны кияр һәм аңа кияүгә чыгар дип, Золушкага барырга тыя. Бу хәл була алмый, чөнки Золушкага крестная фея ярдәм итә һәм аңа шулай да балга эләгә. Анда ул принц белән таныша һәм алар арасында хисләр туа. Әмма аңа кирәк иде китәргә сарае төнгә кадәр. Әкиятнең бәхетле ахыры - принц сөеклесен эзләп таба һәм алар, киртәләренә карамастан, өйләнешә.

Минемчә, бу әкият безне игелек, гаделлек, хезмәт сөючәнлек кебек рухи сыйфатларга өйрәтә. Чөнки принц шундый сөйкемле һәм игелекле кызга гашыйк була алмый. Бу әкият ярдәмендә мин пычрак күлмәк артында Чиста күңел яшеренә алуын аңладым.

Әни әкиятне укыгач, миңа Золушка кызганыч иде, һәм ул үз бәхетен тапсын иде, ә яман үги ана үзенең ярдәмчелеге һәм кансызлыгы өчен җәзаланды. Шулай булды да.

Тормышта да бәхетле азак килеп җитсен, яхшылык җиңсен, ә явызлыклар җәзалансын иде. Тик, кызганычка каршы, алай һәрвакытта да булмый. Һәм барыбер, минемчә, һәрвакыт яхшыга өметләнергә һәм теләсә кайсы очракта гафу итү сәләтен саклап калырга кирәк.

(можешь отметить как лучший я старалась!)

Объяснение:

Произведение «Я не знаю мудрости» было создано К. Д. Бальмонтом в 1902 году и тогда же опубликовано в девятом номере журнала «Почтальон». Оно вошло в цикл «Очертания снов» сборника «Только любовь». Эта книга подтвердила и упрочила за поэтом статус талантливого виртуоза мелодичного стиха и изящного слова.

Это стихотворение удивительно музыкально, не зря впоследствии композитор Сергей Прокофьев возьмет его строки в качестве эпиграфа к своим фортепианным миниатюрам «Мимолетности». У произведения легкий запоминающийся ритм, создающийся звонкой перекличкой мужских окончаний. Парные рифмы делают стихотворение еще более жизнерадостным и мажорным.

Несмотря на то, что произведение состоит всего из двух строф, оно прекрасно передает настроение и рисует интересные образы. Повествование ведется от первого лица, в качестве лирического героя предстает Поэт, уже привычный литературный образ Бальмонта.