Galina3241
?>

Выпишите сравнения из этого тескта былі пагодныя дні. 3 сонцам ад ранку да вечара, з сінім небам. днём яшчэ было цёпла, а пад вечар, калі чырвонае сонца сцякала за лес, апусцелая, няласкавая зямля стыла на холадзе. пад поўнач бяліў яе іней, у ледзяныя звонкія раніцы і трава каля платоў і на выганах, і палі з загонамі яшчэ не скопанай бульбы, і панурыя, учарнелыя стрэхі — усё было па-зімоваму белае. калі ўздымалася над чэзлым1 алешнікам сонца, светлае, прамяністае, ад інею аставаліся толькі цемнаватыя плямы вільгаці. неўзабаве знікалі і яны. іней трымаўся яшчэ ў цені дрэваў і хат, трымаўся ўпарта, пакуль сонечная цеплыня не дабіралася і сюды. неба гэтымі днямі сінела чыстае і глыбокае. яно не было цяпер такое яркае, як раней, часта атульвала яго белаватая, нібы малочная, смуга, і яно здавалася бляклым, быццам выгаралым за ліпеньскую і жнівеньскую спёку. сонца таксама было іншае. аддаўшы амаль увесь свой пал лету, яно берагло рэшткі цяпла, грэла мала, але на дзі-ва лагодна і пяшчотна. гэтай лагоднасцю і пяшчотай было напоўнена ўсё ў прыродзе, усе дні. у лагодным сонечным святле гарэлі сумным адвечным полымем ліпы і бярозы каля хат, дрэвы ў недалёкім лесе. як сівізна ад былога, ад пера-жытага, бялела ўсюды павуціна. яна вісела ў паветры, абчэплівала павялы і пасохлы бульбоўнік, калы і жэрдкі вакол агародаў, пажоўклыя кусты. усё агартаў спакойны, стары, як свет, смутак развітання з цяплом, з летам, набліжэння слаты2 , халадоў.

Другие предметы

Ответы

iv1as2

Ілля Муромець вирішив йти до столиці короткою дорогою, однак перед цим його попередили, що, мовляв, це згубне місце, краще там не ходити. А гинули там люди і тварини через Солов'я-розбійника, який свистом своїм губив і живих істот і природу. Коли Ілля під'їхав до Солов'я, розбійник став свистіти, чому кінь богатиря став запинатися.

Через якийсь час, Муромець переміг лиходія і підв'язав його до стремена. Звідти він повіз його в стольний Київ град.

Объяснение:

Илья Муромец решил идти в столицу короткой дорогой, однако перед этим его предупредили, что, мол, это гиблое место, лучше там не ходить. А гибли там люди и животные из-за Соловья-разбойника, который свистом своим губил и живых существ и природу. Когда Илья подъехал к Соловью, разбойник стал свистеть, отчего конь богатыря стал запинаться.

Спустя какое-то время, Муромец победил злодея и подвязал его к стремени. Оттуда он повез его в стольный Киев град.

inris088

Liczebniki główne: pięć, sto, milion, siedem, czterysta, dziewięćdziesiąt, trzech

Liczebniki porządkowe: trzecia, setna, tysięczne, pierwsza, ósmy, osiemsetna, szóste

Liczebniki wielorakie:  wieloraki

Liczebniki mnożne: potrójna

Liczebniki nieokreślone: wielu, kilka, niewiele, parę, kilku, sporo, kilkaset, kilkadziesiąt

Liczebniki ułamkowe: trzy czwarte, półtora, dwie piąte, dwa i pół, ćwierć, pół

И отдельно (в задании не указано,  но ни все равно личебники -  liczebnik zbiorowy): dwunastu, troje, dwadzieściorga, czworo

Ответить на вопрос

Поделитесь своими знаниями, ответьте на вопрос:

Выпишите сравнения из этого тескта былі пагодныя дні. 3 сонцам ад ранку да вечара, з сінім небам. днём яшчэ было цёпла, а пад вечар, калі чырвонае сонца сцякала за лес, апусцелая, няласкавая зямля стыла на холадзе. пад поўнач бяліў яе іней, у ледзяныя звонкія раніцы і трава каля платоў і на выганах, і палі з загонамі яшчэ не скопанай бульбы, і панурыя, учарнелыя стрэхі — усё было па-зімоваму белае. калі ўздымалася над чэзлым1 алешнікам сонца, светлае, прамяністае, ад інею аставаліся толькі цемнаватыя плямы вільгаці. неўзабаве знікалі і яны. іней трымаўся яшчэ ў цені дрэваў і хат, трымаўся ўпарта, пакуль сонечная цеплыня не дабіралася і сюды. неба гэтымі днямі сінела чыстае і глыбокае. яно не было цяпер такое яркае, як раней, часта атульвала яго белаватая, нібы малочная, смуга, і яно здавалася бляклым, быццам выгаралым за ліпеньскую і жнівеньскую спёку. сонца таксама было іншае. аддаўшы амаль увесь свой пал лету, яно берагло рэшткі цяпла, грэла мала, але на дзі-ва лагодна і пяшчотна. гэтай лагоднасцю і пяшчотай было напоўнена ўсё ў прыродзе, усе дні. у лагодным сонечным святле гарэлі сумным адвечным полымем ліпы і бярозы каля хат, дрэвы ў недалёкім лесе. як сівізна ад былога, ад пера-жытага, бялела ўсюды павуціна. яна вісела ў паветры, абчэплівала павялы і пасохлы бульбоўнік, калы і жэрдкі вакол агародаў, пажоўклыя кусты. усё агартаў спакойны, стары, як свет, смутак развітання з цяплом, з летам, набліжэння слаты2 , халадоў.
Ваше имя (никнейм)*
Email*
Комментарий*

Популярные вопросы в разделе

Михеев557
Аношкина1696
saltikovaPavlenko
annanudehead1426
murza2007
buhtovarish
vikola2008
zimbickij19
КОРМИЛИЦЫНА
om805633748
Prokopeva1062
Mexx9050
Измайлова-Алексей
hrviko
tatyana58