Объясните, почему потерпели крушение надежды немцев на развал советского многонационального государства.

План Ост разрабатывался немецким командованием как масштабная программа колонизации земель Восточной Европы.  Несмотря на то, что этого плана не существует как единого документа, сохранились частично или полностью различные документы, описывающие будущее расселение немцев в Восточной Европе и предполагаемую участь местного населения.
К его реализации предполагалось приступить после победы рейха в войне против СССР. Но уже в 1943 году его разработка была окончательно прекращена.

Причины крушения:  Во-первых высшее руководство Германии не было готово к столь отчаянному сопротивлению советского народа. Во-вторых вскрылись проблемы в идеологии фашизма. Уничтожая людей в концентрационных лагерях, немцы озлобляли против себя граждан СССР. В-третьих фашисты проиграли в пропагандистском плане. Военная пропаганда в Советском союзе была на порядок лучше, например, немецких кинохроник.

Самый известный аргумент антифашистов и сторонников официальной версии истории - это знаменитый «Генеральный план "Ост"». Утверждается, что в этом плане описываются дальнейшие действия оккупационных властей в случае победы Германии. Бóльшую часть восточных славян нацисты, согласно этому плану, хотели уничтожить, а оставшуюся часть онемечить и превратить в рабов. На деле текста плана "Ост" нигде и никогда обнаружено не было. Тем не менее в ходе Нюрнбергского трибунала этот "план" фигурировал в виде «замечаний и предложений по генеральному плану "Ост"» некоего доктора Э. Ветцеля, якобы обнаруженных в рукописном виде как черновые дополнения. Сам факт того, что документ отсутствует, показывает несостоятельность ссылок на «план "Ост"» как на некое доказательство. Неизвестно также, если в Министерстве по делам Восточных территорий, возглавляемом Альфредом Розенбергом, вообще работал человек по имени Э. Ветцель. Тем не менее советские хз/торики, не имея в распоряжении никаких документов, кроме бездоказательных карандашных записок несуществующего доктора, делают однозначные выводы о людоедских планах немецких национал-социалистов.

Вопрос о судьбе местных народов (поляков, чехов, русских и др.) был для немецкого командования непростым. Расистские «учёные» Третьего Рейха отмечали, что определённая часть этих народов имеет «нордическую» внешность и, следовательно, близка по происхождению «истинным арийцам».
 Отмечалось также, что прибалтийские народы – латыши, литовцы и эстонцы – исторически воспитывались в европейском духе и восприняли по крайней мере основные черты европейской цивилизации, поэтому из всех народов СССР они наиболее «пригодны» для онемечивания.
 Естественно, что еврейский вопрос решить было проще всего: евреи в Восточной Европе должны были быть уничтожены полностью. Итак, для каждого народа предлагались три альтернативные меры воздействия: истребление, переселение в другие регионы и онемечивание. Переселять славян было предложено в Сибирь, на Северный Кавказ и даже в Южную Америку.

Атмосфералық жауын-шашын — ауа райы мен климат элементтерінің бірі; жер (немесе су) бетіне бұлттан жауатын не оның бетіне су буының қойылуы салдарынан тікелей ауадан бөлініп шығатын қатты немесе сұйық күйіндегі су. Бұлттардан жауатын атмосфералық жауын-шашынның ішінде мыналарды айырады: қарлы жаңбыр, соқта қар, жаңбыр, түйіршік қар, қиыршық қар, қиыршық мұз, бұршақ тағы басқалар. Жер беті мен нәрселерге ауадан бөлініп түсетін атмосфералық жауын-шашынның мынадай түрлері болады: шық, қырау, қылау, көкмұз (ожеледь). Бұлттардан бөлініп шыгатын атмосфералық жауын-шашын негізгі үш топқа бөлінеді: аң жауын, нөсер, сірікпе. Нөсер күйінде жауатын атмосфералық жауын-шашынның алдында нажағай ойнайды. Атмосфералық жауын-шашынның мөлшері жауған су қабатының қалыңдығын көрсететін миллиметрмен өлшенеді. Атмосфералық жауын-шашын жер бетіне біркелкі жаумайды. Ол атмосфераның жалпы циркуляциясының жүйесінде белгілі бір жердің алатын географиялық орнына, теңіздің жақындығына немесе қашықтығына, рельефке (таулар өздерінің жел жақ беткейлерінде ылғалды көбірек ұстап қалады) байланысты. Жер шарында жауын-шашын ең көп жауатын жер Үндістандағы Черрапунджи деген жер; мұнда 12 600 лшге дейін жаңбыр жауады, Сахара тағы басқалар. шөлдерде бірнеше жыл ішінде жаңбыр тіпті жаумайтын да кездер болады.

Қазақстанда А. ж.-ш-ның ең көп жауатын өңірі – Алтай тауының батыс беткейлерінде (1500 мм), ал ең аз жауын-шашын Арал Қарақұмы мен Балқаш көлінің батыс жағалауында байқалады

Атмосфералық жауын-шашын — ауа райы мен климат элементтерінің бірі; жер (немесе су) бетіне бұлттан жауатын не оның бетіне су буының қойылуы салдарынан тікелей ауадан бөлініп шығатын қатты немесе сұйық күйіндегі су. Бұлттардан жауатын атмосфералық жауын-шашынның ішінде мыналарды айырады: қарлы жаңбыр, соқта қар, жаңбыр, түйіршік қар, қиыршық қар, қиыршық мұз, бұршақ тағы басқалар. Жер беті мен нәрселерге ауадан бөлініп түсетін атмосфералық жауын-шашынның мынадай түрлері болады: шық, қырау, қылау, көкмұз (ожеледь). Бұлттардан бөлініп шыгатын атмосфералық жауын-шашын негізгі үш топқа бөлінеді: аң жауын, нөсер, сірікпе. Нөсер күйінде жауатын атмосфералық жауын-шашынның алдында нажағай ойнайды. Атмосфералық жауын-шашынның мөлшері жауған су қабатының қалыңдығын көрсететін миллиметрмен өлшенеді. Атмосфералық жауын-шашын жер бетіне біркелкі жаумайды. Ол атмосфераның жалпы циркуляциясының жүйесінде белгілі бір жердің алатын географиялық орнына, теңіздің жақындығына немесе қашықтығына, рельефке (таулар өздерінің жел жақ беткейлерінде ылғалды көбірек ұстап қалады) байланысты.

Объяснение: