При сжигании пирита и сульфида цинка массой 251, 2 г в избытке кислорода получено 71, 68 дм3SO2 (н. у. Определите массы веществ в исходной смеси.

4FeS2 + 11O2 = 2Fe2O3 + 8SO2↑
2ZnS + 3O2 = 2ZnO + 2SO2↑
n(SO2) = 71,68/22,4 = 3,2 моль
Пусть в исходной смеси было xмоль FeS2 и y моль ZnS. Тогда:

2x + y = 3,2
120x + 97y = 251,2

120x + 97(3,2 – 2x) = 251,2
74x = 59,2
x = 0,8
y = 1,6
m(FeS2) = 0,8*120 = 96 г
m(ZnS) = 1,6*97 = 155,2 г
Ответ: m(FeS2) = 96 г; m(ZnS) =155,2 г

Зялёная планета нагадвала невялікі шарык з ранняй сакаўной травы.
«Першае ўражанне было такое, нібыта мы трапілі ў Белавежскую пушчу ці Бярэзінскі запаведнік. Альбо і ўвогуле ў нейкі агромністы здзічэлы  сад дзе'небудзь пад Нароўляю ці пад Слуцкам. Але такім было толькі першае ўражанне. Пад кронамі магутных дрэў была не такая ўжо і дзікая  паверхня, — месцамі відавочна расчышчаная, месцамі выпаленая: хтосьці раскладваў вогнішча.»
«расліннасць наўкол самая што ні на ёсць сапраўдная. Праўда, на Зямлі  я такой не сустракаў, і вельмі здзіўляла, што паўсюль быў адзін толькі зялёны колер: зялёная кара дрэў, зялёнае лісце, зялёныя пялёсткі кветак.»

Калі на сядзібу завітаў аўтар-апавядальнік, то ён заўважыў, што ў доктара Савіча жыве істота, падобная на малпу. Яна падабрала капалюш і гальштук доктара, якія ён у роспачы кінуў на зямлю, і збегла ў хату. Доктар растлумачыў, што гэта не малпа, а істота, выгадаваная з прабіркі, што знойдзена на пустуючым міжпланетным караблі. А калі яны зайшлі ў хату, каб пазнаёміцца з ёй бліжей, адбылося невергоднае:

“У шыбіну стукалася, білася крыламі невялікая птушка з чорнай палосачкай-гальштукам на валляку...

— Гальштук! Мой гальштук! — закрычаў доктар Савіч у вялікай роспачы. — Як жа я мог сарваць яго!.. Ты разумееш, што адбылося?! Ён, напэўна, падняў гальштук, начапіў сабе на шыю, і вось здарылася бяда. Ты ж помніш, Праграма, што хавалася ў ім, станоўча спрацоўвала толькі тады, калі гальштук хтосьці атрымліваў у падарунак. Ва ўсіх іншых выпадках, гэта — адмоўная энергія. Мой добры сябар стаў птушкаю! — і доктар Савіч адчыніў фортку...”