Перефоткать не могу т.к. скинули так

вялікія прыгожыя вочы; у водсвеце вячэрняй зары зусім пунсовым зрабіўся яе твар. Некалі на спатканнях яна часта рабіла так: сярод сур'ёзнай размовы аб самых высокіх матэрыях раптам падскаквала, зрывала каштан, ці галінку ліпы, ці проста ліст, клала яго на руку і «страляла». Або, калі яны часам выходзілі ўвечары за горад, раптам прапаноўвала: «Давай навыперадкі!» яна прызналася, што саромелася свайго беднага ўбрання: яна была з беднай сям'і, расла без маці. Саша стала нейкая больш стрыманая, паважная.