Подумайте, почему в индустриальном обществе традиция подвергается разрушению?

Кенесары Касымулынын басы туралы аныздарҚазақстанда соңғы қазақ ханы - Кенесарының басы Санкт-Петербургте сақталған болуы керек деген пікір қалыптасқан. Ал тарихи деректер ханның басы 1847 жылы Омбыға жеткізілгенін айғақтайды.

Қазақстанда соңғы қазақ ханы - Кенесарының басы Санкт-Петербургте сақталған болуы керек деген пікір қалыптасқан. Ал тарихи деректер ханның басы 1847 жылы Омбыға жеткізілгенін айғақтайды.

Кенесары орыс отаршылдығына қарсы әскери қимылды сұлтан кезінде-ақ бастаған. 1838 жылдың көктемі Кенесары жасағының Ақмола бекінісін қоршауға алып, өртеп жіберуімен тарих жадында қалған. Бұл оның азат ету қозғалысының басы еді. Ақмола бекінісінің орнында бүгінде Астана, Қазақстанның елордасы орналасқан.

Қазақтың үш жүзінің өкілдері 1841 жылғы 7 қыркүйекте Кенесарыны хан сайлаған. Қазақ хандығы де-юре жолыменен қалпына келтірілген. Кенесары өзін «қазақ жерлерін түгендеушімін» – Абылай ханның уағындағы Қазақ хандығы аумағының тұтастығын қалпына келтірушімін деп жариялап, Ресей құрамына кірмеген жерлердің толық дербестігін сақтауды мақсат етті.

О.в. карамова, зав. кафедрой " теория" мфэи при фа, т.г. семенкова, профессор кафедры " теория" фа  к 180-летию со дня рождения петра лавровича лаврова  система взглядов, именуемая народничеством и отражавшая интересы мелкого производителя, стала популярной начиная с 70-х годов xix века. зародившись еще в первой половине века, после падения крепостного права эта социально- концепция получила признание и поддержку среди широких слоев разночинной интеллигенции. выразителями взглядов разночинцев в пореформенный период были м.а. бакунин, п.л. лавров и п.н. ткачёв. в своих работах они ставили цель обосновать неизбежность уничтожения старого общественного строя и замены его новым, более прогрессивным, поэтому значительное место в их трудах занимал анализ социально- условий россии в период реформ 60-70-х годов xix века. суждения народников тех лет, как опыт, представляют интерес для нас и сегодня.  главное внимание революционные народники (так принято называть народников-семидесятников) уделяли анализу господствовавших в стране аграрных отношений, при этом их выступление против крепостнических латифундий было предопределено и выражало неизбежность крушения крепостничества. программы народничества (для того момента) были реальными и отвечали интересам народа.  михаил александрович бакунин (1814-1876) еще в 1849 г. в статье " дела" (картина современного положения) ратовал за необходимость освобождения крестьянства от крепостного права. он писал, что в россии народ в целом "тесно связан одним, всех одинаково касающимся обстоятельством, а именно неволею, рабством, в котором он находится, и стремлением из него вырваться" [1, т. iii, с. 406]. далее в этой работе бакунин писал о невыносимости положения крестьянства, о том, что народ заслуживает лучшей, более достойной человека участи, что земля, которую крестьяне обрабатывают от имени царя, государства или своего барина, принадлежит собственно им.