Мини сочинение на казахском по пословице : күш білімде білім кітапта

Кітап менің досым. Біздің бала кезіміздегі ақылшымыз, сыр  бөлісер досымыз кітап болатын. Таң қалатын шығарсыз, дегенмен солай болғаны рас. Кітаппен  бірге армандауға болады, спортсмен боласың ба, саяхатшы боласың ба, ұстаз, космонавт, дәрігер, ғалым болу бәрі сенің қолыңда, барлық сенің қолыңдағы кітапта, тек ерінбе, оқы. Іздегеннің бәрі кітаптан табылады және ол сенен бергенінің қарымын қайтаруды сұрамайды. Ең адал дос. Күш білімде, білім кітапта. Білімді мыңды жығатынын ұмытпа.

Менің ойымша, кристалды кристалды сияқты кебеді,

Оттың жарқылы-оның қырында үзіледі,

Торкөзден жасалған желіні жоғары көремін

Байте-е-ерекше-керемет құс-ұя аңыздары.

Торкөзден жасалған желіні жоғары көремін,

Байте-Е-өзен-ғажайып құс-ұя аңыздары.

Астана-аспанда ән шырқалды,

Және стрелой-қатты тұтқалы пияз сияқты,

Байте-е-ерекше-бақыт құсы-үміт артты,

Жоғары-о-око-Ақ Орданың үстінде таза аспанда.

Байте-е-ерекше-бақыт құсы-үміт артты,

Жоғары-о-око-Ақ Орданың үстінде таза аспанда.

Бәйтерек-бейбітшілік, жақсылық пен Орал символы,

Талисман-жас астананы қорғау.

Бәйте-е-ерекше құс ұшқан аспанға шақырады,

Туған Астананы панорамамен таң қалдырыңыз.

Бәйте-е-ерекше құс ұшқан аспанға шақырады,

Туған Астананы панорамамен таң қалдырыңыз.

Бәйтерек-жаңа жетістіктер дәуірі,

Жандандырады-дала құсы туралы аңыз болсын.

Не гру-у-усти-қайда құс - Арман не ұшқан,

Барлық ра-а-авно-Керемет құс үйге оралады!

Не гру-у-усти-қайда құс - Арман не ұшқан,

Барлық ра-а-авно-Керемет құс үйге оралады!

Объяснение:

Одним прекрасным летним днем, в предгорья Алатау пришла весна. Ручеёк зазвенел, разнося свою прохладную водичку по всей окрестности гор. А на предгорьях тем временем распускались тюльпаны. Все было покрыто красно-желтым ковром из маленьких тюльпанов. И водички ручейка хватало на всех. Но, почти на краю поля, был один тюльпан. Он не мог распуститься потому что ему не хватало водички ручейка. Из-за большого камня который преграждал дорогу ручейку ему не хватало водички. Постепенно он засыхал, так и не показав свою истинную красоту. Но вот, как-то раз мимо этого тюльпана пробегала лисичка, она заметила этот маленький почти засохший тюльпан. Ей стало интересно, почему же он засыхает, а остальные тюльпаны нет. Она подбежала к этому тюльпану и спросила «что с тобой милый тюльпан? Почему ты не цветешь так же ярко как другие?», на что тюльпан, дрожащим, еле слышным голосом ответил «Видишь лиса этот камень? Он преграждает путь ручейку ко мне, и не дает мне пить. Из-за него я засыхаю». И тут лиса решила тюльпану, она собрала все свои силы в свою маленькую лапку и убрала тот камень, который мешал ручейку добраться до этого тюльпана. И тут ручеёк добрался до этого тюльпана, и буквально в мгновение тюльпан расцвел ярче всех. Лиса не могла поверить своим глазам, тюльпан был очень красив и ярок. После того как он расцвел он поблагодарил лису от всего своего крохотного сердечка.