Какие средства выразительности используются в романе евгений онегин с примером

Риторическое обращение, инверсия.

Каштоўнасці. яны бываюць сапраўднымі і ілжывымі. дзіўна тое, што ў кожнага чалавека - свае каштоўнасці. напэўна, сваім унікальным унутраным светам мы і адрозніваемся ад іншых людзей. фарміраванне жыццёвых каштоўнасцяў адбываецца ўжо цяпер, у нашым узросце. і ад таго, наколькі больш духоўны будуць гэтыя каштоўнасці, залежыць будучая жыццё. як я ўжо сказала, у кожнага свае каштоўнасці, але ўсё ж існуе нейкі «стандарт», да якога трэба пастаянна вяртацца і параўноўваць са сваім. напрыклад, да сапраўдным каштоўнасцям ставяцца такія паняцці, як сям'я, сяброўства, каханне, радзіма, праца. калі ж казаць пра чалавечыя якасці, то тут трэба ўспомніць вернасць, справядлівасць, дабрыню і многія-многія іншыя. да ўяўным або ілжывым каштоўнасцяў можна аднесці (звяртаючыся да стандарту) грошы, улада, славу, а таксама хітрасць, карысць, пыху. але з адной я ўсё ж не магу пагадзіцца. чаму грошы прынята лічыць ўяўнай каштоўнасцю? чаму-то грошы ў многіх людзей асацыююцца са злом, з . у наш час немагчыма пражыць без іх хоць бы таму, што мы жывем у матэрыяльным свеце. таксама я не згодна з тым, што грошы патрэбныя толькі для падтрымання стану свайго арганізма і для задавальнення дробных матэрыяльных патрэбаў. у класе прагучала думка пра тое, што знешнасць не важная. але ці так гэта? я ўпэўнена, што знешні выгляд чалавека вельмі важны: твар, прычоска, адзенне, абутак. з ахайным і дагледжаным чалавекам будзе прыемна мець справу. як гаворыцца: "на адзёжы сустракаюць, а па розуме праважаюць». у рэшце рэшт, знешнасць важная для працаўладкавання на работу.   можна доўга разважаць пра чалавечыя каштоўнасцях, усё роўна ў кожнага будзе асабліва сваё асабістае меркаванне. извини если ошибки, я через переводчик делал

  -старость,старость,старость. да-а-а.а ведь я ещё всё помню.вы только не подумайте,мой вася хороший,просто сейчас у него сложная ситуация,да. он ведь меня любит,мой васятка. я тода это поняла,когда нас отец бросил,мы тода ещё такие маленькие были,только-только ходить научились,ага. он тода всё понял,я по глазам его увидела,вот ей богу вам, всё понял. он такой смышленый ,мой вася. ох,сколько мы горюшка с ним хлебнули. мы ведь никого в том городе-то не знали,муж-то из другого города меня привёз из детдома,детдомовка я была,ага. я ж тода совсем ещё девчёнка была, ну вот так и вышло…. вася мой,он ведь за меня горой! что вы! он ж меня  любит так…. а когда он подрос-то,я тода на заводе в две смены ещё работала,трудные времена-то были,так он меня до поздна ждал и своим говорил, мол кто мамку мою обидит ,я того,ага,не обижайте мол.мы ж в общежитии жили ,народ-то знаете какой. и в институте,кода учился,всё меня мамулькой называл.придет бывалыча с занятий-то и кричит во всё горло: «мамулька,дай-ка там чего поесть».это он громко так,что бы все знали,как любит меня,ага. и бизнесом,кода заниматься стал,всё про меня помнил, и телевизир мне привёз и машинку енту – стиральную,что б мамка не труждалась.у него сейчас работы много,он же ентот – директор,вона скока народу на шее у него,а он один….одни заботы…… вот он скоро заберёт меня,ага,поедем к нему в ентот,как его – контедж.  -алевтина семёновна,давайте ложитесь уже спать,тут вам не курорт,у нас режим,люди все старые,отдыхать пора, вы же тут не одни.