1) В поэме "Илиады" найдены следы олимпийского опыта, который победителем признавал лишь одного, первого, т.е. того, кто был лучшим, и только он один удостаивался олимпийской награды в данном спортивном состязании. Вышеупомянутая строка поэмы Гомера стала главным принципом рыцарского героического этоса и девизом для соревновательного характера греческой культуры. Вот почему греки высоко ценили такие доблести как philotimia: стремление к славе, честолюбию и philonikia: стремление к победе, соперничеству, соревнованию.
2) У каждого человека свои приоритеты в жизни.
Кому-то хочется вечной (и посмертной) известности в памяти потомков, а кому-то - долгой жизни, чтобы увидеть как можно больше этих самых потомков.
Лично мне интереснее второе, но того, что Ахилл не захотел сознательно быть стариком я не осуждаю и не приветствую. Кто его знает, о чем он в действительности думал, делая свой выбор. В молодости о смерти как-то не очень задумываешься, особенно если силён. А Ахилл был далеко не слабак, и вполне мог понадеяться на долгую жизнь вместе со своей славой.
Хотя, я так думаю, если в молодости сильно напрягаться, то сил на долгую жизнь просто не останется.
3)зная будущее жить легко если оно хорошее а если нет то ты будешь стараться это избежать
Объяснение:
оқиғаға қатысушы адам, әдеби образ. Әдебиетте адамның көркем бейнесін жасағанда, жазушы оның кескін-тұлғасын, іс-әрекетін, мінезін сол ортаның, дәуірдің өзгешеліктерін танытатын типтік сипаттарымен қатар өзінің басына ғана тән ерекшеліктерді де анық байқалатындай етіп суреттейді. Көркем бейненің типтік өзгешелігі қоғамдық өмірдің ішкі сырын, мәнін ашып беру үшін қандай қажет болса, оның даралық, жекелік сипат-белгілері адам тұлғасын, іс-әрекетін, мінез-құлқын көзге айқын елестету үшін, нақтылық қалпында көріп-білу үшін сондайлық қажет. Көркем бейнеге тән типтік және даралық сипат-ерекшеліктер – тұтас ұғым. Кейіпкердің іс-әрекетіндегі, мінезіндегі көптеген жекелік сипат-белгілер өзінің даралық, нақтылық қалпын сақтай отырып, типтік мағынаға да ие бола алады. Кейіпкердің типтік бейнесін суреттеу үшін қоғамдық өмірді жан-жақты, терең зерттеп, білу шарт. Өйткені, көркем бейненің типтік қасиет-сипаты неғұрлым жоғары болған сайын, оның танымдық күші де соғұрлым арта түседі. Кейіпкердің драмалық шығармада атқаратын міндеті басымырақ. Мұнда оқиға бастан-аяқ қатысушы персонаждардың айтқан сөздері (реплика) арқылы өрбиді. Әр кейіпкердің көркем бейнесі оның өз сөзі арқылы ашылады. Көркем шығармада жан-жақты толық суреттелетін, негізгі тұлға басты кейіпкер болады. Мыс., “Абай жолы” эпопеясындағы Абай бейнесі. Сонымен қатар, бір шығармадағы басты кейіпкер бірнеше болуы мүмкін. Мыс., М.Әуезовтің “Айман – Шолпан” пьесасында бірнеше кейіпкер бар, онда жеке біреуді басты кейіпкердеп көрсету мүмкін емес. Кейіпкердің тұлғасын, мінезін, іс-әрекетін суреттеу өзгешелігі әдебиетте, көркемөнерде қолданылатын әдіске сәйкес болады. Айталық, романтизм әдісі қолданылған шығармадағы кейіпкерлерді суреттеу тәсілі реалистік әдебиеттегі кейіпкерді бейнелеу тәсілінен бөлек. Реализм әдісі әдебиет пен көркемөнер шығармасында кейіпкерлердің тұлғасын, мінез-әрекетін мейлінше шынайы суреттеуге мүмкіндік береді. Адам мінезін, тұлға бейнесін өзгерісті даму үстінде алып, өмірлік күрес-тартыспен ұштастырып көрсету – реалистік әдістің ең
Поделитесь своими знаниями, ответьте на вопрос: