могу сказать продолжение этого рассказа) на наступны дзень яна прачнулася вельмі рана, як быццам адчувала што будзе вельмі добрая навіна. яна паела, зрабіла шмат хатніх спраў. увечары яна пайшла спаць і ў дзверы хтосьці пастукаў. яна здрыганулася, ўстала і падышла адкрыць дзверы. калі яна адкрыла дзверы яна адразу не ўбачыла ў цемры асобы, калі гэты чалавек зайшоў у дом яна вельмі моцна ўзрадавалася гэта быў яе сынок, васілька! яна яго накарміла, напаіла. яны вельмі доўга размаўлялі і тэкля не магла налюбавацца василькай.
сцепаніда наказвала сёння скончыць, прывядзе карову - зноў будзе сварка. самая, можа, спраўная тут будыніна - новая пунька пры хляве. а тут гэта вайна - яна, мусіць, даб'е ўжо канчаткова. у двары засталася кухня і пры ёй двое - тонкі злы кухар і пажылы, з рабым тварам . хай не цяпер - прыйдзе час, паквітаецца за матчыны боль і знявагу. ну, адшчыкнулі б пяток ці дзесятак яблыкаў, хай бы наклалі пару гэных пілотак - нашто ж так самавольна абтрасаць усё дзерава? знадворку патроху віднела, але сонца не было відаць, чутно толькі - у страсе шастаў напорысты вецер, здаецца, на ўчарашнім дні і скончылася добрае надвор'е
Поделитесь своими знаниями, ответьте на вопрос: