Что было причиной церковной реформы в 17 веке? 1) смерть патриарха филарета 2) включение в состав россии мусульманских народов 3) подписание флорентийской унии между византийским патриархом и папой римским 4) разночтения в священных книгах и различия в обрядах порывали авторитет церкви

4) разночтения в священных книгах и различия в обрядах порывали авторитет церкви

Переход к христианству имел огромное значение и сказался на всех сферах жизни общества.  крещение преодолеть языческий изоляционизм восточных славян, объединило их в единое общество, создав духовную основу государственности. став христианином, человек переставал себя ощущать только частью какого либо локального коллектива (семьи, общины, племени, в дальнейшем - сословия) , все более осознавая себя православным.  христианская церковь, стремясь к стабильности, осуждала как социальные протесты и насилие со стороны низов общества, так и чрезмерную тягу к богатствам и насилие со стороны его верхов. при этом она формировала уважение к власти, т. к. “несть власти не от бога”, воспитывала терпимость к ближнему.  да и в целом, христианство, резко противопоставляя идеальное материальному, способствовало духовному развитию человека.  принятие христианства повлекло за собой и качественные сдвиги в развитии культуры. распространяется письменность, летописание, появляются первые рукописные книги, преимущественно церковного содержания. византии и болгарии русь познакомилась с достижениями античной культуры. принятие христианства повлекло за собой зарождение каменного зодчества, возникновение иконописи, фресковой живописи. в монастырях велось летописание. крупные церковные храмы типа софийского собора в киеве становились центрами духовной жизни, символами могущества и святости руси.  православная церковь не только образовывала, но и воспитывала общество. смягчая нравы, церковь упорно боролась против многоженства и других языческих пережитков, активно выступала она и против рабства.  таким образом, христианизация способствовала формированию цивилизации, ставшей разновидностью христианского европейского мира.  в то же время своеобразие православия определило и значительные отличия цивилизации от европейской. основу христианского учения представляет идея индивидуального “спасения”, достигаемого путем нравственного самосовершенствования и духовного очищения. приближение к богу достигается через подавление в себе всего плотского и материального, дьявольского. на руси же в условиях сохранения общины и коллективистских принципов, идея личности не получила должного развития, христианство воспринималось как учение, указывающее путь спасения для всего народа, или, как будут говорить славянофилы в х1х в. , -соборной личности. в итоге, западноевропейское “прочтение” христианства, исходящее из того, что спасение человека зависит от его собственной воли, открывало больше возможности для самостоятельности, а следовательно и внутренней свободы человека, что создавало духовные предпосылки для становленияличности и достижения ею внешней свободы. в результате этой активности личности и происходило более динамичное развитие европейских стран. православие, воспринимая общество как единое целое, которому каждый человек обязан служить, побуждало личность жертвовать своими интересами во имя общего. более требовательно оно относилось и к человеку, ориентируя его не на внешнее обустройство мира, а на достижение морального совершенства это приводило к аскетизму, стремлению не приспособить мир согласно своим потребностям, а качественно преобразовать его, добившись коллективного спасения. однако трудность достижения как духовного совершенства, так и особенно одухотворения мира, его спасения, часто приводила к разочарованию и, в итоге, - к отпадению человека от бога. в эти периоды были отмечены народными бунтами, преступлениями и другими социальными бедствиями. переходы же от одной крайности к другой, т. е. от стремления к идеалу, а затем - к резкому отказу от него, определяли циклический, инверсионный характер .

Саманидтер кесенесі ( өзбек Somoniylar maqbarasi ) - Бұхараның ( Өзбекстан ) тарихи орталығындағы Саманидтер әулеті кесенесі , 9 - 10 ғасырлар тоғысында Исмаил Самани (892-907) кезінде салынған.

Кесене - Орталық Азия монументалды сәулетінің ең көне ескерткіштерінің бірі және әлемдік маңызы бар сәулет ескерткіші . Осы күнге дейін сақталған мемориалдық құрылым бастапқыда одан да көп ештеңе қалмаған ірі некрополистің бөлігі болған (шағын зират кесененің аумағында 1930 жылдардың соңына дейін ғана болған). Қазіргі кезде кесене - Бұхар оазисі аумағында Саманидтер дәуірінен қалған жалғыз ғимарат . Бұл сондай-ақ күйдірілген кірпіштен тұрғызылған алғашқы тіршілік құрылымдарының бірі . Ол әр уақытта атауларын алып жүрген орталық қалалық мәдениет және демалыс саябағында орналасқанКиров пен Саманидов.

Ғимарат толығымен күйдірілген кірпіштен салынған және бұл материал құрылымдық-техникалық ерекшеліктерін ғана емес, сонымен қатар оның негізгі эстетикалық әсерін де анықтайды. Ғимараттың өлшемдері үлкен емес: 10,8х10,8 метр; фонарьмен жалпы биіктігі - 15 метр, қабырғаның қалыңдығы 1,8 метр. Ғимараттың көлемдік-кеңістіктік композициясы - бұрыштарында төрт кішкене күмбезі бар үлкен күмбездің жарты шарымен жабылған сәл тарылған текше. Кесене жоспар бойынша төрт бұрышты. Ғимараттың барлық қасбеттері негізгі нүктелерге бағытталған, бірдей эквивалентті, олардың ешқайсысы архитектуралық тұрғыдан негізгі болып бөлінбейді, бұл өз кезегінде оның құрамының центрлік сипатын анықтайды. Қатаң симметриялы ғимараттың төрт бұрыштық кіреберісі және төртеуі сыртқы бұрыштарға салынған, табандары мен астаналары жоқ үш-төрттен тұратын бағаналы . Кесене кіреберістерінің аркалары ішке қарай перспективалық түрде азаяды [17] . Кіреберіс саңылауларының арқалықтары ағаш арқалықтардан жасалды, олардың бірінде күні бүгінге дейін сақталып келген, куфи жазуында Исмаил Саманидің немересі Наср ибн Ахмадтың атымен ойылған жазу болған [7] . Күмбездер мен желкендер, аркалардың, бағаналардың, жиектердің, қабырғалардың ішкі және сыртқы жақтауының жақтау беттері кірпішпен безендірілген.